हुकलेली संधी

माध्यान्हीची वेळ | जराशी निवांत | लाभतो एकांत | घरामध्ये || झाली सामसूम | आटोपता काम | करिती आराम | सारेजण || खळ्यामध्ये बैल | करिती रवंथ | बसुनी निवांत | झाडाखाली || गडीमाणसेही | खावया भाकरी | गेली त्यांच्या घरी | नुकतीच || दळ्णकांडणी | पडलासे खंड | सारे काही थंड | अंगणात || चिमण्याही गेल्या | आपुल्या खोप्यात | राघू पिंजर्‍यात | विसावला || मंदसा तेवतो | देव्हार्‍यात दीप | म्हातारीचा जप | चालू असे || वा! कोकणातल्या दुपारचा निवांतपणा उभा राहिला हो डोळ्यासमोर! पाणी द्यावयाचे | करून निमित्त | नार गेली आत | खोलीमध्ये || आयन्यात बाई | पाहे पुन्हा पुन्हा | गालावरी खुणा | रात्रीच्या त्या || आठवता सारे | दूर झाली लाज | चमकली वीज | देहामध्ये || प्रीतिच्या नागाने | मारलासे डंख | वासनेचे पंख | आभाळात || तारूण्याची बाग | बीजही सुपीक | चुंबनांचे पीक | भरघोस || सोडता ना सुटे | कंचुकीची गाठ | अवघडे पाठ | ऐनवेळी || वा! कवितेला अचानक इतकं सुंदर वळण मिळेल असं वाटलं नव्हतं! :) तारूण्याची बाग | बीजही सुपीक | चुंबनांचे पीक | भरघोस || सोडता ना सुटे | कंचुकीची गाठ | अवघडे पाठ | ऐनवेळी || क्या बात है धोंड्या, शब्दाशब्दाला दाद द्याविशी वाटते आहे! जियो..!!! सावरुनी केस | घेतला पदर | पुसला अधर | तळहाती || ओहोहो.. खल्लास! सुंठ मागायला | वंस आल्या दारी | खोकते म्हातारी | ढसांढसां || कसला खोकला आणि कसलं काय रे धोंड्या! वन्सबाईंनी आणि म्हातारीनी हे माजघरात बसून खेळलेलं एक राजकारण आहे! :) असो, सुंदर कविता... तात्या.

चांगल सुचलय. आवडले. मेल ब्रुक्स (ह्या माझ्या आवडत्या कलाकाराने)ने काढलेला एक सिनेमा "रॉबीनहूड- मेन इन टाइट्स" जर पाहीला असेल तर एक प्रसंग आठवत असेल रॉबीन हूडला सोडून द्यावे म्हणून मेरीयम, शेरीफ ऑफ रॉटींगह्यामच्या अटी मान्य करत असते त्यातली एक अट, "समटाइम्स अफ्टर लंच " आठवले. टीपी सिनेमा आहे. :-)

कविता आवडली किंवा नाही तो निर्णय राखून ठेवत आहोत. मात्र धोंडोपंतांना सरस्वती प्रसन्न आहे . खूपच चित्रमय आणि छंदबद्ध शब्दरचना. - आजानुकर्ण

धोंडोपंत ! जबरा कविता.. आवडली !!! केशवसुमार

विडंबनाच्या अंगाने जाते.

बाई ती बिच्चारी | करितसे धावा | "आज तरी देवा | पाळी नको "|| ह्.ह्.पु.वा. मात्र धोंडोपंतांना सरस्वती प्रसन्न आहे . खूपच चित्रमय आणि छंदबद्ध शब्दरचना. हे मात्र खरे.

छान... कविता आवडली....

सुंदर कविता !!!!

आयन्यात बाई | पाहे पुन्हा पुन्हा | गालावरी खुणा | रात्रीच्या त्या || आठवता सारे | दूर झाली लाज | चमकली वीज | देहामध्ये || वा:!! क्या बात है!

धोंडोपंत , आपण लवकरच काव्यमय /छंदमय्/श्लोकमय/ वार्षिक भाकिते "धनुर्धारी" मासिकात लाड, साळगावकर यांची परम्परा चालवणार . आता नवीन ई दिवाळी अंक काढा "तनुर्धारी" आणी नवीन ज्योतिषवाङमयात भर टाका. ज्योतिषप्रेमी तरीही (ज्योतिष चिकित्सक) प्रकाश घाटपांडे

छान वाटले पक्या

अतिशय सुरेख .खूपच छान . आशय अतिशय छन आहे.

छान ही कविता | विनोदी जराशी | चालही साजेशी | अभंगाची || अशाच येऊदे | सुरेख कविता | आम्ही धोंडोपंतां | विनवितो || Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

