"नको लाजवु बदकास राजहंसा पुरे आता लटकी तुझी प्रशंसा दैवयोगे तू हंस जाहलासी मित्र बदकाला परी विसरलासी लाभली तुजला मान डौलदार मानसात तुझा त्यामुळे विहार रसिकजन ते भाळले मानसाला राजहंसाचा होय बोलबाला." राजहंसाला बदक वदे ऐसे हंसमन ते जाहले हरवलेसे आठवे त्याते बाल्य लोपलेले कुरूपाला तै लोक हासलेले मित्र बदकाला राजहंस बोले "स्मृती बाल्यातिल आठवू नको रे जरी मैत्री दृढ आपुली असे रे भेटता दोघां यातना किती रे! कटू बाल्यावर सोडिले जळासी रसिकजन मी रिझविले मानसासी जाणतो मी, लटकी असे प्रशंसा मानसास्तव पाहती राजहंसा जोवरी माझी डौलदार मान तोवरी माझा मानसात मान लोपता हे सौंदर्य विसरतील बदकरूपाते कोण भाळती