मला पुरते कळले....
आज पहाटे ९ वाजता कसेबसे डोळे उघडले
आणि घाबरत घाबरत मी बाथरूम गाठले
मातृदेवातेची बडबड चिडचिड नेहमीसारखी
आज कानावर माझ्या कशी ती पडलीच नाही
उशिरा उठूनही कोणी माझ्यावर तोफ डागली नाही
टेबला वरती आई ने पोहे काढून होते ठेवले
कसेबसे कोंबून तोंडी धावत पळत कॉलेज गाठले
प्रवेश द्वारी पाहुनिया सरांची रागीट स्वारी
परत मुकाट्याने फिरवली मी माझी बापुडी सवारी
थेट मग मी लाडक्या fashion street वरी शिरले
मनसोक्त कपड्यांच्या खरेदीत बुडुनी गेले
गम्मत अशी घडली की मला सगळे फुकट मिळाले
कारण अस्तित्व माझे कुणाच्याही खिजगणितही नवते
नंतर मग मलाच माझी भीती वाटू लागली
आणि मग आईची मऊ कुशी मला आठवली
वाटल
काव्यरस
मिसळपाव