Skip to main content

कर्नाळा - जैत रे जैत

लेखक विमुक्त यांनी मंगळवार, 21/07/2009 22:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
गो.नी.दां. च्या दुर्ग भ्रमण गाथेत कर्नाळ्या बद्दल वाचल्या पासुन मला तीथं जायच होतं. नंतर जैत रे जैत बघीतल्या पासुन तर कधी एकदा लिंगोबाला (कर्नाळा) जातोय असं झालं होतं. अलीबाग हून पनवेल ला जाताना S.T. च्या खिडकीतून कर्नाळा बऱ्याचदा बघीतला होता, पण जाणं काही जमलं नव्हतं. एका weekend ला यशदीप आमच्या घरी आला होता. तेंव्हा आम्हां तिघांचा (मी, मझा भाऊ प्रसाद आणि यशदीप ) कर्नाळ्याला जायचा प्लान ठरला. पनवेल पर्यंत बस आणि मग पनवेल हून कर्नाळ्याला जायला टम-टम मधे बसलो. पनवेल हून पेणच्या दिशेने ५-६ km पुढे गेलो की रस्ता कर्नाळ्याच्या जंगलातूनच जातो आणि झाडीतून लिंगोबा डोकावताना दिसतो.

बोलली जाते मराठी, मान ते घर आपुले

लेखक धोंडोपंत यांनी मंगळवार, 21/07/2009 22:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
माजले परके.... मराठी चेहरा उरला कुठे? भूमिपुत्रांना स्वदेशी आसरा उरला कुठे? भ्रष्ट नेत्यांच्यामुळे ही वाळवी आली घरी एकही शाबूत ऐसा कोपरा उरला कुठे? टॉवरांचे रान झाले चाळ माझी पाडली आपुलेपण सांगणारा उंबरा उरला कुठे? दारची जास्वंद गेली कार पार्किंगच्यामुळे परसदारी बहरणारा मोगरा उरला कुठे? बोलली जाते मराठी, मान ते घर आपुले मग 'अगस्ती' सांग तुजला, पिंजरा उरला कुठे? ---- धोंडोपंत

समर्पण

लेखक क्रान्ति यांनी मंगळवार, 21/07/2009 21:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
समर्पणाची आस उराशी, आतुर सरिता आली धावत ऐकशील का कधी सागरा अंतरिचा हा नाद अनाहत? लाटांचे हे तांडव आवर, या बेभान मनाला सावर व्यापुन राही कणाकणाला, तुझ्या भेटिची ओढ अनावर पर्वतरांगा, कडेकपारी, डोंगर, कुरणे, दरिखो-यांतुन उसळत आले आवर्तातुन, कधि बांधांच्या चाको-यातुन कधी सोशिली ग्रीष्म काहिली, कधि शरदाची कौमुदि शीतल स्वातीचे कधि झेलित मोती, बहर वसंताचा कधि चंचल एकरूप होईन तुझ्याशी, नको दुरावा, नकोच अंतर सामावुन घे अंतरात मज, वाहुन थकले मीहि निरंतर

(वाटेवर मी तुझ्या लावले--)

लेखक विजुभाऊ यांनी मंगळवार, 21/07/2009 17:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
वाटेवर मी तुझ्या लावले दोन फटके गालावरले ह्रदयातून मग लक्ष लागले फटके खाऊनी गाल सुजले? जोरात ठेवला हात तिथे मी तुझ्या चुकीला शिक्षा किती ? धोत्र्याची फूले द्यावी तू मला? हाणायला मग कसली भिती? लुब्रा मेला टोमणे मारतो समजतो मला खुळी शीळ घालीत प्रीत मागतो विसरतो की मी न भोळी ? मोका मिळता मग उचलली पादत्राणे दोन हलकी गंध देउनी क्रोधभराने वाजवूनच ठेवीली खाली तू मेल्या तरीही तसाच हलकट आणि बाईल वेडा छळीसी कितीकां तसाच वाटे हाणाव्या दोन फडाफडा. मैत्रीणी टपल्या असती किती त्रस्त होऊनी तुला मारण्या रे बावळ्या वेश कावळ्या पैजार शस्त्रे घेऊनी हाती
काव्यरस

मडुरोडम्_बॉन्साय हॉलंडचे !

