गाण्यास पावसाच्या झोकात चाल दे थेंबास ओघळाया हलकेच गाल दे! नभ वेढतील जेंव्हा बाहू सभोवती क्षितिजांस रंगवाया हळवा गुलाल दे!

क्षितिजावरती पहाट होता अचानक मज आज ये जागृती | गिरिशिखरांच्या वाटेवरूनि अन् पाऊले मग घेती गती || फिरता फिरता असा थबकलाे पाहुनी सुंदर तो देखावा | मुग्धपणाने अनिमिष नेत्रे तृषार्तापरी पिऊनच घ्यावा || पर्वतराजींमधूनि हिरव्या, सूर्यबिंब ते प्रकटत जाई | झाडे, वेली, फुले, पाखरे, आसमंतही प्रकाशित होई || दूर कपारीतुनि एखाद्या, ये धावत फेसाळत धार | शांत, संयमी, गंभीरपणे अन् विस्तारीतसे तनमनी अपार || स्तब्ध उभ्या त्या वृक्षावरती कुणी एखादा येई पक्षी | दोन क्षणातच अवरोहाची फुलवूनि जाई अद्भुत नक्षी || असाच उभा असता मी तेथे, सृष्टीचे न्याहाळीत रूप | चाहूल लागे मजला काही, व्यक्त करी कोणी अप्रूप || घेऊ

तू ठरव,आहे कसा मी,मी कसा नाही हात घे हातात आधी,आरसा नाही! टाळता आलाच तर,टाळू जरा तोटा फायदा नात्यात आता फारसा नाही! एवढा केला खुबीने खूनही माझा वारही केला असा जो वारसा नाही! सांगतो आहे जगाला कोण हा वेडा! मी असा नाही असा नाही असा नाही! कैफियत माझी जरा ऐकून तर घे ना एवढीही या मनाला लालसा नाही! तू ठरव...आहे कसा मी,मी कसा नाही... —सत्यजित

प्रेम.. प्रेम म्हणजे अथांग सागर प्रेम म्हणजे वाळवंटातील मृगजळ ज्याने तहानलेल्याची तहान काहीकेल्या भागत नाही प्रेम म्हणजे विश्वास प्रेम म्हणजे आपुलकी जो वेळप्रसंगी माणुसकीला जागलेच असे नाही प्रेम म्हणजे अटी प्रेम म्हणजे बंधन जे माणसाला एक माणुस म्हणुन वागवत नाहीत मुक्तपणे जगु देत नाही तरीही हे प्रेम वाटे मजला हवेहवेसे ते प्रेम जे एकमेकांच्या अबोल गोड शब्दांचे एकमेंकाच्या साथीचे समोरच्याच्या मंद गुढ हास्यातले ते प्रेम जे आयुष्यात देवघरातल्या नंदादिपाप्रमाणे अखंड तेवणारे स्वतः जळून काळोख मिटवणारे -दिप्ती भगत (२०जून,२०१९)

भेट ..... सागर गोटे अन भातुकली आठवते का ग आता ? किनाऱ्यावर गोळा केलेले शिंपले असतील अजून पण ...... तुझ्या वहीतल्या पहिल्या पानावर माझे नाव लिहिताना किती खाडाखोड ? ...पहिल्याच ओळीत ! आणि नंतर, पान भरून लिहिलेलं ... ! जेव्हा पुन्हा भेटशील तेव्हा 'ती वही' घेऊन ये ..... पानावरची 'तारीख ' सोडली तर ... अजून काही जसंच्या तसं शिल्लक आहे का हे तपासून पाहूया ...... नसेल तर ......... तर ..... मला कसलेही प्रश्न नको विचारू ... ... ! तुझ्या मनातल्या प्रश्नांपेक्षा .... माझ्या डोळ्यांसमोर उभे असलेले प्रश्न ..... खूप मोठे असतील कदाचित .......