परवा झी टीव्ही वरील नक्षत्रांचे देणे कार्यक्रमाच्या निमित्ताने पुन्हा एकदा पंडितजीनी गायलेले एकमेव (म्हणूनही अद्वितीय ) भावगीताचा - 'सखि मंद झाल्या तारका' थोडे ऐकण्याचा योग आला. इथे मिपावर त्याचा धागा मिळून अनेकदा ऐकून झाले होतेच; तरीही पुनःप्रत्ययाचा आनंद. मनात आले, की पंडितजीनी इतर सर्व प्रकारची गाणी गायली. नाट्य - चित्रपट - शास्त्रीय, उपशास्त्रीय, विविध भाषांमधे गायली. किती - याला मोजदादच नाही, किती छान - याला काही सीमाच नाही. परवाच्या कार्यक्रमात पुलं नी त्याना हवाई गंधर्व म्हटले वगैरे उल्लेख आला - किती लोकांनी त्याना अशा किती लहान मोठ्या उपाधीनी गौरविले - याला ही काही तोड नाही.

"मी वेळ" म्हणजे नक्की काय असे विचाराल तर, काही वेळ जो तुम्ही फक्त स्वतः करता घालवता. आता विचाराल की स्वत: करता असा वेगळा वेळ कशाला द्यायला पहीजे?

स्वत: करता वेळ दिल्याने आपल्या डोक्यातले विचार कमी होतात आणि आपल्या मधे एक प्रकारची तरारी जाणवते

वैज्ञ्यानीक द्रुषट्या विचार केला तर, जेव्हा आपण तणावात असतो तेव्हा आपल्या शरीरात cortisol नावाचा Hormone जास्त प्रमाणात तयार होतो ज्याच्या मुळे वजन वढणे आणि ह्र्दयविकाराचा झतका येण्याचे प्रमाण वाढु शकते

cortisol Hormone मुळे स्मरण शक्ती कमी होते आणि जास्त चिडचिड व्हायला होते.

तूमाला पटते का (विथ ब्रॅकेट,विदाउट ब्रॅकेट) हे दोनीव लेख वाचल्यावर आमी जरा ईचारमग्न होऊन गुडघा खाजवु लागलो. बायकांनी मंगलसूत्र घालावे का, पुरुषांनी बायकांकडे बघावे क नाय, ह्या सारक्या चर्चा व त्यावर मीपाच्या म्हान प्रतीभावंत सदस्यांच्या परतीक्रिया वाचू पार गूडघा आउट झाला. ह्या बायकाच नसत्या त काय झाले आसते ? धरतीवरचे समाज जीवन कसे आसते? आमच्या गुडघ्यात तर असे आले क मीपा सदस्यांच्या वागण्यात काय बदल झाले आसते ? उदा. मास्तर ने कोनत्या विषयाचे समुपदेशन केले आसते, तात्यांने न आवलीयाने खव मध्ये कोनाचा फोटो लावला आसता ई.