अस्तितत्वता नसते जिथे या जगाची दूर-दूर....अशा निवांत निश्चल एकांती रम्य निर्मळशा सरिते काठी शांत-शांत ...

या मदिरालयात सगळेच धुंद जाळुनी स्वत:स दिवे जाहले मंद पसरला सर्वत्र अस्पृश्य गंध रिचवुनी चषक, उरले रक्तांध !! किती बुडवावे क्लेष चषकात? मद्याने मेंदू बधीर कळ हृदयात जमतात इथे दुख: विसरण्या उद्याचे कोणी काही म्हणा, साम्राज्य आहे मद्याचे !! खर्चुनी पदर, स्वत:स विकतात हाय! पिळविटणा-या संगीतात रिझतात स्वत:ला फ़सवुनी, प्रतारणा करतील अम्रुताही लाजवेल हे विष, पिऊनी मरतील !! काजव्याची हि लढाई, करतील प्रकाशाशी स्वत:स पेटवुनी, ठेवतील कोळश्याच्या राशी ह्यांचे दु:ख कुणा का ऊमगेना ? ह्या मद्यमेळ्यात का मी उभा मज समजेना...............!! विजयकुमार.........

ही बंधने आता तुटायाचे मला भय वाटते, ही बंधने आता तुटायाचे मला भय वाटते! क्षण गुंतुनी जातोय जो पुढच्या क्षणी निःशब्दसा त्याने युगांनाही लुटायाचे मला भय वाटते! बंदिस्त माझे जाहले आहेत स्वर काचांतुनी मी गाउ जाता त्या फुटायाचे मला भय वाटते!! हा दाटला काळोख माझ्या भोवती चोहीकडे धमन्यातला पारा सुटायाचे मला भय वाटते!! आहे वसंताचा ऋतू अजुनी कितीतरी दूरसा अन पाकळ्या माझ्या नटायाचे मला भय वाटते!! -मनमेघ टीप- ही गझल नाही. गझल सारखी वाटत असली तरीही. तेव्हा तंत्राचा मुद्दा बाजूला ठेवून वाचावीत ही नम्र विनंती.

तू म्हणतेस कवितेतल, तुला काही कळत नाही पण म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही हलकी हसतेस नजरेतून, अदा जीव घेवून जाते मतल्यासह एक सुंदर, गझल सहज होवून जाते ही बेहोशी सखे, कुठल्या मैफीलीत मिळत नाही, अन म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही.. मुक्तछंदात बोलताना, गुंफून घेतेस सहज आर्या , तुझ्या मात्रा मोजताना, गाते अभंग माझी चर्या, काय लघु, काय गुरु, हिशोब काही जुळत नाही, पण म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही.. कविता म्हणजे काय ग, शहाण्यासारख वागायचं, थोडं जगात सांगायचं , अन बराच मनात भोगायचं, आपली कविताही कधी, आपल्यालाच कळत नाही, पण म्हणून काही आपल, कविता होण टळत नाही.. - शैलेंद्र

प्रेम तुझे हे बरसणारे पाण्यावर हलकेच तरंगणारे फुलच जसे काही तोच मंद मंद सुवास दरवळतो मनात खास तोच तो कोमलपणा वेड लावे जीवा तुझाच ध्यास अन् प्रेमाचाच श्र्वास तुझ्याच आठवणींची मनात रास असता जवळ तु हरपतसे भान दुर जाताच हे जीवन माळरान तुझ्यात रमले आणि विरघळले जशी विरघळावी दुधात साखर आणि उरले फक्त प्रेमच प्रेम... प्रेमच प्रेम