प्रेरणा - ओळखा की वाईच... कसं काय टार्‍या बरं हाय का, अहो बरं हाय का ? काल काय ऐकलं, ते खरं हाय का ? अहो राव तुम्ही, ते नाही तुम्ही, बाईकवाले तुम्ही न्हाय, न्हाय, न्हाय, न्हाय, बॉडीवाले तुम्ही सांगा काय ऐकलं ते खरं हाय का ? काल म्हनं तुम्ही सायटीवर गेला, कामेंट इडंबन करुन आला खरं काय हो पाटील ? कुनाची खेचली, कळलं का न्हाई, आज तरि परतिसाद देनार का ? काल म्हनं तुम्ही रागावुन गेला, खरडीचा दरवाजा बंदच केला आरंरं केली साठमारी, चावडीच्या दारी, आज काय करायचं ऱ्हायलंय का ? काल म्हनं तुम्ही जाब इचारला, अन्‌ फुकाट शो देऊन बसला आगं बया बया काय झालं पुढं, सांगा तरि थोडं, पालिशीप्रमाने समदं चाललंय का

सोनेरी पानं उगीच का होतात सोनेरी ? हिरवाईचे दिवस जपतात ते कितीतरी अखेर गळतात.. एक दिवस ते ही स्वागत पडुन नव्याचे करतात तरुणाई चे जल्लोषात आगमन मग करते फुटलेले नवे कोंब मुसमुसलेले वळते अखेर त्यांचे ही वय एक दिवस अटळ सत्यच ते सांगुन जातात सोनेरी झाले म्हणून नव्याची नाही अवहेलना अवमानात नाही कुठलीच प्रेरणा उन-पावसाचे वाचलेच संपुर्ण पुस्तक न बोलता बरेच काही सांगुन जातात ती सोनेरी पानं.