देहाचे भाषांतर ..... उठता बसता बोलता हसता होतच राहते भाषांतर देहाचे, त्यावरील छिद्रांचे.... स्पर्शाने स्पर्शाचे भाषांतर वाचावे, ब्रेल लिपीसारखे आंधळे होऊन... कि, स्पर्शाने अनुभवावे शिलालेखाचे भाषांतर काळापलीकडे गेलेले ..... कि स्पर्शाने उलगडावी अगम्य देहलिपी हजारदा अनुवादीत करूनही अर्थ न लागणारी.... जरा व्याकरण चुकले तरी निर्धास्त असावे देहाचे भाषांतर असते एका संपूर्ण काळाचे अर्थांतर ..... -शिवकन्या

हातसन डेअरीची बॅलन्सशिट चाळता चाळता मनाला हिसका बसला आणि एकदम आठवलं- कार्तिकातल्या पहाटे गाय व्यालेली, इनकॅन्डेसन्ट पिवळ्या उजेडात कडब्यावर पडलेलं ओलसर वासरू चाटत असलेली, सैरभैर तिच्या उष्ण उछ्वासानं, तुझी छाती भरून गेलेली. तेव्हा तुझ्या पाठीवर थंडीच्या चांदण्या शिरशिरल्या. --- जोखमीचे हिशोब मांडता मांडता जिवंत ठेवायला तुला, त्या क्षणांची हमी कधीच पुरणार नाही हे पक्कं ठाऊक होतं तुला, आणि तशाच शुभ्र आठवणींमुळे सरत्या पावसाळ्यातली एखादी सेपिया संध्याकाळ तुझ्या डोळ्यांना जाणवते आणि तुला वठू देत नाही. --- कॅबच्या दारातनं उतरताना तुझ्या शहरातही, सातवीणीचा आवाहक गंध आला तुला, मॅकार्थीच्या पिच

तिने पेन मागितलं मी हात दिला तिने शिवी घातली मी स्माईल दिली ती धावून आली मी मिठीत घेतली ती शांत झाली हळूच प्रेमात पडली आधी मी वेडा होतो आता ती पण झाली माझी गांधीगिरी प्रेमात कामी आली आता ती हात मागते मी पेन देतो मी शिवी घालतो ती स्माईल देते मी धावून जातो ती मिठीत घेते प्रेम हे असं गड्या हळूहळू होते सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

रानवारा... माझ्या प्रीतीचा उबारा...!! मन माझं सारखं कलकल करतंय, चूक करून म्हणतंय सलतंय फुंकर घालतो त्याच्यावर, रानवारा... माझ्या प्रीतीचा उबारा...!! तुझ्यासाठी काहीही करायला तयार आहे, धडपड जशी आत तशी बाहेर आहे, आधार देतो त्याच्यासाठी, रानवारा... माझ्या प्रीतीचा उबारा...!! अवघड किती मिलन तुझं आणि माझं, आड येती दुनियेची रीति रिवाज, जात धर्म मानत नाही, रानवारा... माझ्या प्रीतीचा उबारा...!!