Skip to main content

काल पाहिली मी तिला......

लेखक एक एकटा एकटाच यांनी रविवार, 06/12/2015 00:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल पाहिली मी तिला पावसात चिंब भिजलेली माळुन अगणित मोती इंद्रधनुत सजलेली.............. काल पाहिली मी तिला पहाटेच्या धुक्यात वेढलेली ओझरत्या स्पर्शाने तिच्या ही हवा गुलाबी झालेली........ काल पाहिली मी तिला चांदण्यात निजलेली स्वप्नांच्या दुनियेत तिच्या सारी रात्र रमलेली.............. काल पाहिली मी तिला क्षितिजावर विसावलेली सांज उतरुन गेल्यावरही संधिप्रकाशात उरलेली............

साकल्यसूक्त

लेखक मितान यांनी शनिवार, 05/12/2015 22:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
समईचा घेऊन हार ही रात उभी तलवार गात्रात पौर्णिमा काळी भरजरी तलम अलवार उन्मुक्त नदीसे जगणे या अधोवदन वेलीचे वृक्षाचा खांदा नीरव पर्युत्सुक मंत्र भुलीचे संन्यस्त शिळेच्या माथी का डाग तप्त चंद्राचा अतृप्त भग्न वैरागी जोगवा त्यास गीताचा नखखुडल्या माडांनाही का तृषा जहरभरणीची जळतीच्या पागोळ्यांची का दिशा पार्थ बाणांची साकल्यसूक्त गंगेचे भय लोभस हिरवे कहरी हंबरून गायी सार्‍या उधळीत दिशा गिरिकुहरी निर्लज्ज उगवती अंकी उन्मादी गातो पक्षी पांघरी डोह काळोखी नवरातकिड्यांना रक्षी अस्तांकित चकवे गहिरे लपवून वनातिल राई अन राख होऊनी शून्य रंध्रात निनादत राही !!!

नासदीय सूक्त-शब्दांतरिताचे श्रवण.(एक उत्कट अनुभव!)

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी शनिवार, 05/12/2015 21:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
शीर्षकामधे जरी शब्दांतरिताचे श्रवण असं म्हटलेलं असलं.तरी तो नुसताच काटेकोरपणा आहे. भाषाशास्त्राच्या नियमानुसार असलेला. मुळात उपक्रम संस्थळावर येथे श्री धनंजय यांनी या सूक्ताचे जे छंद आणि वृत्ताचा नियम पाळून शब्दशः भाषांतर तसच्या तसं करण्याचा प्रयत्न केलेला आहे.. तोच ऐंशी टक्के बाजी मारून जाणारा आहे.

कोकणात बहरतय ग्रामीण पर्यटन.

लेखक योगेश आलेकरी यांनी शनिवार, 05/12/2015 19:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोकणात बहरतय ग्रामीण पर्यटन. कोकण म्हटलं कि डोळ्यासमोर येतात उंचच माडाची बने, दूरवर पासारलेला अथांग समुद्र, शुभ्र किनारे, चौपाट्या,मग त्यासोबत नितांत सुंदर अशा किनार्यांवर पर्यटकांची रेलचेल, विक्रेत्यांची भाऊगर्दी अगदी नेहमीसारखाच. मुंबईतील धावपळीतून कुठेतरी दोन दिवस शांततेसाठी आपण नेहमीच कोकणाला पसंती देतो.

आली लहर केला कहर.

लेखक अविनाशकुलकर्णी यांनी शनिवार, 05/12/2015 17:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
आली लहर केला कहर....... मित्रासाठी आमची एक कविता ======= आली लहर केला कहर होऊदे खर्च कशाला फिकर? चंद्रा वाणी मुखडा काळजाचा तुकडा ज्वानीचा कहर इष्काचा बहर नौ वारी साडी तंगशी चोळी नजरेत धार काळजावर वार खुदकन हसली काळजाला डसली जिवाला घोर झोपेच खोबरं धरला हात घातली मागणी खुदकन हसली शुक्राची चांदनी आई सरपंच. बाप आमदार आली लहर केला कहर होऊदे खर्च कशाला फिकर? अविनाश

गुलाम अली साहब

लेखक महासंग्राम यांनी शनिवार, 05/12/2015 12:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
'चुपके चुपके रात दिन' आयुष्यात पहिल्यांदा ऐकलेली गझल, ती पण तुमच्या आवाजात आणि पाहता पाहता अशी रुतत गेली की बस्स्स.... आता तर ती जगण्याचा अविभाज्य घटक झालीय. हे सर्व झालं ते तुमच्या मुळे. जशी समज वाढायला लागली तसं तसं गुलाम अली काय चिज आहे हे एकेका गझले मधून उलगड़ायला लागलं. कोजागिरी च्या रात्री तिच्या सोबत ऐकलेल्या 'कल चौदहवी की रात थी' ने ती पुन्हा एकदा उलगडली.

लपंडाव

लेखक माहीराज यांनी शनिवार, 05/12/2015 11:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव कधी सुख सारे कधी दु:खाचे हे डाव तुझे असणे नसणे ही वेड लावी मनाला तुझ्या नसण्यात ही तुझे भास जिवाला हे असले कसले धुके दाटले या मनी सरले दिवस सारे उरल्या आठवणी सारे असुन ही सलतो प्रीये तुझा अभाव असा माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव.. श्वास जरी हा माझा त्यात मी न कधी दिसलेला जीव हा माझा सारा फक्त तुझ्यातच गुंतलेला मन फिरते तुझ्याच मागे कसे सांगांवे कुणाला विसरून जावे म्हणता कसे आवरावे मनाला धडपडते अन् सावरते साराच तुझा प्रभाव असा माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव..
काव्यरस

सुटलेल्या पोटाची कहाणी -२

लेखक Anand More यांनी शनिवार, 05/12/2015 10:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग-१ क्लासला दिवाळीची सुट्टी सलग पाच दिवस दिली होती. घरी निवांत होतो. तीन चार नवीन पुस्तकं आणून ठेवली होती. त्यामुळे खुशीत होतो. दिवाळीचा फराळ करत पुस्तक वाचत बसलो होतो. ही शेजारी येउन बसली आणि अगदी हलक्या सुरात लाडीगोडीने बोलू लागली.

विश्वाचे आर्त - भाग २ - नासदीय सूक्त

लेखक राजेश घासकडवी यांनी शुक्रवार, 04/12/2015 22:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग १ - काळाचा आवाका ऋग्वेद १०.१२९ । ऋषिः परमेष्ठी प्रजापतिः । छन्दः त्रिष्टुप् । देवता भाववृत्तम् । नास॑दासी॒न्नो सदा॑सीत्त॒दानीं॒ नासी॒द्रजो॒ नो व्यो॑मा प॒रो यत् । किमाव॑रीवः॒ कुह॒ कस्य॒ शर्म॒न्नम्भः॒ किमा॑सी॒द्गह॑नं गभी॒रम् ॥ १ ॥ न मृ॒त्युरा॑सीद॒मृतं॒ न तर्हि॒ न रात्र्या॒ अह्न॑ आसीत्प्रके॒तः । आनी॑दवा॒तं स्व॒धया॒ तदेकं॒ तस्मा॑द्धा॒न्यन्न प॒रः किं च॒नास॑ ॥ २ ॥ सृष्टीच्या सुरूवातीला काहीच नव्हतं. असणं नव्हतं किंवा नसणंही. धुळीची जमीन नव्हती, की वर आकाश नव्हतं. काही झाकलेलं नव्हतं, की लपलेलं नव्हतं.