सभोवताली उदासी साचून राहीली आहे तीचा परीघ केवढा हे माहीत नाही माहीती करुन घेण्याची गरजही वाटत नाही इथे फक्त मी आहे आणि माझ्यामध्येही ती आहे अगदी तुझ्यासारखीच... ती सुद्धा हल्ली कधीतरीच येते भेटायला, पण येते... मग मी सुद्धा तीच्यासोबत काही क्षण घालवतो ती लवकर जाऊ नये म्हणुन मुद्दाम एकटाच राहतो आता तर वाटतं तीच मला जास्त जवळची आहे अगदी तुझ्यापेक्षाही... ही उदासी मला बर्याच ठिकाणी फिरवते त्यातल्या काही जागा अजुनही ओळखीच्या वाटतात मग तिथले गंध, आवाज मनात दाटतात पण खरतर त्या सार्याच आता अनोळखी आहेत, अगदी तुझ्यासारख्याच... मला माहीत आहे ही जास्त वेळ राहणार नाही, पण तरीही मी तीची मनधरणी करत र

आयुष्याच्या रणांगणात होतच राहतील स्वाऱ्या वाघासारख्या चढाया कर संकट परतविणाऱ्या जरी होतील किती वार तरी हार नकोस मानु पराभवाचा विचारसुद्धा तू मनात नकोस आणु घोंगावणारी वादळेही शिकवण देतात नवी नवं त्यातुन शिकण्याची तुझी दृष्टी मात्र हवी बेडरपणे तुटुन पड संकटांवर आता थांबु नको येईल म्हणत वाचविण्याला त्राता झेलत राहा पाऊसवारा कणखर बनत जाशील हार मानेल संकटसुद्धा सक्षम असा होशील नसेल जरी जगात साऱ्या आज तुझे काही तरी नसेल भविष्यातही असे मुळीच नाही थकु नकोस लढत राहा निधडेपणाच शान आहे मदमस्त या दुनियेविरुद्ध हा लढ्याचा ऐलान आहे - शार्दुल हातोळकर