भारतीय सैनिक राष्ट्र रक्षितो वीर होवूनी बलाढ्य खमका परवत.. नयन दाटूनी अश्रू कथिती सैनिकाचे मनोगत... शूरवीर तो धर्मवीर तो कर्तव्यदक्ष पुत्र.. भूमीरक्ष तो शत्रूभक्ष तो हिंदूस्वराज्य मित्र.. स्वाभिमानी तो प्राणदानी तो देशप्रेमी तो राणा.. तप्तसूर्य तो प्रांतधैर्य तो हिंदोस्तानी बाणा.. युद्ध खेळतो श्वास वेचूनी मनी स्थापितो भारत.. नयन दाटूनी अश्रू कथिती सैनिकाचे मनोगत... जीव हरवतो गर्व मिरवतो देशभक्त तो हिंदू.. नभी गरजतो फक्त समजतो शिवस्वराज्य शिवसिंधू.. विश्व विसरतो जगी पसरतो स्वतंत्र हिंदवी जीत.. रयत सुखवितो भाग्य पिकवितो स्मरितो राष्ट्रगीत.. ग्रिष्म शिशिर वर्षा तो भोगतो भगवे रक्त सांडत.. नयन द

शेतकरी राया... अपुला शेतकरी राया, शेती प्रेमाची करतो.. अवघ्या भुकेल्या जनांची, ओंजळ प्रितीने भरतो.. अपुला शेतकरी राया, नांगर ओढतो जोमानं.. पिक हलते डुलते, शेती खुलते प्रेमानं.. अपुला शेतकरी राया, धनधान्य खुलवितो.. सार्या जगाचा तो बाप, जगी प्रेम फुलवितो.. अपुला शेतकरी राया, कर्जाखालीच राबतो.. पर्जन्याच्या वाटेवर, तोच एकला थांबतो.. अपुला शेतकरी राया, रोज जगतो मरतो.. जगा धान्य पुरवूनी, पोटी भाकरी भरतो.. अपुला शेतकरी राया, संसाराचे सोने करतो.. जगा सुखी करवूनी, स्वत: गरिबीमधे झुरतो.. अपुला शेतकरी राया, शेवटी आत्महत्या करी.. जगा फुलवूनी सार्या, दैवत्वाचा रस्ता धरी.. प्रिय शेतकरी राया, आत्महत

अंधार्या त्या रातीमधूनी शांत भयाण घरट्यामधले पक्ष्यांचे ते किलबिल गाणे मौन अचानक झाले.. रात्रीस खेळ चाले येथे रात्रीस खेळ चाले.. सुन्या सुन्या त्या वाटेवरूनी एकांताला साद घालता नयनी विचित्र भुताटकीचे दाहक चित्र ते दिसले.. रात्रीस खेळ चाले येथे रात्रीस खेळ चाले.. पाचोळा तो सैरावैरा वारा हा पिसाट वाहे भयभीत उभे ते झाड पान स्तब्ध ते झाले.. रात्रीस खेळ चाले येथे रात्रीस खेळ चाले.. सावल्या त्या मुक्याने हलती भोवताली त्या विणती माया डोहाच्या या खोल तळ्याशी सावट गुढ पसरले.. रात्रीस खेळ चाले येथे रात्रीस खेळ चाले.. नि:शब्द तरंग हे उठले अंधार सारे चांदण झाले आकाश रहस्यमय धुक्याला आले विरून गेले रात

जीवनाच्या वाटेवर बरीच होती स्वप्न ह्रदयाच्याच्या जवळची बरीच होती मानसं आयुष्याच्या सायंकाळी सगळं कसं दाटून आलं मनाच्या ह्या कोपर्यामध्ये स्थान तुझं तेच राहिलं भरुन येत मन कधी, वाटत उधळुनी द्यावा खेळ सारा मनातल्या ह्या वादळाला हवी आता नवी दिशा...!

शिवचरित्रावर आधारित रचलेली कविता.. नाही आम्हा भिती कोणा मुघल और निजामाची.. फक्त आहे भूक तळपती मर्द मराठी प्रेमाची.. आले बहु गेले बहु उध्वस्त करण्या धरती.. सर्वांवरती भारी पडला एकला तो छत्रपती.. रक्त मराठी श्वास मराठी मराठी तो बाणा.. शिवनेरीवर बाळ जन्मला स्वराज्याचा राणा.. जिजाऊंचे मार्गदर्शन अन् कोंडदेवांचे शिक्षण.. उभा राहीला बाल मराठा करण्या शत्रूंचे भक्षण.. मित्रांसवे त्या शंभूमंदिरी घेतली शपथ स्वराज्याची.. हिंदूत्वाच्या वीर लढ्याची अन् प्रेमळ सुंदर सुराज्याची.. जिंकूनी प्रथम तोरणागड जगद्जाहीर केली वीरता.. सतराव्या वर्षीच पराक्रम दाविला वार्याने पसरली वार्ता.. आदिलशहाने होऊनी अस्वस्थ ने