3

कै. जी ए कुलकर्णी हे नाव मराठी वाचकांना एक महत्त्वाचे कथालेखक म्हणून चांगले परिचित आहे. त्यांनी लिहीलेल्या सुमारे शंभरेक मराठी कथा हा , आजही वाचक आणि अभ्यासकांकरता वाचनाचा , चिंतनाचा , अभ्यासाचा, विषय आहे. जीएंनी त्यांच्या सुरवातीच्या काळात लिहिलेली एक कथा म्हणजे "चैत्र". या कथेवर बनविलेला एक छोटासा चित्रपट बघण्याचा योग अलिकडे आला. या चित्रपटाबद्दल थोडे आपल्या मित्रमैत्रिणिंना सांगावे म्हणून या लिखाणाचा प्रपंच. सुरवातीला मूळ कथेबद्दल. पुढील परिच्छेदांमधे आणि त्यानंतरच्या विवेचनामधे कथानक आणि त्याचे प्रमुख धागेदोरे उघड करत आहे.

छ्या! आता डोकं ऊठणार! या कमलेश आणि शिरीषचं भांडण कसं मिटवावं बुवा? अरेरे... पलिकडच्या गायन क्लासातही आज पोरं नुसती विव्हळतायत.. एकाचा सूर धड लागेल तर शपथ.. आजचा दिवसच बेकार दिसतो... ए, थांबारे जरा.... कमलेश आणि शिरीष.. जरा धिरानं घ्या की... तुमची दोघांची फ़्रिक्वेन्सी साली कधी जुळतच नाही कारे? कायम आपले शॊर्टवेव्हवर दोन रेडिओ स्टेशन्स एकाच वेळी लागल्यासारखे काय बडबडताय? ए गप...गप्प बस जरा... हे काय? गायनक्लासवाल्या मॆडमनी हा कुठला सूर लावला? हिरना....हिरना... अरे ही तर कबिराची रचना दिसते....बरेच दिवसांपूर्वी कधीतरी कुमारजींच्या आवाजात ऐकलं होतं हे निर्गुणी भजन...

या काव्यासाठी प्रेरणा {आधीच अवांतरः}हे विडंबन नाही{अवांतर संपलं} हे जीवन आहे नश्वर हे जगत आहे नश्वर आधार एकच असतो नाम त्याचे (विसोबा) खेचर आयई असो वा फाफॉ क्लिक मिपालाच मिळत असते लेखाकडून प्रतिसादाची वाट चालत असते प्रतिसादातून माणसांची ओळख होऊन जाते त्यांची असलेली ओळख सदा मित्र नामे रहाते मैत्रीतूनच रट्टे-कट्टे स्त्रावित होत जातात मगच त्यातून संवाद आकार घेत जातात आता मिसळ हापसण्यातच वैराग्य माझे संपले पण अवांतराचे बीज डोक्यात माझ्या उरले आता व्यस्त अदिती संगणकाशी जाईल प्रतिसाद द्या वर क्लिक करुन पुन्हा शांत राहिल.