खरेच एक घर विकत घ्यायचेय एका कवीला कोणी देईल का घर .? छोटेशे चिमुकले सुंदर घर कोठे मिळेल का घर?

कैद होतो मी माझ्यातचं बंदिस्त केले होते मीचं मला गुदमरलो दम कोंडला मन-मेंदूने साद घातली मुक्ततेसाठी स्वतःच स्वतःविरुद्ध बंड !! पण ध्येयाने तुतारी फुंकली मांड टाकली उधळला घोडा सिम्मोलंघन करायला!! मीच माझ्यावर यल्गार केला रक्त सांडले जख्मा झाल्या आणि मारला गेलो मला बंदिस्त करणारा मी संपलो आता उरलोय फक्त मुक्त, स्वच्छंद मी घोडा परत उधळून लावायचा आहे सूर्यास गिळायला पृथ्वीची प्रदक्षिणा घालायला हिमालय सर करायला सौंदर्याचा आस्वाद घ्यायला आणि माझ्यातला मी प्रगल्भ करायला...

दाटलेले काळवंडलेलं भरून आलेले .... आभाळ आसुसलेली दाहलेली रुक्ष झालेली .... धरणी प्रतीक्षा करते आहे ती एखाद्या तरुणीसारखी येईन 'तो' सर्वांग चुंबेल 'तो' दाह शमवेल 'तो' सौंदर्य माझे टवटवीत खुलवेन 'तोच' शेवटी आलाच 'तो' सरसरत आला अवखळपणा त्याच्या अंगातचं होता हळुवार पणे बिलगला मादक स्पर्शाने सौंदर्य न्याहाळले मिठीत मोहर खुलवला उन्मादात तिला बुडवून टाकले 'ती' शहारली... बहरून गेली... मोर होऊन नाचली कोकिळेसारखी गायिली लहान मुल होऊन बागडली तारुण्याच्या आनंदात चिंब भिजली दिवसांमागून दिवस लोटली युगांमागून युगे अव्याहत प्रेमाचा हा वर्षाव अजून असाच आहे .... निरंतर....

आठवतात दिवस ..काही दिवसांपुर्वीचे.. नाही काही वर्षांपुर्वीचे कीती प्रफ़ूल्लीत होते ना मी ? अमेरीकेला जायच म्हणून.. उधान आल होत .. आनंदाला लग्न ठरल होत ना माझ , सगळीकडे आनंद उत्सव चालू होता मी हे बघणार, मी येथे जाणार मी हे करणार, मी थोडीशी अजून शिकणार.. सगळी स्वप्न पदराला बांधून निघाले होते मी जाताना मावेल तेव्हडा माझा 'भारत' साठ्वून घेऊन चालले होते मी .. मनात.. ह्रदयात.. पाउल ठेवले ना मी त्या स्वप्नमय दूनियेत सगळे वेगळेच दिसले मला माणसे .. (हसून) छे मशीन म्हणायच त्यांना भ्रमनिरास.. फ़क्त भ्रमनिरास.. मग साठवलेला 'भारत' आठवत होते मी .. हळू हळू काही दिवसांनी ..