" शेसुकाका लवकर चला, आमच्या कोकराला कायतरी चावलंय, तोंडातून फेस येतोय". मागच्या मळ्यात घर असलेला छोटा युवराज काकुळतीला येऊन सांगत होता, युवराजचा त्या कोकरावर खूप जीव. दारुडा असला तरी शेसुला झाडपाल्याचे बऱ्यापैकी ज्ञान होते. बऱ्याच प्रयत्नांनंतर त्याने शेवटचा उपाय म्हणून कोकराचा अर्धा कान कापून काहीतरी औषध कोकराच्या तोंडात कोंबले, कान कापल्यानंतर कोकराचा आवाज शेसूच्या घरात ऐकू आला तसा शेसूच्या बायकोने मसाला वाटायला घेतला. शेसुकडे राहिलेली बॅटरी मागायला संध्याकाळी युवराज पुन्हा शेसूच्या अंगणात गेला तेव्हा तिथूनच डोळ्यात पाणी घेऊन निपचित घरी येऊन पडला , शेसु खाटेवर झोपून मस्तपैकी बिड्या ओढत होत

आठवणी उलगडून बसतो, तुझे फोटो पाहताना अन हात थरथरतात, जुने मेसेजेस वाचताना फोटोज डिलीट करताना, उसवलेल्या जाणिवांना जपताना, तुझा नंबर ब्लॉक करतो, नंबर पाठ असताना तुझ्या आठवणींच्या रोपट्याचा वटवृक्ष झालेला असतो मी त्या वटवृक्षाखाली का बरं फुलं शोधत बसतो? मी गॅलरीतून बघतो नभी ढग मोजतो परत एकदा कॉफी प्यावी म्हणून किचनकडे वळतो मी फ्रिजचा दरवाजा उघडतो तुला डोळे भरून बघतो तुझ्या डोळ्यांभोवती जमलेल्या बर्फाला हलकेच काढून टाकतो तुझ्या बोटातली अंगठी काढतो तुझा हात हातात घेतो अशीच अवघडून राहशील का? असं स्वतःलाच विचारतो. मी जुन्या बाजारातून फ्रिज विकत घेतला, त्या फ्रिजच्या आतमध्ये चोळाबोळा केलेला काग

"हॅलो पप्पा, बीपीच्या गोळ्या संपल्या होत्या ना? कृष्णा आहे ना ड्रायव्हिंगला? " "हो सूरजबेटा, सेशन आटोपले कि निघतो" "रात्री जागु नका. उद्याचा युवामेळावा करतो हॅन्डल मी. डोन्ट वरी. बाय" .......... "कृष्णा, किति लांबय फार्महाऊस? त्या टॅब्लेट कुठायत? हाय ना सगळे मॅनेज? उद्या सकाळी मिटिंगय कॅबिनेटची. थांब तू. "हा सर, भईर हाव. गोळ्या ह्या घ्या" ......... "सूरजबेटा, सॅड न्युज आहे. पप्पाची बीपी शूट होऊन अ‍ॅटॅकने डेथ झालीय. व्हायग्राचा ओव्हरडोस होता. जरा क्रिटिकल सिच्युशनमध्ये सापडलेत. तुलातर माहीती आहे त्यांचे.