Skip to main content

माझा पहिला परदेश प्रवास (लंडन) भाग -११

लेखक मेघना मन्दार यांनी बुधवार, 15/06/2016 23:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग अकरावा - आज सकाळी जरा लौकर उठलो आणि आवरून नाश्ता करून निघालो कारण आज आम्हाला मादाम तुस्साद्स ला जायचे होते. तिथे खूप गर्दी असते तिकिटासाठी. त्यामुळे लौकर पोहोचणं गरजेचं होतं. आमच्या घरापासून जवळ होतं. बेकर स्ट्रीट हे सगळ्यात जवळचं ट्युब स्टेशन आहे इथे जाण्यासाठी. या स्टेशनला उतरल्यावर ३ ते ५ मिनिटे चालत जायला लागतं. आम्ही पोहोचलो तेंव्हा खूप लाईन लागलेली होती तिकिटांसाठी. आम्हाला बराच वेळ लाईन मध्ये थांबावं लागलं. माणशी ३५ पौंड तिकीट आहे इथे. तिकीट काढून आतमध्ये गेलो आणि रेड कार्पेट वरून आतमध्ये गेल्यावर आमचे स्वागत हॉलीवूड सेलिब्रिटीजने केले. एक एक मेणाचे पुतळे बघत पुढे चाललो होतो.

लाज कुणाला

लेखक सुबोध खरे यांनी बुधवार, 15/06/2016 18:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
शतशब्दकथा-- वेल्लाभटांच्या "थक्क करणारी एक घोडदौड" धाग्याला प्रतिसाद देताना सुचलेली(सत्यकथा) माझ्याकडे तब्येत बरी नाही म्हणून आलेला एक माणूस. वय वर्षे ५७. करत काहीच नाही. पूर्वी काय करत असे सुतार काम. आजकाल काम झेपत नाही. केंव्हापासून १२ वर्षेपासून. कारण? बायको म्हणाली त्यांची तब्येत बरी नसते ना? तब्येत बरी नसते म्हणजे काय? मी त्याच्या दहा वर्षात झालेल्या सर्व तपासण्याचे बाड अथपासून इतिपर्यंत पाहिले. कुठेच काही नव्हते. आमच्या आईच्या शब्दात -- त्याचे "सुख" दुखत होते. याला दोन मुली कमावतात आणी बापाला पोसतात. बापाने मुलीना सांगितलेले तुमच्या लग्नाचे तुम्ही पहायचे.

सिंधुदुर्ग कोस्टल ट्रेक : ३ :

लेखक जगप्रवासी यांनी बुधवार, 15/06/2016 18:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
सिंधुदुर्ग कोस्टल ट्रेक : १ : सिंधुदुर्ग कोस्टल ट्रेक : २ : रात्र गाजवली ती दीड वर्षाच्या अर्णवने, थोडी झोप लागली की हा सप्तसुरात रडायला सुरु करी. त्याला झोपवे पर्यंत रात्रीचे दोन वाजले. अर्धा तास झोप लागली तर लगेच याने परत रडून सर्वांना उठवलं. त्याच्या रडण्याच्या नादात सकाळचा अलार्म पण लवकर वाजल्यासारखा वाटला.

शैक्षणिक बाजारहाट

लेखक डॉ. सुधीर राजाराम देवरे यांनी बुधवार, 15/06/2016 17:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
- डॉ. सुधीर रा. देवरे आजचा जमाना शिक्षणाचा आहे. शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही. शिक्षण घेणं वाईट आहे, असं आज एखादा अशिक्षित माणूसही म्हणणार नाही. सर्व जगाने शिक्षण घेतलं पाहिजे. सर्व जग सुशिक्षित व्हायला हवं. मात्र शिक्षण आज ज्ञान मिळवण्यासाठी घेतलं जातं का, हा खरा प्रश्न आहे. म्हणजे माणूस सुशिक्षित होणं लांबची गोष्ट झाली, तो शिक्षित तरी नीट होतोय का अशी शंका घ्यायला जागा आहे. शिक्षण म्हणजे पदवी, पदवी म्हणजे नोकरी, अशा व्याख्या तयार होऊन आज शिक्षणाचा पायाच खचला आहे. कसेही करून पदवी मिळायला हवी. पदवीचे प्रमाणपत्र हातात मिळालं की गंगेत घोडं न्हालं.

