नको बंधने, जाच मंजूर नाही नदीला किनाराच मंजूर नाही ! कशी साथ द्यावी तुझ्या कीर्तनाला? मृदंगास ठेकाच मंजूर नाही ! तुला शिंपडावे सुखाच्या सरींनी, तुझ्या श्रावणालाच मंजूर नाही हसू तेच ओठी, खळी तीच गाली, कशी आज ही लाच मंजूर नाही ? तुझ्या सांगण्यानेच मी का फुलावे? वसंता, तुझा जाच मंजूर नाही ! मिळेना तुझ्या साक्षिने न्याय येथे, दिलेला पुरावाच मंजूर नाही लपेटून घ्यावे तुला मी, मला तू, दुरावा कुणालाच मंजूर नाही ! अरे, त्या 'उद्या'ला कुणी आज सांगा, 'तुझी भेट आताच मंजूर नाही '

घसा जरा जास्तच ओला झाला की.... फुटपाथ वरच्या रस्त्याने, अगदी सावकाश चालत यावे | खिडकीचे दार उघडून ,कुलूप हळूच ढकलून द्यावे || आपलाच पाय आत ठेवावा, पाटीवरचे दार पाहात | समजेल की आपल्याच घरात, तुम्ही वाट चुकला आहात || कळेल जेव्हा मनावरचा ताबा ,इतका सुटला आहे | आरशात पाहून म्हणाल ,हा अनोळखी माणूस कुठला आहे? ओल्या गोष्टी उशीराच वाळतात ,त्यात तुमची चूक नाही | पण अशा वेळी मात्र ,झोपेसारखं दुसरं सुख नाही || म्हणून उशीवर चादर टाकून ,गादीची छान सोय करावी | पायांवरती पडून जरा ,पाठ लांबवर पसरावी || स्वप्नात डोळे करता करता ,विचारांची उघडझाप होते | रात्रीच्या आठवणीतच ,आख्खी बाटली निघून जाते || काट्य

मुक्ती कुंडीमुक्त लगेच जाहले कचरामुक्त कधी होणार? पदपथावरी अनंत वस्तू कुठल्या नियमाने हरणार? फुले काटे मजला गुलाब तिजला कितीक वर्षे असेल चाले आता अमुची मुलेच देती बाईंना शाळेत फुले॥ परी दिसलीस तू, हसलीस तू रूसलीस तू, रडलीस तू रागावलीस, फसलीस तू माझी परी झालीस तू॥ पट्टी मी पट्टीचा ठार आंधळा बांधून तू पट्टी डोळ्यावर पातिव्रत्याचे हे फळ का? जन्म दिला कौरवांस शंभर॥ संभ्रम झाडामागून बाण मारुनी वाली वधिला, कुठे पराक्रम? रघुकुलरित अशी का असते न्यायनीतीला पडला संभ्रम॥ सिंधू "एकच प्याला" मध