Skip to main content

शमिताभ: अमिताभची एकपात्री शोकांतिका

लेखक ए ए वाघमारे यांनी गुरुवार, 19/02/2015 10:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
शमिताभ: अमिताभची एकपात्री शोकांतिका shamitabh अमिताभ बच्चन आणि देव आनंद यांच्यात साम्य काय असं कोणी मला विचारलं तर मी म्हणेन दोघांमध्ये भलेही जमीनअस्मानचा फरक असेल पण एक साम्य आहे ते म्हणजे अमिताभही देव आनंदसारखा म्हातारपणी दिवसेंदिवस तरूण होत चालला आहे. निदान ताजाताजा ‘शमिताभ’ पाहून मला तरी असंच वाटलं.

"खरे सत्य बोला/ जपून जपून"

लेखक पदकि यांनी गुरुवार, 19/02/2015 04:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
खरे सत्य बोला/ जपून जपून तेज लपवून / ठेवा थोडे अर्धोक्तीने करा / सत्य - सुरुवात जनां भयभीत / करू नका अंधाऱ्या अंबरी / विजेची उपज बालकां समज/ नाही तिची महा त्या तेजाने / अंधत्व नेत्रांना साध्या माणसांना / कशासाठी? क्षीण मानवाची/ क्षीण असे दृष्टी प्रकाशाची सृष्टी / सोपी नसे ---
काव्यरस

आईटी(सर्विस) क्षेत्रामधील सर्वसाधारण अभियंते

लेखक अज्ञात यांनी गुरुवार, 19/02/2015 02:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
अ : काय हिरो , काय काय . जोब कसा चालू आहे ब . काय नाय निवांत . जोब मस्त . सध्या टीम लीड झालो आहे त्यामुळे फक्त दुसर्याचे काम चेक करतो . फारसे टेक्निअल काम करत नाही हल्ली अ : मजा आहे कि मग .आता अजून ३-४ वर्षात मेनेजर झाल्यावर मग तर पूर्ण इमेल आणि एक्सेल आणि फोन एवडेच वापरावे लागेल ब . हो ना यार .

चटपटीत

लेखक खटासि खट यांनी बुधवार, 18/02/2015 23:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
जालावर लंबुळक्या लेखात / भाषणात हमखास आढळणारी चटपटीत वाक्ये (काही घासून गुळगुळीत झालेली) यांचं संकलन इथे करूयात. उदा. वर्गीकरण एक १. अर्धा ग्लास रिकामा आहे की अर्धा भरलेला आहे हे पाहणा-याच्या दृष्टीवर अवलंबून असतं. २. सिस्टीम बदलू शकत नसेल तर सिस्टीमचा भाग व्हावे. ३. देश तुम्हाला काय देतो यापेक्षा ... ४. आपल्याला जे म्हणायचे आहे ते न म्हणता ते कसे "दिसेल" याची काळजी घेतली जाते. ५. आपल्यासाठी लोकशाही ही चैन आहे... ( अगागागा) वर्गीकरण दोन १. या ठिकाणी २. घोषणा करण्याच्या संबंधाने ३. शेतक-यांच्या, कष्टक-यांच्या, गरीबांच्या माध्यमातून ४. उधळून लावल्याशिवाय राहणार नाही ५. अरे काय चाललंय हे ?

"किंमत"

लेखक पदकि यांनी बुधवार, 18/02/2015 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
कवितांच्या एका छोट्या पुस्तकाला तीन मसाला डोशांची किंमत तुम्ही द्याल काय ? मला नाही वाटत! प्रकाशकाला सांगून एका डोशातच ते बसवायला हवे ! चार रंगीत चित्रे कमी करा, काय ? : मिलिंद पदकी