वा, वा, धोंडोपंत, तुम्ही तर कमालच केलांस! आमी आजवर तुमचां वाचीत होतो, पण काय लक्षात येयत तर शपथ!! काय "गोचर" काय, "भ्रमण" काय, "फलादेश" काय! सगळा डोक्यावरून जाय होतां. मांका नेहमी प्रश्न पडां, हो शेंडिवालो, भस्मचर्चित बामण हंयसर तात्याच्या मिसळपाव टपरीवर काय करतासां? नाय म्हणजे, हंयसर जमणारे सगळे खेचर, डॉन, डांबिस वगैरे!! आमका तुमच्या ज्योतिष्यातला कायच समजणां नाय. आणि खरां सांगू? आमका "गुरुच्या कलां" पेक्षा "शुक्राची चांदणी" जास्त आवडतां! गालावर तीळ असलो तर आणखिनच!! :)) शाळेतलो सगळो काळ आम्ही गुरूकडे लक्ष देण्यापेक्षा, चांदण्यो हेरण्यात घालवलो. म्हणूनच आमच्या शिक्षणाचा ह्यां असां!! तां असो! तुम्ही ही कविता तर झकासच केलिसां. आयन्यात बाई | पाहे पुन्हा पुन्हा | गालावरी खुणा | रात्रीच्या त्या || आठवता सारे | दूर झाली लाज | चमकली वीज | देहामध्ये || प्रीतिच्या नागाने | मारलासे डंख | वासनेचे पंख | आभाळात || तारूण्याची बाग | बीजही सुपीक | चुंबनांचे पीक | भरघोस || सोडता ना सुटे | कंचुकीची गाठ | अवघडे पाठ | ऐनवेळी || वा, वा! तर्रीचो झटको बसल्यासारख्यां वाटलां! आसांच लिखाण करीत जांवा. मी आज तुमच्यासाठी वेतोबाक गारहाणा घालतलंय. आणि आज घरी गेल्यार बायलेक तुमची द्रिष्ट काढूक सांगा. बरां आठवलां, धोंडोपंतानु! एक विचारू? रागांव नकास हां. ह्यां तुम्ही घरांतलां असां भायेर टपरीवर सांगतांस ह्यां तुमच्या बायलेक माहिती आसां? नाय म्हणजे जरा सांभाळून हो! तात्यासारख्या करु नकास. तात्याची गोष्ट वेगळी. त्याचो सगळो खुल्लो कारभार असां. काय "रोशनी" काय, आणि काय कांय! काल सहज गेलो होतंय तेच्या बिरहाडाक तर एक कोण शेट्टीण बघलंय. काय "अनुष्का" की कांयसांसा नांव सांगितल्यानीत. तेचा ठीक आंसा. आपली गोष्ट वेगळी. कायतरी बोलून जाशात आणि व्हयनीबाय तुमचा अंथरूण रातच्याक गोठ्यात घालीत. नाय म्हणजे एक समदुख्खी नवरो म्हणांन माका काळजी वाटतां हो! बाकी काय नाय!! आपलो, (तिठ्यावरचो) पिवळो डांबिस

धोंडोपंत, अभिज्ञनी ही कविता जरुर वाचावी असं सांगितलं होतं.... खरोखरच अप्रतिम कविता.......... Finally I will be so matured that I will react to nothing. अनुदिनी: http://sucheltas.blogspot.com

छप्परफाड.... बिपिन.

धोंडोपंत, कविता फार मस्त ! मजा आली. प्रकशरावांचा तनुर्धारी शब्द सुद्धा खासच :) --लिखाळ.

बढीया !!!!!!!!!!!!!!!!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

ह्या "हुकलेली संधी"नेच आम्ही मिपावर प्रवेशकर्ते झालो. कोणीतरी विरोपाने आम्हाला हि कविता पाठवली होती. ती वाचून कविच्या ह्या "अफाट"प्रतिभेने आम्ही चाटच पडलो होतो. :O मिपावरची एक मास्टरपीस कविता!!!! जियो धोंडोपंत जियो!!!! ते ग्रह नक्षत्रे सोडून जरा साहित्या कडे आपली प्रतिभा वळवावीत असे वाटते. अभिज्ञ.

सुरेखच की हो | जुळविल्या ओळी | घ्यावा दंडवत | धोंडोपंत || ----------- बाई ती बिच्चारी | करितसे धावा | "आज तरी देवा | पाळी नको "|| हहपुवा :) ----------- (अवांतर -- आमचे एक मित्रवर्य चालीवर गातात 'सखी बंद झाल्या तारखा... आता तरी येशील का ?' ;) )

धोंडोपंत, कविता झकास आहे, मिपावरील स्त्रीसभासदांवर विनाकारण कॉमेन्ट्स करणारा मजकूर संपादित...! भावनेच्या भरात, थट्टा मस्करीत का होईना, परंतु कुठेही मर्यादा उल्लंघल्या जाणार नाहीत याची काळजी प्रत्येकाने घ्यायला हवी! -- आणिबाणीचा शासनकर्ता.

मुक्तसंगः अनहंवादि धोंडोपंत, छानच! 'हुक' चा श्लेष ही लक्षात आला!

मिपा च्या कोणत्याही मान्यवर महिला सदस्याने प्रतिक्रिया दिलेली दिसत नाही. का बुवा? (अवांतर : `भावनेच्या भरात' आम्ही सख्ख्या पत्नीलाही `प्रिये' म्हणत नाही!)

वाह वाह डोळ्यासमोर अगदि प्रसंग उभा रहिला बघा ! अतिशय सुंदर !! +++ प्रसाद +++ तू तेव्हा तशी, तू तेव्हा अशी...तू बहराच्या, बाहूंची... http://papillonprasad.blogspot.com/

पंत ज्योतिषाबरोबरच हे अंगही आपणाला आहे हे आजच कळलें. बाकी कविता झकासच! आपला अनंत छंदी

ज ह ब ह -या. धोंडोपंत. मजा आणलिन तुमच्या कवितेनं.

खत्तरनाक कविता!!! खल्ल्लास.... प्यार इश्क मौहब्बत

वा वा धोंडोपंत! आपल्या प्रतिभेला दंडवत. आपल्या शैलीत| आपण लिहावे| येरागबाळ्याचे| काम नोहे|| आपला (नतमस्तक) प्रवासी

भले रे शाब्बास... 'लहरदार| ' अन्भंग कवतिक करावे तितुके थोडके.. लब्जच तोटके..

टोप्या ..फेटे उडवलं..... मुजरा धोंडोपंत...

कविता झकासच!

लय भारी कविता !!

हैन!!!!!! चित्र तं मस्तच उभं केलंय :) शेवटच्या पाळीने अंमळ रसभंग केला असूनसुद्धा.

जबरा !