नि:संशय......... खरं तर, ती होती; म्हणून कविता जन्माला आली........... तिच्या अस्तित्वाने ओढ निर्माण झाली आणि अप्राप्यातून ईर्षा....................... सुदैव...........

दृष्टीआडच्या बोलण्या-प्रतिसादावरून त्यांचं खळखळतं व्यक्तिमत्व एकमेकांच्या गंमतीशीर फिरक्या घेतंय असंच वाटलं असतं कुणालाही..................... मात्र, त्या अवखळामागे दडली होती त्यांची अव्यक्त संपृक्त संवेदना आणि गुदमरलेल्या संवेदनेपाठची जुळी वेदना.......... अगतिक......हतबल....चंचल........ रिक्तातील कल्पना,..... अव्याहत,..... वास्तवातले अपेक्षाभंग तुडवत, आयुष्याला, मनस्वी....स्वप्नमय......मुग्धगात्र करू पहात होत्या................ आवाजातला मधुतम अंदाज श्वासांतला चिरसंध अश्वास श्रवणातला हवाहवासा दृढविश्वास साकारत होता त्यांच्यात एक रंजक-रंजित-मयरत-रसाळ-मेघाळ-मधाळ नीरव-एकांत-शांत-संथ दुष्यंत सह

( चाल : असावा सुंदर चॉकलेटचा बंगला -) "आदर्श " सुंदर हाच आमचा बंगला सरकारी दरबारी 'कुणकुण 'ता चांगला ! ह्या आमच्या बंगल्याला संधीचं दार - भेसळींच्या पोत्यातनं तिथून वसूल फार ! रोज रोज नोटांच्या ' पेटया ' दोन - ' आल्या आल्या ! '- म्हणायला, छोटासा फोन ! ' बिस्किटां'च्या प्राप्तीवर जोर छानदार - ' परमिटां'च्या भांडणात फुल्ल हाल हाल !