गुंता गुंता फांदी फांदी शकुनाची ना करिते कसली अनावधानी चिंता येती जाती ऋतु-पर्णे मोहोर अवघे अव्यक्त तळातिल; "मूळ" गातसे गीता निष्काम कर्म गत युगायुगांचे गीत निश्वासांप्रति श्वासांस खेळवी प्रीत उधळून गंध रंगात उमलवी काया बघ निसर्ग कैसा जगण्याचे संगीत मोहात अडकले पाश पृथक जन्मांचे विसरले गमक रुजण्यातिल; वंश मनूचे मिथकांचे रांजण स्वैर उधळवी माया ओंजळी रिकाम्या स्वप्न काय कामाचे ? सौहार्द मुके रे जगा जगू द्या सारे शिणु नका; मिळूनी; वस्त्र विणू या न्यारे भंगूर क्षती मग चिरंजीव होतील पुन्हा रे ऋतुमानपरत्वे; आपले आपण; वळतिल बुजरे वारे ......................अज्ञात

सुकलेला का होइना..?पण कुणीसा गाडीला घातला होता गजरा या निमितानी मी माझ्या.. गाडीलाच केला मुजरा काय सालं नशिब हीचं..? पाहिलं तरी फिदा होतात आंम्ही कडक कपडे घालतो तेंव्हा,कोण जाणे या कुठे जातात..? जरी असल्या या आजुबाजुला तरी, नळाला पाणी यावं तश्या बोलतात आल्याच समोर तर नंतर मग, मागे जाऊन कुजबुजतात. ''हँडसम दिसतोय गं...हम्म्म्म, पण कपड्याचा चॉइस बरा नाहीये दिसतोय जॉन अब्राहम सारखा.., पण अ‍ॅटिट्यूट काही खरा नाहीये..'' ''ए,,तुला काय करायचाय अ‍ॅटिट्युट..? नुसतं नाव विचार ना..?'' ''शी...!नाव काय विचारायचं..? त्यापेक्षा डायरेक्ट फोन नंबर घे ना..!'' असे पिछाडीला संवाद घडुन सैन्य

रात्ररात्रभराची ही जागरणं नि प्रत्येक घटकेला येणारी तुझी सय अस्वस्थ मनाचं उनाड वागणं ... स्वतःलाच पुन्हा पुन्हा काहीतरी मागणं... चालता चालता एकटं नसल्याची जाणीव ... आणि आजूबाजूला भेडसावणारी तुझी उणीव ... चांदण्यांनी माझ्या नकळत हिरावून घेतलेली माझी झोप ... आणि माझ्या अंगणातलं तुझ्या कवितेचंरोप ... घेऊन जा ... खूप वाढलंय आणि दिवसेंदिवस अधिकाधिक वाढतंच चाललय हे ... रात्ररात्रभराची ही जागरणं .. नि प्रत्येक घटकेला येणारी तुझी सय . - गजानन मुळे