आठवले प्राजु...
वक्तृत्व, नाट्य, नाट्यवाचन, क्रिकेट आणि टेबल टेनिस सगळ्यांमुळे शाळेचे दिवस सुखी झाले होते :)
---------------------------
माझा ब्लॉगः
http://atakmatak.blogspot.com
ए, छान लिहिलयस.:)
सभाधीटपणा आधीपासूनच आहे तुझ्यात.
ऐनवेळी भाषणाचा विषय बदलला तर मोठे लोकही गडबडून जात असतील.
इथे तर तुझा तूच विषय बदललास व भाषणही छान केलेस त्याचे कौतुक वाटले.
मला नाही बुवा असं काही जमलं.
रेवती
काय आहे ती अळीमिळी गुपचिळी
सांगा ना आम्हाला पण हा ;) :?
**************************************************************
कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे ,
कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे ,
स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??
आमच्या वर्गात एका मुलाने छ. शिवाजी महाराज यांच्यावर भाषण केले होते, आणी बोलता बोलता तो छ.शिवाजी महारांजाच्या आईचे नाव "जिजाबाई" आहे हे बोलायचा सोडुन "जनाबाई" म्हणाला होता.
ओ प्राजुतै... मस्त लिहिलंय हो.
अवांतर: परत शाळेत जावंसं वाटायला लागलंय. आता आपण सगळे मिळून एक शाळा सुरू करू. खर्या शाळेत काही कोणी घेणार नाही आपल्याला. ;)
बिपिन कार्यकर्ते
सगळे मिळून शाळा सुरु करुयात!
'मिसळपाव माध्यमिक आणि हुच्चमाध्यमिक विद्यालय' :D
माझा एक मामा त्याच्या दोन मुलांपैकी एका व्रात्य मुलाला शाळेतून आल्यावर रोज विचारायचा 'काय रे झाली का शाळा!' (ह्यातला श्लेष जाणत्यांच्या लक्षात यावा! ;) )
चतुरंग
आधुनिक शाळेची लेटेस्ट अपडेट माझ्याकडुन मोफत
When god solves your problem You have faith on his abilities.But when he does not solve your problems,Remember He has faith in YOUR ABILITIESविनायक पाचलग
+१ हेच म्हणतो. शाळा काढा.
(आणि आमच्यासारख्यांसाठी हुच्चप्राथमिक शाळा काढा, सामान्य लोकांच्या प्राथमिक शाळेत आम्ही जात नाही)
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
पण काय ओ बिपिन दा आपल्या शाळेचा
युनिफार्म कोणत्या रंगाचा कसा असेल
अवांतर घाश्या या शाळेत सर्व विद्यार्थी हुशार असणार बरं सर्व लेखक मंडळी आहेत
**************************************************************
कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे ,
कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे ,
स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??
लहानपणातल्या आठवणींचा खजिना आवडला! आयत्या वेळी भाषणाचा विषय बदलण्याची वकिली चलाखी सुद्धा आवडली! :)
(किंचित अवांतर - वक्तृत्वात तुझा नंबर पहिला असणार ह्याबद्दल माझी खात्री कट्ट्याच्यावेळीच पटली होती, मला खरी काळजी वाटते ती जगदीशची!! (ह.घे. बयो.);))
चतुरंग
वक्तृत्व 'ऐकायला' हक्काचा श्रोता मिळाला म्हणून प्राजु खूष आणि......
देवाने आपल्याला दोन कान दिले आहेत, एका कानाने ऐकून दुसर्या कानाने सोडून द्यायला, म्हणून जगदीश खूष ;)
प्राजु,
किस्से मस्तच!
भाषणाचा विषय तूच बदलल्यामुळे तुझ्यासाठी तर ती उत्स्फूर्त पाठांतर स्पर्धाच झाली असेल ना!
मी पण शाळेत असताना अशा स्पर्धांमधे असायचे.. पण मला भाषण स्पर्धेपेक्षा संस्कृत श्लोक पाठांतर स्पर्धा जास्त आवडायच्या.
--शाल्मली.
