Skip to main content

नोटा

लेखक दिवाकर कुलकर्णी यांनी रविवार, 01/11/2015 14:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
" नोटा " त्यातला त्यात शिकलेला ,आणि सरळ म्हणजे,भीमरावच म्हणून नोटाची थप्पी, वाटण्यासाठी सदूभाऊनं त्याच्याकडं सोपवली. रात्रीतनं नोटा वाटायच्या होत्या ,आणि भीमरावनं ते काम ईमान इतबारे केलं. एक पैसा पण कनवटीला लावला नाही. थोडासा गस्त वाल्याला हात पण हात ओला,करावा लागला होता,चोरीचा मामला होता ना! सकाळी सातालाच तो गल्लीत हजर झाला., रात्रीच्या नोटांचा अंमल सकाळी पण शिल्लक असला तर?त्यासाठी हल्ल्या हल्ल्या,करणं भाग होतं. मावशी , च्या बी काय? शिलिंडर हाय का तुमच्याकडं?

एक पिल्लू: तिचं आणि आमचं....

लेखक संदीप डांगे यांनी रविवार, 01/11/2015 01:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
परवा बायको आमच्या छोट्या बाळाला घेऊन शेजारच्या घरी काही कामानिमित्त गेली होती. त्यावेळी तिथल्या आजींनी हिला सहज विचारले, "अगं याची दृष्ट वैगेरे काढतेस की नाही? मला वाटतंय ह्याला जबरी दृष्ट लागली आहे." तेव्हा बायकोनी त्यांना उत्तर दिले की आम्हाला यातलं काही कळत नाही, त्यामुळे आम्ही हे दृष्ट उतरवणे वैगेरे प्रकार करत नाही. तेव्हा त्या आजींनी एक अनुभव सांगितला, तो अक्षरशः चकरावणारा होता.... ते सगळं कुटुंब अंदाजे पंधरा सोळा जण त्यांच्या कुलस्वामिनीच्या दर्शनाला गेले होते, तिथे त्या निसर्गरम्य ठिकाणी काही माकडेही होती. एका उंचशा झाडावर एक माकडीण आपलं पिल्लू सांभाळत बसली होती.

तिची कविता

लेखक निलम बुचडे यांनी शनिवार, 31/10/2015 23:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
ती एक आई जीवन घडवणारी! ती एक पत्नीसाथ देणारी !! ती एक ज्योती उज्जवल भविष्याप्रत नेणारी! ती एक दिप्ती अखंड तेवत राहणारी !! ती एक कळी उमलण्यासाठी आसुसणारी! ती एक चांदणी चमचमण्यासाठी धडपडणारी !! ती एक शक्ती सामर्थ्य प्रदान करणारी ! ती एक व्यक्ती जगण्याचा अधिकार मागणारी!! - निलम बुचडे.
काव्यरस

राष्ट्रीय पुरस्कार आणि आम्ही

लेखक nasatiuthathev यांनी शनिवार, 31/10/2015 21:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
शीर्षक पाहून धागा जरी राजकारणाशी संबधित वाटत असला तरी तो नाही --------------------------------------------------------------------------------------------------------- काल ख्वाडा पाहिला , प्रदर्शनापूर्वीच काही चित्रपटांना खूप पुरस्कार मिळतात त्या पैकीच हा १ चित्रपट. तसं पाहिलं तर गेल्या काही वर्षात मराठी चित्रपटांनी राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार जिंकण्याचा सपाटाच लावलाय , माफ करा मी अजूनही राष्ट्रीय पुरस्काराचा विचार करतोय ..

काल दुपारी....