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी मंगळवार, 21/07/2009 14:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
हॉलंडमधील मुक्कामाच्या दरम्यान कोणीतरी सांगितले की संपुर्ण हॉलंड प्रत्यक्ष बघणे जर शक्य नसेल तर मडुरोडमला भेट दे, तिथे हॉलंडच्या सर्व ऐतिहासिक स्थळे व इमारतींची मिनीएचर्स पाहायला मिळतील, म्हणुन मग मडुरोडमला भेट दिली. आणि तिथे ती मिनीएचर्स पाहिल्यावर ठरवले की अहं..या प्रत्येक ठिकाणी कधीनाकधी प्रत्यक्ष जायलाच हवे. काही ठिकाणी जावुन आलो. बाकीचे बघु पुढच्या भेटीत जमल्यास....

मज वाटे ....

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी मंगळवार, 21/07/2009 12:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
मज वाटे पावसाशी नाते माझे नित्य असावे आसवांनी शुष्क माझ्या पावसात सचैल न्हावे पांघरुनी पाऊसधारा हिरवे मी गवत बनावे क्षणभंगुर जलथेंबाचे हलकेच तोल सावरावे हिरवाईचे हळवे स्पंदन श्वासांनी अलवार टिपावे मुग्ध ओल्या जाणिवांनी पावसाचे गाणे शिकावे पावसात अन भिजताना हलकेच तुज मनी स्मरावे ओलेत्या स्मृतीत तुझिया भान सखे क्षण विसरावे विशाल.

भटकायला जाताय?

लेखक नीलकांत यांनी मंगळवार, 21/07/2009 11:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
चिंब पावसात शहराचा परिसर सोडून दूर कुठे तरी निसर्गाच्या सानिध्यात जावं. निसर्गाचे वैभव बघावं. दाट धुकं, निसरडी पायवाट, हिरवंगार रान आणि खळाळता प्रवाह हे सारं सारं बघण्याची... ह्याला स्पर्श करण्याची हौस सर्वांनाच असते. अश्या वेळ कुठे जावं हे आसपासच्या मित्रांना विचारलं जातं. मित्र भटकणारे असले तर उत्तमच. नाहीतर कधी तरी अपुरी माहिती आपल्याला मिळते. अश्या वेळी अशी भटकंती ठरवतांना आंतरजालावरील काही सुविधा आपल्याला फार उपयोगी पडू शकतात. त्यापैकी खाली काही देत आहे. सर्वात महत्वाचं म्हणजे मार्ग आणि नकाशा. यासाठी दोन सुविधा खुप उत्तम आहेत.

सकाळी सूर्योदयाबरोबर उठावं, आणि रात्री सूर्यास्ताबरोबर झोपावं.

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी मंगळवार, 21/07/2009 09:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेली तीस-पस्तिस वर्षं भाई नेरूरकर एका शाळेत शिक्षक म्हणून काम करीत आहेत.रोज पहाटे पांचला ऊठून दिवसाची सुरवात करायचे ते रात्री सर्व कामं आटपून झोपायला त्यांना अकरा वाजायचे.आणि परत दुसरा दिवस उजाडल्यावर परत तेच. समाजातले सर्वच जण असंच करतात म्हणा.

ज्येष्ठ गायिका गंगूबाई हनगल यांचे निधन

लेखक बहुगुणी यांनी मंगळवार, 21/07/2009 09:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
ज्येष्ठ गायिका गंगूबाई हनगल यांचे वयाच्या ९७ व्या वर्षी ह्र्दयविकाराने व श्वसनाच्या दुखण्याने आज हुबळी येथे सकाळी सव्वासात वाजता निधन झाले. त्या गानतपस्विनीला श्रद्धांजली.