प्राजू,
आता कोल्हापुरला परत जा...छ. संभाजी रा़जांना निवडणूक प्रसारासाठी कोणीतरी हवेच आहे. एकदा सुरुवात कर..पुर्ण महाराष्ट्रात तुला आमंत्रणे येतील.
आमच्या शाळेत असेच दोन किस्से झाले होते.
१) वक्तृत्व स्पर्धेत छ. शिवरायाचे गुरू म्हणून एकाने दादोजी कोंडदेव ऐवजी दादा कोंडके सांगितले होते.
२) एकाने वर्गात पहिल्या महायुद्धाची कारणे यामध्ये ऑस्ट्रीयाचा युवराज आर्च् ड्युक फर्डिनांड याऐवजी फर्नांडिस असे सांगितले होते. (त्याच्या दुर्दैवाने इतिहासाच्या शिक्षिकेचे आडनाव पण फर्नांडिस होते. बाई त्याला खुप बोलल्या होत्या. त्यांना वाटले की त्याने मुद्दाम सांगितले.)
खादाडमाऊ
माझ्या दादाने, चिंचवडला कोणाची समाधी आहे? याचे उत्तर 'मोरया गोसावी' ऐवजी 'राजा गोसावी' असे दिले होते.
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
फु ट लो !!!
=)) =)) =)) =))
राजा गोसावी !! !!
(मला एकदम लाखाची गोष्ट मधला खांद्यावर टाईपराईटर घेउन चालणारा राजा गोसावी समोर आला )
बाकी प्राजुताईने एक नंबर किस्सा सांगितला आहे :)
माझाच किस्सा हा.. शितलने वरती ज्या किस्स्याचा उल्लेख केला तोच हा.
पाचवीत असतानाचाच हा किस्सा. स्पर्धेला विषय होता "माझा आवडता शास्त्रज्ञ.."
आईने भाषण लिहून दिलं. मी झोक्कात पाठ केलं. माझा आवडता शास्त्रज्ञ चार्ल्स डार्विन....
डार्विनच्या उत्क्रांतीवादावर भाषण लिहिलं. माकडापासून माणूस बनला....
खूप छान भाषण ठोकलं मी. पहिला नंबर आला. खूप खुश होते. दोन दिवसांनी बक्षिस समारंभ होता. तिथे जाऊन बक्षिस घेऊन आले.
नंतर घरी आल्यावर.. विचार करत बसले होते. बाबा म्हणाले ,"काय गं?? कसला विचार करती आहेस??"
मी म्हणाले... "बाबा.... डार्विननं जेव्हा हा शोध लावला ना.. माकडापासून माणूस बनला..असा... त्यावेळी तो माणूस होता का माकड होता?"
...................................................
बाबा मटकन खाली बसले. मग एकदम फुटल्यासारखे हसायला लागले. म्हणाले, "काल बक्षिस समारंभाच्या ठिकाणी हे नाही विचारलंस ते बरं केलंस.. नाही तर बक्षिस दिलं नसतं तुला..."
मी मात्र पुन्हा तोच विचार करत बसले.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
आग्गाय्यायाअ ... लेख वाचताना डार्विण शोधत होतो .. आणि सापडला .. बेकार यार .. हा असला विचार तर आमच्या डोकेरुपी खुराड्यात पण आला नव्हता =)) =))
प्राजू _/\_
हा किस्सा मिपावर लिहिताना ... प्राजुताई मनाने माणसांमधेच होत्या ना ? ...का आपल्या पूर्वजांसमवेत ? ;-)
जगदीश्वरा, आता तुलाच रे बाबा काळजी ! का तुझीच काळजी करायची वेळ आली आहे ! ;-)
प्राजु, तू एक लंबर महान आहेस याबद्दल आता मला काहीही शंका नाही. आणि वरचे प्रतिसादकर्तेतर ... जाऊ देत ... =)) =)) = ))
अदिती
आमच्यात डेडलाईन गळ्याशी येईपर्यंत फक्त स्वतःच्या आवडीचीच कामं केली जातात.