लेखक जव्हेरगंज यांनी शनिवार, 31/10/2015 20:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल दुपारी मी जेव्हा झाडाखाली बसलो होतो एक शेंबड पोर गाढवाच्या शेपटाला डबडं बांधुन खेळत होतं बिचारं गाढव कान हलवत नुसतचं ऊभं होतं शेंबड पोर चड्डी वर खेचत डबड्याला काठीनं बडवत होतं मी गाढवाकड बघत होतो, गाढव खाली बघत होतं आणि ते शेबडं पोर डबड्याकड बघत होतं कंटाळुन शेंबड्यानं डबड्यात पाणी वतलं काठीच्या दोन धपक्यात डबडं एकाकी तुटलं मग ते शेंबड पोर शेपटालाच बडवत बसलं गाढव पण हळुहळु पुढे सरकत चाललं जेव्हा एक फटका गाढवाच्या जिव्हारी बसला तसा त्याचा एक पाय शेंबड्याच्या कपाळी गेला शेंबड्याला दोन टाके पडले म्हणे...

हाक

लेखक मंदार दिलीप जोशी यांनी शनिवार, 31/10/2015 19:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
हाकेसरशी धावून येणं सदैव पाठीशी असणं काहीच पुरेसं नव्हतं मान्य तुझ्या आर्त मूक हाका ऐकू आल्या नाहीत खोट्या हास्यामागचं वेदनांनी होरपळलेलं मन दिसू शकलं नाही मान्य तरीही इतकं सारं बिघडण्याआधी स्वतःहून साद घालणं फार कठीण होतं का? ------------------------------------------------------------------------- पूर्वप्रकाशितः http://mandarvichar.blogspot.in/2015/10/blog-post_31.html अश्विन कृ. ५, शालीवाहन शके १९३७ -------------------------------------------------------------------------
काव्यरस

श्रीखंडाच्या वड्या

लेखक मधुरा देशपांडे यांनी शनिवार, 31/10/2015 18:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
. . प्रत्येक घरात किंवा आपल्या नातेवाईक, मित्रमंडळ यांच्यात प्रत्येक व्यक्तीची काही ना काही खास पदार्थाची खासियत असते. काकूच्या हातचे काही, मामीच्या हातचे काही, आजीचे काही.. न संपणारी यादी. बरेचदा मग सवयीने आपल्याला तो पदार्थ त्याच व्यक्तीच्या हातचा आवडतो, अशीच आमच्या समस्त गोतावळ्यात 'श्रीखंडाच्या वड्या' हा माझ्या आईच्या काही पेटंट पदार्थांपैकी एक.

महिला बसमधील पुरुष कंडक्टर - अर्थात, जंबिया मधातला!

लेखक शिव कन्या यांनी शनिवार, 31/10/2015 12:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
. . मंदमंद पावडरी, लाडिकलाडिक लिपष्टिका छंदीफंदी अत्तरं, हलक्याहलक्या टवाळ्या तिन्ही ऋतू सातही वार, सगळ्या ड्युटया मारतो, एकपण खाडा करत नाही, महिला बसची ड्युटी मी कधी चुकवत नाही! नाजुकनाजुक पर्सा, मखमली पिशव्या झुळझुळीत साड्या, झिरझिरीत ओढण्या त्यांच्या रुमालातली नाजुक चिल्लर मी कधी मोजत नाही, महिला बसची ड्युटी मी कधी चुकवत नाही! गरोदर बाईला, ऐंशीच्या म्हातारीला शाळकरी पोरीला, कॉलेजच्या त

होळी आणि गटारी (विडंबन)

लेखक दमामि यांनी शनिवार, 31/10/2015 12:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेर्ना हॅास्टेलच्या आठवणी... रूमभर पसरलेल्या बाटल्यांच्या गराड्यात चाळीशीतून ग्लास शोधणारा , तू कसा दिसत होतास रे , अताशा आठवायचा प्रयत्न करतोय ??? देवदास मधल्या शाहरुख सारखा तर नक्कीच नाही... आठवतोय फक्त एक अस्पष्टसा चेहरा. गच्चीच्या कठड्यावर बसुन नवलाइने पोटात देशी सामावून घेणारा. आतशा दोघांचेही ब्रान्ड वेगवेगळे आहे म्हणा फक्त तुझा दिवस 'होळी 'चा असतो, आणि माझा ' गटारी ' चा.