पाठीला बाक, पोटाचा घेर बायको यायच्या आधी, काढून घेतो केर | पगाराचे पाकीट, जन्माची ठेव सत्यधर्म हाच आहे माझा देव || पण काय करू, लक्ष सारखे जाते शेजारणीकडे| आहो, माहीत आहे हो म्हणतात कुत्र्याचे शेपूट, वाकडे ते वाकडे|| लाडका पोर, माझ्या जीवाला घोर उद्योग पाहून वाटे, बरा फाशीचा दोर | परीक्षा, नोकरी - नस्से याच्या गावी, बाय डॅड, हाय मॉम फिरवीत म्हणतो चावी || सरळ सरळ रस्ते दिसती याला वाकडे | आहो, तरी बरं म्हणे कुत्र्याचे शेपूट, वाकडे ते वाकडे || ओढणी मॅचिंग, मॅचिंग चप्पल आधी जाते मंडळात, मग देवळात चक्कर | बाराचा मॅटीनी, सहाची भिशी गाठताना जीव मेटाकुटी येई || कधी वाटे, पुरे आता सोड

गंधवार्ता दोर गळ्यात लटकवून बाप झुलतोय झाडावर माय निपचित पडलीय हृदय फाटता धरतीवर बाळ खिदळतंय मनीसंगे मिशा तिच्या धरता-धरता नाही जराही त्याला कसलीsssचं गंधवार्ता . . . . . गंगाधर मुटे ...................................

कल्पेश इसई.(एप्रिल २०००) शाळेच्या काळातली..... शाळेतल्या एकाच बेन्च्वर बसण्यासाठी भान्डण करणारे... तर.. मधल्या सुटिमध्ये आम्बट लोणच्यालाही गोड चव आणणारेही ..तेच हे मित्र सरान्ना मुद्दामुन नाव सान्गणारे ... तर..मार बसु नये म्हणुन त्यान्च्याच समोर खोटे बोलणारेही ....तेच हे मित्र सरान्नी प्रश्न विचारल्यावर घाबरवणारे.. तर्..परिक्षेच्यावेळी येत नसलेले उत्तर सान्ग्ण्यासाठी इशारे करणारेही ....तेच हे मित्र कधिच विश्वास नाहि ठेवावा असे वाटणारे.. पण..