चतुरंग, बिपिनदा, शितल, आदिती... आणि श्रावणमोडक साहेब..
जे जे मला इथे जोरात हसले आहेत त्यांच्या सगळ्यांच्या स्वप्नांत डार्विन येणार आहे हा प्राजक्ता देवींचा शाप आहे.... ;)
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
मी कुठं जोरात हसलोय? उलट मला हसता येत नव्हतं त्यावेळी.
पण तुझे शब्द खरे ठरोत. काल-परवाच 'ओरिजिन ऑफ स्पेशीज' वाचायला घेतलंय. अशात डार्विनबाबा (स्वप्नात का होईना) भेटला तर मस्तच. त्याच्याशी चर्चा करता येईल.
पण डार्विनचा माकड करणाऱ्या त्या प्राजुचा इनोसन्स मस्त. आवडला. डोळ्यापुढं एक चिमुरडी आपल्या वडिलांसमोर उभी राहून विचारतेय आणि नंतर तिचे वडील हस-हस हसतात असे चित्र आले डोळ्यासमोर.
साहेब? या शिवीबद्दल हिला काय शिक्षा द्यावी बरं? :?
वेळ अशी आहे की, हसता येत नाहीये. कुणाला हा किस्सा सांगताही येत नाहीये. उद्या मात्र पहिलं काम हे करणार. आत्ता तोंडातल्यातोंडात खुसखसून बोलती बंद झालेली आहे.
_/\_!!!
लहानपणातल्या आठवणींचा खजिना आवडला! आयत्या वेळी भाषणाचा विषय बदलण्याची वकिली चलाखी सुद्धा आवडली!
रंगाशी सहमत!
आमचा जग्गूभैय्या मात्र बिचारा भला माणूस हो! :)
असो..
प्राजू, जियो! मस्त लिवलं आहेस... और भी आनेदो..
तात्या.
तू छान बोलते, लिहितेस. पण एवढच नाही.
दुस-यांनाही उत्तेजन देतेस. छान नसतानाही त्यांच्या लेखनाच कौतुक करतेस. माझा तसा अनुभव आहे.
आणि दुस-यांन कडून तुझ्या लेखनावर टिका झाल्यावर ते निटपणे ऐकून घेतेस. कधी कधी मान्य ही करतेस. सुधारणा करतेस.
सतत नविन शिकून स्वत:ची प्रगती करण्याच्या तयारीत असतेस.प्रयत्नात असतेस.
आजवर झालेल्या कौतुकाचा कैफ अजून तरी कधी जाणवला नाही. अशीच रहा विद्यार्थी दशेत.खूप खूप मोठी होशील.
शुभेच्छा.
मीनल.
मस्त किस्से आहेत तुझे. तू जात्याच फर्डी वक्ती(फर्डा वक्ताचे स्त्रीलिंगी रूप... ;) ) आहेस हे तुला एकदाच भेटलो होतो तेव्हाच लक्षात आले होते. :)
डार्विनचा किस्सा तर जबरी आहे. =))
आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)
प्रतिक्रिया
माझे शाळेतले दिवस
ए, छान
मस्तच.
श्शू!!!!!
काय प्राजु ताई
असेच
मस्त...
अगदी अगदी!
आणि हो
+१ हेच
+१
एकदम सहमत..
बिपिन दा शी सहमत
अरे वा मस्तच!
काळजी का वाटली?
अच्छा, आत्ता तुझ्या
मस्त
मस्त!
मस्तच किस्से
असेच!
हेच..
छानच..
हा हा हा!!!
हाहाहा!!!
अवांतर
हे मात्र झकास लिहिले आहे..
समाधि
अगायायाया
हा हा ..
लेख आवडला.
खुप छान !
आणखी एक किस्सा..
हा हा हा हा!!
आग्गाय्या
हाहाहा!!!
मला तिने
एक प्रश्न
हाहाहा!!!
बाप रे
चतुरंग,
हरकत नाही!!!
हाहाहा...
बोलती बंद
लहानपणातल
छान
+1
धन्यवाद मीनल..
सहमत आहे !
वा!
मस्तच