जेव्हा जेव्हा कांदा कापला जातो कढईतली मोहरी चुर्रर करते हळद मीठ तेल टाकुन शेंगदाने खरपुस भाजले जातात मी बाहेरच बसलेला असतो पेपर वाचत कांद्यापोह्याच्या प्रतिक्षेत जेव्हा जेव्हा गाठोडी ईकडे तिकडे सरकतात पोटमाळ्यावरची झुरळं तर्रर पळतात झाडू बादली पाणी घेऊन भिंत पुसली जाते मी खालीच ऊभा असतो स्टुल घेऊन जळमटं काढायच्या प्रतिक्षेत जेव्हा जेव्हा साखरेचं माप होत असतं तेव्हा मालक सुर्रर करत चहा पितो डाळी तांदुळ कडीपत्ता पिशवीत कोंबुन भरला जातो मी तिथेच ऊभा असतो काऊंटरजवळ बिलाच्या प्रतिक्षेत जेव्हा जेव्हा माहेरचा पाहुणा घरी येतो सगळा शिणवटा अर्रर करुन पळुन जातो पुरणपोळी आंबरस चकल्या ताटात आग्रहा

प्रेरणा सांगायला हवीच आहे का? ढुस्क्लेमर : ही एका नाक्यावरच्या वासूची व्यथा आहे , तेव्हा कपया मीटर, वृत्त, यमक, चाल शोधु नये. (पैसा)तायडे, सॉरी... :P मागे उभा मंगेश, पुढे उभा सर्वेश माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! ओढणी ती माथ्यावरी 'स्टोल' मुखा कव्हर करी मोबाइल रुळे उरी 'भाऊ' तीज सर्वांगास रक्षु पाहे माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! जन्मजन्मांचा मी वासू इथे कधी तिथे बसू प्रेमी, म्हणावे की कामी? नाक्यावरी येताजाता रोखुनी पाहे माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! इरसाल म्हमईकर