(अनुवादीत.

निवार्‍यासाठी पावसानं माझंच घर शोधलं, मग स्वागतासाठी त्याच्या मी अंथरलं पातेलं. डोळे पुसण्यास माझे पाऊस धावूनी आला, थेंब कोणता तुझा नि माझा हेच कळेना म्हणाला. ढगाच्या सावलीला डोंगर समजला डाग, पेटून उठला वणवा जेव्हां ढग म्हणाला फुलतेय बाग.

तमाम नाड्कर्न्यान्चि व बोळेकरान्चि माफि मागुन .. पुन्हा एकवार सादर आहे .. अर्थवाहि , भावमधुर ... गाने मनातले ! ! ! ! मामा मिया ! पौम पौम ! प्यार कि गाडि .. तेज चलाओ ! अक्सिलेटर और डबाओ ! प्रेम गलिमे मोड बहुत है ! देखो दिल के दौड बहुत है ! रस्ता मुड जाने वला है ! प्रेम रोड आने वाला है ! स्टॉप ! !! ! एल ओ व्हि ई ! ! मामा मिया ! पौम पौम !

बारा-तेरा वर्षांची ती.. ============================ लयदार वळणाची, उफाड्या देहाची यौवनानं मुसमुसलेली तारुण्यानं सळसळणारी बारा-तेरा वर्षांची ती.. बाल्य आणि तारुण्यामधल्या अवघड झुल्यात हेंदकळत पाय पोटाशीधरून बसलेली अवखळ, निरागस भावली..! हस म्हटलं की हसायची नाच म्हटलं की नाचायची.. खुलवलं की फुलायची चिडवलं की रुसायची.. नजरेत दुखरी ,शब्दात बोचरी हसता-बोलता मध्येच थांबायची मोजून मापून वागणारी ती जरा प्रौढाचं वाटायची..! तिच्यावर रोखलेल्या नजरांची अगोचारी भोसकता झेलत टस्स का मस्स न होता मुर्दाडासारखी ढिम्म राहायची.. इथे कधी कशी आलीस विचारताच चरचरत मुकीच व्हायची..जणू चामडी रोज सोलली जाते जीव सो