डोह काळा डोक्यावरी अन् , तारकाही भरजरी.. एक चन्द्र वाहता अन् एक होड़ी धावती. हिरे माणिक तरंगते, जणू लक्ष दिव्यांच्या मैफिली, कुजबुज त्यांची मोकळी.. 'ति' राहिली ना आपली. निखळले कमजोर तारे, दोष देऊनि मला... मी मूक राहून पळभरी, श्रद्धांजलि त्यांस वाहिली. लोटुनी गुंबज मनोहर, तिज पापण्या मग श्रांतल्या.. भिस्त मजवर टाकुन सारी, ती 'रातराणी' झोपली.

गिरिजाचा लॉग : १२:१६:१६ घड्याळ : मला घड्याळ पाहिजे , व्यवस्थित चालणारं सेकंदकाटा असणारा घड्याळ ! अ सोल्युशन ! सतरा . अंक १७ ! बिझिनेस येस बिझिनेस ! गूड आयडीया ! ग्रेट आयडीया इन्डीड ! मनात येतात ते विचार लिहुन काढ आणि वेळ नोंडवुन ठेव ! ग्रेट आयडीया ! गिरिजा यु आर जिनियस ... येस अ नार्सिसिस्टीक जिनियस ! फकिंग जिनियस ! ब्लडी पॅरामाऊंट जीनीयस ! गिरिजाचा लॉग : १२:१६:१५ घड्याळ : मला घड्याळ पाहिजे , व्यवस्थित चालणारं सेकंदकाटा असणारा घड्याळ ! अ सोल्युशन ! नो .

आज मी माझा कुंचला कागदावर शिंपित आहे लेखणी दवात डूबवतो आहे कागदावर लेखणीच काय कुंचलासुद्धा आज निष्प्रभ झालाय कारण तू जाताना माझी लेखणी माझा कुंचला सोबत घेऊन गेलीस ते ही कायमची ! जाताना तेवढ माझं मन मात्र विसरलीस माझं मन , माझा कुंचला , माझी लेखणी आजही तेवढीच तळपते आहे रंग भावनांचे, रंग उत्कटतेचे , रंग उसत्वाचे , रंग विरहाचे ,रंग प्रणयाचे ,रंग प्रेमाचे , रंग सदोदित संवादांचे आताशा मी कागदावर उमटवत आहे आजही तळपते आहे माझी लेखणी, माझा कुंचला !! तुझी नेत्रापालवी औस्तुक्याने फुलते आहे तुझ्या भाळी सौभाग्य नांदते आहे तुझ्या कर्ण -स्फुटिकावर मोती झळाळत आहे केसांतून निघालेली एक खट्याळ बट

प्रेम …. ??? खरंच हे प्रेम असतं …. ? एक अनामिक हुरहूर दाटलेली केवळ तिच्या ओढीसाठी नकळत … आपल्याच नकळत मी तिला Follow करू पाहतो मी तिच्याच गोष्टी Follow करू लागतो ह्याला काय म्हणावे …. जितका मी दूर जाईन जाईल तितकंच माझ्या विचारे गुंती तिचं मन तिच्यातच का अडकत जातो मी … ??? नकळत माझाच मी …… समोर काय होणारय हे माहीत असूनही परत माझ मन तिच्यातच नकळत हळूहळू गुंतत जातं … असं कसं असतं हे प्रेम … नकळत … झालेलं … तिच्याच आठवणीचा साठा असलेलं ..... पुन्हा एकदा प्रेमात मी … नकळत … ... प्रतिक्रियांच्या प्रतीक्षेत आपलाच अनामिक …

पेर्णा - https://www.youtube.com/watch?v=mz4bTkh9elg इशेश ईणंती - गुर्जी (http://www.misalpav.com/comment/685412#comment-685412) आमच्या गुर्जींनी (इथे कानाच्या पाळीला हात लावण्यात आलेला आहे) तांबिय संस्थानाच्या मठाधिपतीची वस्त्रे तूर्तास बाजूस ठेउन इतर कार्ये हाती घेतल्यानंतर प्रथमच जाहीर ईणंती केल्याने हे ईडंबन लिल्हे आहे अवधूत गुप्ते यांची माफी मागून… ---------------------------------------------------------- सकाळच्याSSS पारी मिळेना वाट होSSS…सकाळ

लाटा समुद्राच्या सखे पायात तू माळु नको, बेडयाच त्या पैंजण न्हवे, त्यावरी भाळु नको। चंद्र हा निघतो प्रवासा रोजच्याच भेटगाठी गोंदुनी भाळी तयाला, तू अशी मिरवू नको। मुक्त वारा या नभीचा नाद याचा मोकळा, जखडूनि केशी तयाला, तू अशी अडवू नको। वाहते हे जल-कलंदर, राख़ण्या मर्जी स्वत:ची, पाट बांधुनी तयाला, तू अशी फिरवू नको। लाभतो कधी का किनारा, या नभाला सखे, क्षितिज-कुम्पण तव नयनिचे, त्यावरी बांधू नको।