नुकतीच खरडवहीत डानरावांशी 'आधुनिक पुरुषांच्या केसांची निगा' या विषयावर चर्चा झडली. आपला केशसंभार कसा सांभाळावा, त्यासाठी कुठची उत्पादनं वापरावीत वगैरे खास पौरुषिण (स्त्रैण प्रमाणे) विषयांवर भाबडं हितगुज झालं. सध्याच्या पुरुषमनाची सुकुमार स्पंदनं त्यात प्रतीत झाली - कवितेला यापेक्षा अधिक राजस विषय तो कोणता मिळणार? मग आम्ही डॉनराव आपल्या केशकर्तन केंद्रात (जवळच्याच एखाद्या सायबर कॅफेमध्ये मेगाबायटी खरडी टाकून) गेले आहेत ही कल्पना केली. त्यांच्या न्हाव्याशी (कोणी केशकर्तनतज्ञ, तंतूकर्तनविशारद, स्टायलिस्ट, रचनाकार, किंवा नुसतंच कर्तक वगैरे म्हणेल...) जिव्हाळ्याच्या विषयावर होणाऱ्या चर्चेची झपूर्झा अवस्था पकडण्याचा हा क्षीण प्रयत्न. डॉनराव न्हाव्याला म्हणतात, अरे, माझ्या बटांना तसंच ठेव. त्यांना रंगवू नकोस - माझ्या अभिव्यक्तीस्वातंत्र्याच्या कल्पनेत रंगीत बटांना पुरेशी जागा नाही. जर कोणी अशा रंगलेल्या बटांचा फोटो काढला तर मी माझं तोंड आणि बट दोन्ही कुठे लपवू? आणि बट डोईजड होता कामा नये, शेवटी डोक्याने मी विचार करतो ना... बटांचा हव्यासही व त्यांना न रंगवण्याचा ध्यासही - ही खास पुरुषमनाची कुतरओढ चित्रित करणारी ही कविता. (घट डोईवर, घट कमरेवर या मूळ सुंदर कवितेला थोडी झुल्फं चढवून. [दुवा दिसत नसला तरी कवितेच्या नावावर क्लिक करा, तिथे तो आहे.]) बट डोईवरि बट झुलते तरि सोडी बटांना, न्हावीलाला, न्हावीलाला रे मुळी नको त्यां हायलायटी नको चांदण्या ना रंगोटी कसा पॅक् करू केसाला, न्हावीलाला रे कुणितरी येईल फोटो काढिल कलादालनी अवचित चढविल कसा राखू मग लाजेला, न्हावीलाला रे अभिव्यक्तीहून महान होते बट तीमध्ये नाही बसते हेच बरे वाटे मजला, न्हावीलाला रे त्याने करतो विचार मी, बट* डोईहुनही बट मम उत्कट ठेव काहि मज शोभेला, न्हावीलाला रे केले कर्तन, पुरे एवढे घाव बटांवर दिले केवढे दे राहू काही बटांना, न्हावीलाला रे * इथे but या इंग्रजी शब्दाप्रमाणे, परंतु, पण या अर्थाने आलेला आहे. त्याच उच्चाराचा दुसरा इंग्रजी शब्द butt - नितंब, ढुंगण, पार्श्वभाग या अर्थाचा आहे. योग्य अर्थ वापरला जावा म्हणून ही तळटीप.