ते आले आणि वार केले मी धडपडलो पण भ्यालो नाही अपमान पचवु कसा म्हणत उगा मद्य प्यालो नाही केली त्यांनी अफाट निंदा मी मुळीच बधलो नाही दिखाव्याच्या प्रतिष्ठेसाठी दिखाऊपणे वदलो नाही उष्ण झळा येत गेल्या कोमेजलो पण हरलो नाही मनाला चटके बसले तरी काळजामधे झुरलो नाही सोसुन सारा ऊन-वारा नियतीशीही झुंजत राहीन खंबीरपणे उभा राहुन पहाडाशीही टक्कर घेईन आघात तर होतच राहतील लोक हसुन मजा पाहतील पाहणाऱ्यांना पाहु द्यावे आपण पुढे चालत राहावे रडणार नाही कुढणार नाही त्याचाच भाव चढा असेल आणि बेडरपणे पुढे जाणे हाच खरा लढा असेल - शार्दुल हातोळकर

तू तरी कोठे तशी हसतेस आता बोलक्या मौनासही जपतेस आता पालखी माथ्यावरी रुतलीच आहे जोखडांना सौख्य तू म्हणतेस आता कुंकवाचा भार ना होतो कपाळी 'भाग्य' म्हणुनी त्यास का फसतेस आता कोडगा तो उंबरा हसतो मुक्याने का स्वतःची वंचना करतेस आता दांभिकांचे दंभ तू नाकार वेडे तूच दुर्गा, कालिका असतेस आता विशाल

प्रेरणा : "कुठ कुठ जायाच हनिमूनला" ही प्रसिद्ध ठसकेबाज लावणी! कुठं कुठं जाऊ मी सांगायला? अहो भरल्या जवानीत 'सर' तुम्ही मला हेरलं हेरलं ते हेरलं अन् जॉबच् माझ्या ठरलं ख्रिसमस झाला, "न्यू" इयर झालं आता फक्त ऑफिस की हो उरलं! मार्केटींग, मॅनेजमेंट, निवांत एच.आर. कोण नाही पर्वा करायला कुठं कुठं जाऊ मी सांगायला? थोडं तरी इन्क्रिमेण्ट करायला! रात्रभर एकटा बसू कसा? क्लायंटला अडचण सांगू कसा? बाकीचे सारे, प्रोफेशनल खरे जातात टायमात ते घरला! कुठं कुठं जाऊ मी सांगायला? जमेल तेवढं खेचून मी काम नाही केला आजिबात आराम सकाळ

मी कितीही विखुरलो छिन्न भिन्न जाहलो तू मला गोळा करतेस लहान मुलाने चित्रकोडे एकत्र करावे तसे ......................! मी इतुका अवघडलेला तु मला सहज मोकळा करतेस ! सहजपणे सगळे कसे जमते तुला हे ? मी नेहमीच फाटलेल्या वस्त्रासारखा अलगथलग तु सगळा मला जोडुन आईच्या मायेने, माझ्या फाटलेल्या वस्त्रांची गोधडी करतेस उबदार, आश्वस्त................... सहजपणे सगळे कसे जमते तुला हे ? थंडी इतुकी कडाक्याची झाडांचे ही खराटे होतात गिळुनी सगळा उबदारपणा रात्रीही गारठ्तात तु मात्र............ मला बाहुपाशात घेऊन विश्वाची उब माझ्या शरीरात भरतेस ! सहजपणे सगळे कसे जमते तुला हे ? तुझ्या स्तनातून वाहणारे दूध नाकारून तु