भिगवण - पोएट्री इन मोशन

लेखक नांदेडीअन यांनी बुधवार, 18/02/2015 22:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझी ‘बकेट लिस्ट’ तशी फार साधारण आणि छोटी आहे. ‘भिगवणला एकदा तरी जायचे !’ हा माझ्या या छोट्या लिस्टमधला एक पॉइंट होता. कित्येक वर्षांपासून फक्त प्लॅनच तयार व्हायचा आणि ऎनवेळी कोणत्या तरी कारणाने तो रद्द व्हायचा. गेल्या २ वर्षांपासून पुण्यात राहतोय, तरी योग जुळून येत नव्हता. शेवटी मागच्या महिन्यात २९ तारखेचा प्लॅन केला आणि यावेळी तो रद्द होऊ दिला नाही. भिगवणबद्दल ‘वेगळे’ काही लिहिण्यासारखे माझ्याकडे नाहीये, कारण भिगवण कशासाठी प्रसिद्ध आहे हे सगळ्यांनाच माहित आहे. त्यामुळे फक्त माझा अनुभव शेअर करतो. भिगवणबद्दल बरेच ऎकून, वाचून आणि फेसबुकवर बघून होतो. भिगवणला जाऊन आलेले पर्यटक अनेक ब्लॉग आणि व

छायाचित्र स्पर्धा क्र. ७: शांतता: मतदानासाठी धागा

लेखक संपादक मंडळ यांनी बुधवार, 18/02/2015 20:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी! छायाचित्र स्पर्धा क्र.७ मतदानासाठी हा धागा आहे. या स्पर्धेला अभूतापूर्व प्रतिसाद मिळाला आहे. त्यासाठी सर्वांना मनापासून धन्यवाद! सर्व सदस्यांनी आपल्या आवडीच्या छ्याचित्रांना दि. २५/०२/२०१५ पर्यंत भरभरून मतदान करावे ही विनंती! एखादे चित्र चुकून राहिले असेल तर कृपया त्वरित निदर्शनास आणून द्यावे.

अथ: केस कथा

लेखक विवेकपटाईत यांनी बुधवार, 18/02/2015 19:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
कालच बसमध्ये एका टकल्याची डोक्यावर लावलेली विग खाली पडली. त्याच्या डोक्यावरचे टक्कल पाहून काहीना हसू आले अर्थात त्यात मी ही होतो. तो माणूस रागाने पाहत, पुढच्याच बस स्थानकावर खाली उतरला. साहजिकच आहे, कुणालाही टकल्या म्हंटलेले आवडत नाही. एका लग्नात, लग्न लावणारे गुरुजी टकले होते, लहान पोरांनी अक्षता त्यांच्या टकल्या डोक्याला नेम मारून फेकल्या. मुलांवर खेसकण्या शिवाय ते काही ही करू शकले नाही. बहुधा प्रत्येक लग्नात त्यांना हे भोगावेच लागत असेल. मुलांच्या खोड्या थांबविणे कुणालाच शक्य नसते आणि लोकांचे तोंड ही बंद करता येत नाही. काही पुरुष विग घालतात, पण विग डोक्यावरून पडली तर, फजिती होते.

मुंबई ते काश्मीर... दुचाकीच्या संगे.. .भाग 4

लेखक शशिकांत ओक यांनी बुधवार, 18/02/2015 18:31 या दिवशी प्रकाशित केले.

मुंबई ते काश्मीर... दुचाकीच्या संगे.. .भाग 4 जम्मू श्रीनगर बस प्रवास

1979-80 सुमारास हा प्रदीर्घ प्रवास माझ्याप्रमाणे अनेकांनी अनेकदा केला असेल. पण अरूणच्या शब्दांकनाची हातोटी विलक्षण आहे. त्याचा मासला अनुभवा... ‘सार्वजनिक संडास ही राष्ट्राच्या संकृतीची कसोटी आहे!.’ ... हे पु लंचं चपखल वाक्य नेमकं आठवत उरातील सल पोटाकडे कळ बनून सरकते... लाईन लांब व्हायच्या आत तिथे टॅक्स भरून मोकळा झालो!... तिथला ‘एकांत-वास’ सुद्धा...

भूत... वर्त्तमान.... भवीष्य

लेखक ज्योति अळवणी यांनी बुधवार, 18/02/2015 16:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेला होउन जो.... भूत; होऊ घातला तो... भविष्य हातात काही न ज्यांच्या तेच भुत अन भविष्य.... वर्तमानाचा तो सागर उचंबळुन येई ग किनारी करंटया मनुष्याला परी नाही किम्मत तयाची नाही हातात जे जे ते ते हवे म्हणे माणूस म्हणुनच का ग त्याला वर्तमान आणि रंजिस?! --------