सागरतिरी उसळती लाटा सागरतिरी उसळती लाटा भान मजला नाही माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || बोललीस तू ऐकले मी कधी बोललो मी ऐकले तू कधी बोलण्याऐकण्याला समोर आपण नाही || १ || माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || आपल्या प्रितीचे दु:ख मनी दाटे खरेच तसे होते का? खोटे मला वाटे मजपाशी फक्त आठवण ती राही || २ || माझे दु:ख ऐकण्या जवळ तू नाही || ध्रु || - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या

अदितीबै, रंगाशेठ, चेतन यासारख्या यशस्वी विडंबकांच्या पावलावर पाऊल टाकून आमचाही लडखडत पावले टाकण्याचा एक प्रयत्न. चालक उडवे , न थांबे धाग्यांचा पाऊस मार खाऊन लिहीतो त्याला फारच हौस तिची प्रतिक्षा मनास, काही सदस्य फितूर +१ फक्त देती प्रतिक्रियांचा ना येई पूर उगाच-टुकार भिकार कौल पाडीतसे सखा चिकटू नको तू कंपूत नाहीस रे मख्खा मिरवितो 'माझ्या रचना' कोणी नवा हो 'पारवा' प्रतिक्रियेस विडंबून टार्‍या पाडी त्या आडवा धारा उडती हास्याच्या टाके परा 'सल्ला'लेख आयडी सारेच थिजती,सल्ले वाचण्या नाजुक लांब राहूनीया पाही, एकला अलिप्त राहून पाडे बुधवारी काव्य राही पेशव्या हसून पुण्या

जयश्रीताईंचा असला कचकचीत हाफवॉली पडल्यावर आमच्यातल्या विडंबकाने काय करावं असं अपेक्षित आहे? ;) ग्लेन्फिडिच बरसे सखा डॉलर पाऊस माज लेऊन हिरवा, येतो डॉलर पाऊस तिची प्रतिक्षा ग्लासात अन सख्याही फितूर गालागालात तोबरा, पिंकेपिंकेआड धूर पापड्-फर्साण चखणा तिथे पुरवतो सखा खुळावली मैफल माज घेऊन अनोखा मिरविते नवी नोट रंग कंच हो हिरवा पिंकसरीत भिजूनी लाल रंग गाली नवा नोटा उडती बाहेरी आटे खिसा धाकधुक दोस्त हलके उठती, घेती कलटी नाजुक बील ठेवीयतो खाली, वेटर हळूच वाकून मारे फाट्यावर शेट्टी, येतो भांडी मी घासून!! चतुरंग

प्रेरणा जयवीताईंची सुंदर कविता हिरवा साज. गुणगुणतो चावतो पकवतो, घुसला घरात डास धडकी भरवतो मनात, तोचि एक डास प्रतीक्षा कसली करीशी, आहे जालिम इलाज हाती घेतली रॅकेट, मारायाची भारी खाज धडपडायचे मम डोहाळे, लपे तो निगरगट्ट मारायचे आज त्याला, लावा ऑल-आउट मिरवते द्रव आतले, बाटली ती भगवी वीज गेली, आली परी दैवगती आडवी शांत बसता दिला तयाला, एक फटका जोरकस हाय लागले "आई गं", नेम माझा हिणकस शोषिले रक्त माझे हळूच डाव साधून झोपावे आता तरी, गोधडी ही पांघरून