तुला काय ठाऊक सजणी, तुझ्यावर कोण कोण मरतंय ...
तुला काय ठाऊक सजणी
तुझ्यावर कोण कोण मरतंय
आख्खं गाव तुझ्यासाठी
रात्रंदिवस झुरतंय
माळावरचा दगडू पैलवान
भल्या-भल्यांना भरवतो हीव
तुझ्यासाठी त्याचा सजणी
टांगणीला गं लागलाय जीव
सुताराचा चकणा म्हादू
तुझ्यावर लईच मरतो
तुला बघत पटाशीचं काम
कानशीनं की करतो
डोईवर घेऊन शेण-बुट्टी
ठुमकत गं तू निघते
दीवाण्यांची टोळी तुझ्या
मागं मागं फिरते
प्रत्येकाला तुझाच राणी
गुलाम बनून रहायचंय
तुला मात्र माधुरी बनायला
म्हमईला जायचंय .
आमची पेर्णा:
अवांतरः "डिसेंबर २०१२, क्लिफ्टन पार्क, NY" अशी नोंद असलेला, ही कविता लिहीलेला कागद आज अचानक सापडला, आता २०२२ मधे प्रकाशित करतोय.
अवांतरः "डिसेंबर २०१२, क्लिफ्टन पार्क, NY" अशी नोंद असलेला, ही कविता लिहीलेला कागद आज अचानक सापडला, आता २०२२ मधे प्रकाशित करतोय.
व्वा
अरे वा... मस्त...
ऑबजेक्षण यूवर हॉनर
सहमत हू,सत्तर कोई उम्र है
वा
@कर्नल तपस्वी: दोन्ही रचना खुमासदार.
तुझ्या डाळींबी हसण्यावर
जांभूळलेलं डोळं तुझं... गाभाळलेली काया... मस्त मस्त.
चित्रगुप्त आणि गणेशा,
छान
@ चामुंडरायः कविता छान वाटली,
गणेशा भारीच लिहिले आहेस
पैजारबुवा,लईच भारी प्रतिसाद.
हायला...
कृ.ह.घे.
ह्या ह्या ह्या...
गजगामिनीची रेखाटती चोळी...
हीच ती गगजगामिनीची चोळी
वाह वाह ...
वाहवा !!
अंतरा(त्मा)ला साद घालणे वगैरे...
अंतरा(त्मा)ला साद घालणे वगैरे...
काय एकेका काकांची प्रतिभा बहरलीये...
कवितेच्या वाटेस जात नाही कधी पण तांबे गुरुजींच्या वाचतो.