Skip to main content

कातरवेळ......

लेखक एक एकटा एकटाच यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 23:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
ती येताना कधीच रिकामी येत नाही अगदीच काही नाही तर........... आठवणीचं गाठोडं सोबत घेउन येते काही आठवणी असतात नाजुक अगदी शेवरीच्या कापसासारख्या.. तर काही अगदी नकोश्या कुमारिकेच्या गर्भारपणासारख्या... अश्याच आठवणींच्या कोंडाळ्यात माझ्या अस्तित्वापासून मलाच हिरावणारी...........................कातरवेळ एक ना एक दिवस तो आपला होईल या आशेवर तिने त्याचा पार क्षितिजापलिकडे पाठ्पुरावा केलाय कधी लपुन तर कधी जाणिवपूर्वक मागावर असलेल्या तिच्या चाहत्याला मात्र हुलकावणी देत पुरता हिरमोड केलाय ना तो झाला कधी तिचा........... ना कधी ती कुणाची झाली......... आयुष्याच्या एकाकीपणांत अडकलेली हुबेहुब माझ्या प्रतिबिंबा

दिगंबर - फसलेला संन्याशी अन थकलेला संसारी

लेखक शिव कन्या यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 22:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
'स्वामी दया करा. आता या वयात हे करायला सांगू नकात. कळत नव्हतं, तेव्हापासून तुमच्या पंखाखाली घेतलंत मला! चार चांगल्या गोष्टी शिकवल्या! ब्राह्मण नव्हतो तरी, संध्या शिकावलीत. येत नव्हतं तरी, घासून पुसून संस्कृत शिकवलेत. चार घरी अनवाणी पायांनी भिक्षा मागायला शिकवलीत. प्रसंगी, स्वतः रांधून एकटच जेवायला शिकवलंत. स्वामी, तुम्ही माझ्यासाठी एवढं केलंत, पण आता हे करायला सांगू नकात! तुम्ही युगांडात म्हणालात, मी युगांडात गेलो. तुम्ही रवांडात म्हणालात, मी रवांडात गेलो. तुम्ही टांझानियात म्हणालात, मी तिथेही गेलो. तुम्ही पोरांना शिकव म्हणालात, मी शिकवलं. तुम्ही आजार्यांची सेवा कर म्हणालात, मी केली. तुम्ही '

आमच्या विवाहाची कहाणी - २

लेखक सुबोध खरे यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 20:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
दहा जुलै ला घरी यायचे होते त्या अगोदर दोन आठवडे एक मध्यम वयीन सदगृहस्थ संध्याकाळी माझा पत्ता शोधत आमच्या मेस मध्ये आले. ते सांगली जवळच्या एका शाळेचे मुख्याध्यापक होते. त्यांच्या शाळेतील एक शिक्षिका त्यांचे यजमान दारू च्या आहारी गेल्यामुळे विभक्त झाल्या होत्या. त्यांची एकुलती एक मुलगी लग्नाची होती. रोहिणी या मासिकातील जाहिरात वाचून त्या बाईंच्या विनंती वरून ते आले होते. मुलगी उत्तम शैक्षणिक करीयरची आणि सांगलीहून डॉक्टर झालेली होती. आईवडिलांचा घटस्फोट झाला आहे या कारणास्तव मुलीला नंतर नकार देतात आणि तिची परिस्थिती वाईट होते या कारणास्तव ते अगोदर त्याची चाचपणी करण्यासाठी आले होते.

ऑरेंज तिरामिसु

लेखक स्वाती दिनेश यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 17:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
तिरामिसु हे एक सर्वांचे आवडते इटालियन डेझर्ट.. तिरामिसु चा अर्थ 'पिक मी अप' ..आणि खरंचच तिरामिसु पाहिले की त्याला पिक करायचा अनिवार मोह (वाढत्या वजनाची,साखरेची तमा न बाळगता )होतोच, ह्या वेळी नेहमीच्या तिरामिसुत थोडा बदल केला आणि एक अफलातून तिरामिसु व्हर्जन जन्माला आले..

विद्वत्ताप्रचुर प्रतिसाद कसे द्यावेत ?

लेखक खटासि खट यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 12:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमच्या मनात अनेक विचार येत असतात ( हे कशाचे लक्षण असावे ?) इथे येऊन शंका विचारून ज्ञानात भर पडावी यासाठी आम्ही मिपावर आलो. पण इथे आल्यानंतर आम्हालाही वाटू लागले आहे की आम्हाला सुद्धा चार लोकांनी विद्वान म्हणावे. संतुलित प्रतिसाद देणारा सेन्सीबल आयडी अशी आमची ओळख व्हावी असे आम्हालाही वाटू लागले आहे. त्यासाठी अनेक शंका विचारण्याचे धागे ( दारू पिण्यास सुरूवात कशी करावी, जुगारात यशस्वी कसे व्हावे, बनियनला किती भोकं पडेपर्यंत ते वापरावे, अंडरवेअरच्या इलॅस्टीकचे नंतर काय करावे इ. इ. ) पेंडिंग ठेवून हा विषय प्राधान्याने घ्यावा असे योजले. तरी विद्वान म्हणवून घेण्यासाठी काय करावे ?

अत्युच्च साहसी सायकलिंग...

लेखक डॉ सुहास म्हात्रे यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 11:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
सायकल चालवणे ही काहींच्या सर्वसामान्य जीवनातली आवश्यकता आहे तर इतरांसाठी आरोग्यदायक व व्यायाम आहे. काहींसाठी ते स्वतःतील धमक आणि त्राण सहन करण्याची सीमा (stamina) सिद्ध करण्याचा आनंददायक खेळ आहे. काही थोड्यांनी या वरवर साध्या व सोप्या वाटणार्‍या आणि केवळ मानवी ताकदीवर चालवल्या जाणार्‍या दोनचाकी वाहनाला आपल्या साहसाची भूक भागविण्यासाठी एका उच्च स्तरावर नेऊन ठेवले आहे... तो खेळ, छंद अथवा वेड साहसी सायकलिंग (adventure cycling) या नावाने ओळखला जातो. ह्या खेळाची आवड असणारा काहीसा वेडा असलाच पाहिजे !

वाडा (भाग 2)

लेखक जयंत माळी यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 11:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
दुसर्या दिवशी सकाळी रामरावांचे लक्ष त्या खोलीकडे गेले तर त्यांच्या लक्षात आले की कोणीतरी ती खोली उघडली आहे.

व्हिएन्ना - बुडापेस्ट - भाग ३

लेखक मधुरा देशपांडे यांनी शुक्रवार, 06/03/2015 02:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
व्हिएन्ना - बुडापेस्ट - भाग १, भाग २ बुडापेस्टला जाण्यासाठी व्हिएन्नाच्या रेल्वे स्थानकावर पोहोचलो आणि गाडीची वाट बघत फलाटावर उभे होतो. आजूबाजूला मोजून एक दोन लोक. संचारबंदी लागू केल्यासारखे वाटत होते अगदी. कदाचित गाडी सुटायच्या वेळेवर येतील असे वाटले. पण ही संख्या काही वाढली नाही. पुन्हा एकदा 'हे राजधानीचे शहर असून इथे काहीच गर्दी कशी नाही, का नसेल, इत्यादीवर वायफळ चर्चा झाली.