होती एक जमीन.... खडकाळ, भेगाळलेली, ओसाड आणि नापीक..... अतिशय निरपेक्ष ..... जणू स्वतःच्या अस्तित्त्वाची जाणीव नसलेली.... काळाच्या ओघात गोठलेल्या भावनांची आणि त्यामुळे या भावनाविश्वाशी दूर दूर जाऊ पहाणारी....... तिच्या मनात एकच सलं होता..... आपण नापीक... निरूपयोगी.... आणि म्हणूनच की काय सारं जगं आपल्याला वाळीत टाकल्यासारखं दुर्लक्ष करतं.... तिला सतत एकच भीती असायची... ती सतत बदलणार्‍या ॠतूंची.... कधी रखरखणार्‍या ऊन्हाची......तर कधी झोंबणार्‍या वार्‍याची .... कधी हुलकावणी देणार्‍या अन न बरसणार्‍या ढगांची...... असचं आयुष्य होतं तिचं .. एकाकी... निरस.. रू़क्ष... पण काळाचा महिमा खरचं अजब असतो....

ज़ुबैल - सौदी अरेबिया. सौदी अरेबिया नाव घेटले तरी वेगळेच विचार मानत येतात! २-३ वर्षे ज़ुबैल वास्तव केलेवर वाटल की मराठी मानुस जॉब साथी ज़ुबैल ला ज़रूर यावे. ज़ुबैल्चे काही फोटो डकवट आहे. खूप काही आहे सौदी बद्डल लिहनेसारखे पन मराठी टाइपिंग जमत नाही.