वक्तृत्वाचे कथन..

आठवले प्राजु... वक्तृत्व, नाट्य, नाट्यवाचन, क्रिकेट आणि टेबल टेनिस सगळ्यांमुळे शाळेचे दिवस सुखी झाले होते :) --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

ए, छान लिहिलयस.:) सभाधीटपणा आधीपासूनच आहे तुझ्यात. ऐनवेळी भाषणाचा विषय बदलला तर मोठे लोकही गडबडून जात असतील. इथे तर तुझा तूच विषय बदललास व भाषणही छान केलेस त्याचे कौतुक वाटले. मला नाही बुवा असं काही जमलं. रेवती

प्राजु अजुन एक फार मोठा किस्सा विसरली आहेस, तो ही सांग. मिपाकर हसुन हसुन फुटतील. ;) लेख मस्तच. :)

आमच्या वर्गात एका मुलाने छ. शिवाजी महाराज यांच्यावर भाषण केले होते, आणी बोलता बोलता तो छ.शिवाजी महारांजाच्या आईचे नाव "जिजाबाई" आहे हे बोलायचा सोडुन "जनाबाई" म्हणाला होता.

ओ प्राजुतै... मस्त लिहिलंय हो. अवांतर: परत शाळेत जावंसं वाटायला लागलंय. आता आपण सगळे मिळून एक शाळा सुरू करू. खर्‍या शाळेत काही कोणी घेणार नाही आपल्याला. ;) बिपिन कार्यकर्ते

लहानपणातल्या आठवणींचा खजिना आवडला! आयत्या वेळी भाषणाचा विषय बदलण्याची वकिली चलाखी सुद्धा आवडली! :) (किंचित अवांतर - वक्तृत्वात तुझा नंबर पहिला असणार ह्याबद्दल माझी खात्री कट्ट्याच्यावेळीच पटली होती, मला खरी काळजी वाटते ती जगदीशची!! (ह.घे. बयो.);)) चतुरंग

मस्त लिहिलाय किस्सा .. शाळेच्या दिवसांची आठवण झाली. चकली http://chakali.blogspot.com

प्राजु, किस्से मस्तच! भाषणाचा विषय तूच बदलल्यामुळे तुझ्यासाठी तर ती उत्स्फूर्त पाठांतर स्पर्धाच झाली असेल ना! मी पण शाळेत असताना अशा स्पर्धांमधे असायचे.. पण मला भाषण स्पर्धेपेक्षा संस्कृत श्लोक पाठांतर स्पर्धा जास्त आवडायच्या. --शाल्मली.

दहाव्या वर्षी "हुंडाबळी समस्ये"वर भाषण - भीषण प्रकार... मस्तच.

प्राजू, आता कोल्हापुरला परत जा...छ. संभाजी रा़जांना निवडणूक प्रसारासाठी कोणीतरी हवेच आहे. एकदा सुरुवात कर..पुर्ण महाराष्ट्रात तुला आमंत्रणे येतील. आमच्या शाळेत असेच दोन किस्से झाले होते. १) वक्तृत्व स्पर्धेत छ. शिवरायाचे गुरू म्हणून एकाने दादोजी कोंडदेव ऐवजी दादा कोंडके सांगितले होते. २) एकाने वर्गात पहिल्या महायुद्धाची कारणे यामध्ये ऑस्ट्रीयाचा युवराज आर्च् ड्युक फर्डिनांड याऐवजी फर्नांडिस असे सांगितले होते. (त्याच्या दुर्दैवाने इतिहासाच्या शिक्षिकेचे आडनाव पण फर्नांडिस होते. बाई त्याला खुप बोलल्या होत्या. त्यांना वाटले की त्याने मुद्दाम सांगितले.) खादाडमाऊ

लेख आवडला.

शाळेतले दिवस आठवले... प्राजु....

माझाच किस्सा हा.. शितलने वरती ज्या किस्स्याचा उल्लेख केला तोच हा. पाचवीत असतानाचाच हा किस्सा. स्पर्धेला विषय होता "माझा आवडता शास्त्रज्ञ.." आईने भाषण लिहून दिलं. मी झोक्कात पाठ केलं. माझा आवडता शास्त्रज्ञ चार्ल्स डार्विन.... डार्विनच्या उत्क्रांतीवादावर भाषण लिहिलं. माकडापासून माणूस बनला.... खूप छान भाषण ठोकलं मी. पहिला नंबर आला. खूप खुश होते. दोन दिवसांनी बक्षिस समारंभ होता. तिथे जाऊन बक्षिस घेऊन आले. नंतर घरी आल्यावर.. विचार करत बसले होते. बाबा म्हणाले ,"काय गं?? कसला विचार करती आहेस??" मी म्हणाले... "बाबा.... डार्विननं जेव्हा हा शोध लावला ना.. माकडापासून माणूस बनला..असा... त्यावेळी तो माणूस होता का माकड होता?" ................................................... बाबा मटकन खाली बसले. मग एकदम फुटल्यासारखे हसायला लागले. म्हणाले, "काल बक्षिस समारंभाच्या ठिकाणी हे नाही विचारलंस ते बरं केलंस.. नाही तर बक्षिस दिलं नसतं तुला..." मी मात्र पुन्हा तोच विचार करत बसले. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लहानपणातल्या आठवणींचा खजिना आवडला! आयत्या वेळी भाषणाचा विषय बदलण्याची वकिली चलाखी सुद्धा आवडली! रंगाशी सहमत! आमचा जग्गूभैय्या मात्र बिचारा भला माणूस हो! :) असो.. प्राजू, जियो! मस्त लिवलं आहेस... और भी आनेदो.. तात्या.

तू छान बोलते, लिहितेस. पण एवढच नाही. दुस-यांनाही उत्तेजन देतेस. छान नसतानाही त्यांच्या लेखनाच कौतुक करतेस. माझा तसा अनुभव आहे. आणि दुस-यांन कडून तुझ्या लेखनावर टिका झाल्यावर ते निटपणे ऐकून घेतेस. कधी कधी मान्य ही करतेस. सुधारणा करतेस. सतत नविन शिकून स्वत:ची प्रगती करण्याच्या तयारीत असतेस.प्रयत्नात असतेस. आजवर झालेल्या कौतुकाचा कैफ अजून तरी कधी जाणवला नाही. अशीच रहा विद्यार्थी दशेत.खूप खूप मोठी होशील. शुभेच्छा. मीनल.

मस्त किस्से आहेत तुझे. तू जात्याच फर्डी वक्ती(फर्डा वक्ताचे स्त्रीलिंगी रूप... ;) ) आहेस हे तुला एकदाच भेटलो होतो तेव्हाच लक्षात आले होते. :) डार्विनचा किस्सा तर जबरी आहे. =)) आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

मस्तच लिहिलयस ग प्राजुतै ! एकदम भन्नाट. आमची प्रगती शाळेत भाषण म्हणणार्‍या मुलांना पहिल्या रांगेतुन वेडेवाकडे चेहरे करुन दाखवणे ह्यापुढे झालीच नाही ;) बाकी ते "हल्ल्ल" भारी बर का. ©º°¨¨°º© प्रसाद ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य