नाचत गाजत येईल तिचा भाऊराया
(अनुवादीत.
सरफरोशी की तमन्ना
सरफरोशी की तमन्ना, अब हमारे दिल मे है,
देखना है जोर कितना, बाजुए कातिल मे है !
करता नही दुसरा, कुच बातचीत,
देखता हु मै जिसे वो तेरी मेहफिल मे है !
ए शहिदे मुल्के-मिल्लत मै तेरे उपर निसार,
अब तेरी हिम्मत का चर्चा, गैर की मेहफिल मे है !
वक्त आने पे बता देन्गे, तुझे ए आसमा,
हम अभीसे क्या बताए, क्या हमारे दिल मे है !
खीन्चकर लाइ है सबको, कत्ल होने की उम्मीद,
आशिको का दम, घुटते हुए कातिल मे है !
देखना है जोर कितना, बाजुए कातिल मे है
सरफरोशी की तमन्ना, अब हमारे दिल मे है,
देखना है जोर कितना, बाजुए कातिल मे है !
Taxonomy upgrade extras
टोचणी-२ (अंडरटेकर)
टोचणी १ अर्धवट होता. तेव्हा पुर्ण करायला धीर झाला नाही. आज तो पुर्ण करत आहे.
मला पायलट व्हायचे होते. ९वी १०वी व ११वी त सुट्टीत काम करुन ऍड्मिशनचे सुरुवातीचे पैसे जमा केले होते. त्यात ११वी च्या घशघशीत स्कॉलरशीप चा समावेश होता. आई गेली आणि स्वप्न कोमेजले.
आई २ एप्रिल १९७२ ला पहाटे गेली. वडिलांच्या मांडीवर प्राण सोड्ले गीता वाचता वाचता. वडिल गेले बरोबर १२ वर्षांनी २ एप्रिलला बरोबर त्याच वेळी. आम्ही भावंडे हा योगायोग मानत नाही.
जाणकारानी प्रकाश टाकावा.
आई गेल्याचा निरोप आला स़काळी ७ वाजता. मी झोपेत होतो.
मैत्री व प्रेमातील फरक ओळखा
विकी आणि प्रिया दोन्ही एकाच कॉलेजच्या शेवटच्या वर्षाला शिकणारे विद्यार्थी. कॉलेजात सोबतच जायचं, यायचंही सोबत हा त्यांचा जणू नित्यक्रमच झाला होता. तसे ते दोघेही समजूतदार होते. एकमेकांच्या सुख दुःखात सहभागी होणं, आलेल्या अडचणी सोडवणं एवढंच नव्हे तर आर्थिक सहकार्य देखील ते एकमेकांना करत असत. कोणालाही अभ्यासात काही अडचणी आल्यात तर ते एका ठिकाणी बसून त्यावर चर्चा करत असत. प्रियाला सगळ्या मित्रामध्ये सर्वांत आधी आठवण यायची ती विकीची आणि विकीचा इतर मित्रापेक्षा प्रियावरच अधिक विश्वास होता.
विकी व प्रियाचे एकमेकांच्या घरी जाणे येणे सुरूच असायचे.
परवानगी
नमस्कार! मी एक लायब्ररीयन आहे. आमच्या लायब्ररीत संपुर्ण भारतातून ९० पेपर येतात.
माझ्या वाचनात आलेले लेख, कविता, बातम्या मी तुमच्या सोबत शेअर करु इच्छिते.
मी असे लेखन करु शकते का?
(सदैव माणसा, पुढेच जायचे )
सदैव माणसा, पुढेच जायचे
भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे
सदा तुझ्यापुढे, असे महा दशा
सदैव फसवी टॅरोट्ची दिशा
हळूच ग्रह हे,राशीस ग्रासती
मधेच या नाडी, निर्गाठ मारती
बारा जागेतुनी, हळूच जायचे
प्रलोभने तुला हे स्वामी दाविती
ही जन्मकुंडली तूलाच बाधिती,
मंगळ, शनी हा तुला न थांबवी
न चंद्र ग्रहणे, आयुष्य घडवी
न भविष्य तुझे, असे घडायचे
सदैव माणसा, पुढेच जायचे
भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे
( 'भविष्याच्या अंतरंगात' डोकावणारा ) अमोल
---------------------------------------------------------
मुळ गाणे -
सदैव सैनिका, पुढेच जायचे
न मागुती तुवा, कधी फिरायचे
मिसळपाव