Skip to main content

रॉक्स्टार - एक तरल प्रेमकथा....

लेखक अनुरोध यांनी शनिवार, 12/11/2011 11:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
हा हा हा.... माहितेये किती जण याची आटुरतेने वाट पाहत होते की कधी हा चित्रपट येतो आणि मी बघतो पण आज या पामरला हे नशीब लाभले तर.... आधुनीक काळासोबत नवीन नवीन प्रेमकथा मांडनयतजर कोणाचा एथे हातखंडा असेल तर तो एथे मान्यच करावा लागेल की तो एम्तियाज भाईच. सोचा ना था, जब वी मेट, लव आज कल आणि आता रॉक्स्टार असे एका वर एक काळासोबत कीवा कालातीत सिनेमे हा देतोय. आता माझ्या या बोलण्याला काही लोकांचा आक्षेप असेल ज्याना हा सिनेमा(रॅदर हे सिनेमे आवडले) आवडणार नाहीत. तर कॉलेज मध्ये जाणारा आणि संगीतवर मनापासून प्रेमकरणारा, जिमी मॉरिसन ने प्रभावित असलेला तरुण जनार्दन जाखड उर्फ जे.जे.

साई -

लेखक विदेश यांनी शनिवार, 12/11/2011 09:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
सोन्याचा मुकुट हिऱ्यांचा हार सोन्याच्या पादुका रत्नजडित सिंहासन सोन्याचे मखर सर्वांच्या डोळ्यांत ठसले त्या सोनेरी धामधुमीपासून दूर - - - - कोपऱ्यातल्या एका गरीबाच्या मिटलेल्या डोळ्यांतून ओघळणारे ... मोती ... फक्त साईलाच दिसले ; आणि (सोन्यापेक्षा सामान्यांवर माया जडलेले -) साई उदासपणे स्वत:शीच हसले !
काव्यरस

देवळातला देव भिकारी

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 12/11/2011 02:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
देवळातला देव भिकारी
नकाच मजला अर्पू कोणी गंध, अक्षदा, फुले, माळा नका मजला शेंदूर फासू नकाच द्या कळसा झळाळा कोण कोठला देव मज समजले उगाच येवूनी रांगा लावूनी पाया पडण्या, हार वाहण्या व्यापार्‍याची वस्तू करूनी देवळात मज कोंबले व्यर्थ फुकाचा नमस्कार करता अन्नछत्रात जेवूनी भरल्या पोटी लाडू प्रसाद खाता न लागणारे नोटा दागीने मुकूट सोनेरी का मजला देता ? पापपुण्याचा खोटा हिशेब मांडता? नकाच मजला तेथे भेटू चालू असते माझी मुशाफिरी धनाचे नच लालूच मजला वृत्ती माझी आहे फकीरी देवळातला देव भिकारी - पाषाणभेद १२/११/२०११

माझी कलाकारी !

लेखक चाफा यांनी शनिवार, 12/11/2011 01:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
एकदा माझ्या डोक्यात एखादं पिल्लू शिरलं ना! की मला गप्प बसवत नाही, आणि हे महान कार्य त्यादिवशी पार पाडलं ते घरात आणलेल्या कापसाने. त्याचं असं झालं की घरात वाती वळायला आणलेल्या कापसाभोवती एक अर्धवट टरकावलेला लेख होता तो मी वाचला. हो ! असलं पुडीवरचं साहीत्य वाचायची मला जुनी खोड आहे. तर, त्या लेखाचा मतितार्थ इतकाच की `प्रत्येकाने आपल्यातल्या सुप्त कलाकाराला वाव करुन दिलाच पाहीजे'. बस्सSS इथे माझ्या सदा उत्साही मेंदुने उचल खाल्ली, आणि मी माझ्यात दडलेल्या त्या सुप्त कलाकाराला शोधायला सुरुवात केली. सुरुवातीचाच ठेच लागल्यासारखा प्रकार झाला. काही केल्या मला माझ्यातले कलागुण आठवेनात !

या म्हणीचा उगम कसा झाला असावा?

लेखक विजुभाऊ यांनी शुक्रवार, 11/11/2011 19:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
मराठीत बर्‍याच म्हणी /वाक्प्रचार आहेत आहेत त्याना काही प्रसंग कारणी भूत आहेत. उदा:होता जीवा म्हणून वाचला शिवा / गड आला पण सिंह गेला / छातीचा कोट करणे / अमक्यातमक्याचा कात्रज करणे, ध चा मा करणे, अशा बर्‍याच म्हणी/वाक्प्रचाराना ऐतिहासीक संदर्भ आहेत. काथ्या कूटणे वगैरे वाक्प्रचाराना देखील ऐतीहासीक शिक्षेचा संदर्भ आहे. ,रण माजणे ,धराशायी होणे या वाक्प्रचाराला तर युद्धाचा संदर्भ आहे.आजीबाईचा बटवा याला त्यातील कोण्या एका आजीबाईने बटव्यात ठेवलेल्या औषधोपचारांची संदर्भ आहे. मात्र काही म्हणी/वाक्प्रचारांचे संदर्भ लागत नाहीत. उदा:आपले ठेवायचे झाकुन अन दुसर्‍याचे बघायचे वाकून" ही म्हण कश

चुकीचे हिशेब

लेखक यश पालकर यांनी शुक्रवार, 11/11/2011 13:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी मांडले हिशेब नेहमी ते सारे चुकीचे होते ढाळले अश्रु ज्यांसमोर त्यांना हे नेहमीचे होते सोसले घाव सारे ते तर माझ्या ओळखीचे होते ना कळले सागर जे तळ तयांचे खोलीचे होते आर्त स्वर माझे हे कधीतरी तुझ्या अंगणीचे होते दुख कधी ना कळले कुणाला कारण सारे हे माझ्या मनीचे होते यशवंत

केक- अफलातुन

लेखक किचेन यांनी शुक्रवार, 11/11/2011 13:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
'एशिया कलिनरी चालेंजेस'२०११' मालादिव्स येथे झालेल्या स्पर्धेतील केक विभागातले काही उत्तम केक. या स्पर्धेमध्ये अनेक आंतरराट्रीय शेफचा समावेश होता.