मधातील मेवा फळं

लेखक उल्का यांनी बुधवार, 15/06/2016 16:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
'भुकेला कोंडा नि नीजेला धोंडा' असे म्हणतात.

थक्क करणारी एक घोडदौड

लेखक वेल्लाभट यांनी बुधवार, 15/06/2016 13:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेला अर्धा भरला आहे.. पेला अर्धा सरला आहे... पाडगावकरांच्या या कवितेतले भाव इतके कालातीत आहेत की बास! आणि क्षणोक्षण त्याचा प्रत्यय येत राहतो. शंभर व्यक्ती भेटतात, शंभर गोष्टी कानावर पडतात. नाव, गाव, चेहरा, व्यवसाय या पलिकडची माणसाची एक ओळख असते ती म्हणजे त्याचा विचार. त्याला दृष्टिकोन म्हणा, स्वभाव म्हणा, किंवा अ‍ॅटिट्यूड म्हणा इंग्लिशमधे. हा अ‍ॅटिट्यूड माणसाची खरी ओळख करून देतो, तोच माणसाला घडवतो किंवा बिघडवतो. बाकी सगळं दुय्यम असतं. संकटं, अडचणी सगळ्यांनाच येतात. काही त्यात खचतात, काही त्यातही रचतात, काही विरतात, काही उरतात, काही पडतात, काही घडतात. अ‍ॅटिट्यूड.

हिमाचली पदार्थ - पोष्टिक आणि स्वास्थ्यवर्धक - झोल

लेखक विवेकपटाईत यांनी बुधवार, 15/06/2016 08:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
सक्रेणी माता (चित्रात सक्रेणी देवीचे मंदिर) हिमाचल मध्ये मंडी जिल्ह्यातील सक्रेण घाट. चहु बाजूला उंच आणि कठीण हिरवेगार पर्वतराजी. या भागात पाऊस हि भरपूर पडतो. पाऊस झाला कि पर्वत इथे नेहमीच ढासळतातच. पावसाळी दिवसात तर बाहेरच्या जगाशी संबंध हा नेहमीच तुटतो. या भागात वसाहत विरळ आहे. इथले लोक उंचपुरे हृष्ट्पुष्ट आणि काटक शरीरयष्टीचे असतात. माझ्या लेकीचे सासर हि याच भागात आहे अर्थात मंदिरा जवळच आहे.

राजमाची नावाचं मनोरंजन

लेखक कंजूस यांनी मंगळवार, 14/06/2016 20:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल पाऊस आणण्यासाठी सह्याद्रीत भटकावे म्हणून राजमाचीला जाणं झालं.कोंदिवडेमार्गे चढताना पाऊस लागला त्याअगोदर जांभळं खायला मिळाली.यावेळेस फोटोग्राफर मिपाकर स्टीव रॅाजर्स/ स्पा/मन्या इत्यादी एकचसोबत होता.फोटोग्राफीच्या टिप्स मिळणार होत्या.येताना तो एक विशलिस्ट घेऊन आलेला.म्हटलं बघू त्यातलं किती जमतंय ते.कर्जत गाडी येवो नाहीतर स्टेशनवरच फिरून आणलेला डबा खाऊन परत जाऊ. वेळेवर कर्जतला गेलो आणि वडा ,डोसा चहा घेऊन सिक्ससीटर ओटोरिक्षा नाका/आमराई नाकाकडे कूच केलं.कर्जत बाजारही बदलत चाललाय गावरानपणा हरवून नवीन दुकाने येत आहेत.चौदा किमी अंतर