ना होतो नवा मी ना होती ती जुनी गोष्ट चालूच होती होती फक्त राजा न राणी II सांगे आषाढ पाऊस नको सोडून जाऊस संगे थांब तू जरासा वाटे हृदयास दिलासा II किती दिल्या आणा भाका चुके काळजाचा ठोका वर्षे क्षणात लोटली आता क्षण वाटे मोठा II असा काय घात झाला झाली दुसरीच राणी राजा दूर दूर गेला सोडून साऱ्या आठवणी आता कुणासंगे बोलू मन उदास उदास आषाढ पावसाचा जोर देई राजाचा रं भास फुटकं नशिब त्ये माझं संगे आठवणींचं ओझं म्या चालली चालली जिथं नेतील तिथं ढग II सिद्धेश्वर विलास पाटणकर C

आपुल्या नात्याचा शिलालेख कल्पला विषाद नव्हता मनी तो कसला ना होती मनीषा अन विजिगीषा पाषाण शोधण्यातच हया गेली अनभिज्ञ ,घन अन नाजूक बंधन अक्षय संचयात किल्मिषे दाटली पृथ्थककरणात अन निरूपणात कैक अमावास्यां पौर्णिमा लोटली भ्रमिष्ट अस्थिपंजर शोध कूर्म गतीने पाषाणाचा अनिर्वचनीय बंधनात अविरत सोबतीने शोध अस्तित्वाचा अनावृत वैचित्र्य अनाहूत गाठे यथास्थित स्थितिस्थापक क्षणभंगुर वाटे शिरकाण बलिदान ती ज्येष्ठ नाती पाषाण शोधण्यात दिली मूठमाती सिद्धेश्वर विलास पाटणकर C

निखळून स्वप्न एखादे गालावर येते तेंव्हा मी नाव टाळतो ज्याचे,ओठावर येते तेंव्हा! मी वादळातही करतो,मौजे मौजेची स्वारी ओढाळ नाव भरकटते,काठावर येते तेंव्हा!

बॉस हा नेहमी बॉस असतो तुमचा काय न आमचा काय एकदम झक्कास असतो आपल्या खाली वात लावून उजळतो कार्यालय सारे अन लख्ख प्रकाश टाकतो बॉस हा नेहमी बॉस असतो तुमचा काय न आमचा काय एकदम झक्कास असतो II नको वाईट वाटून घेऊ दुः ख समजतंय मला , मित्रा तू देखील आमच्या सारखाच येतोस कामावर बुडाखाली लावून पत्रा टक टक आवाज होई पत्र्याचा पत्रा निनादत राहे गरीब मेहनती कामकरूस तो ठोकुनी निरखुनि पाहे II बॉस वरचा क्लास असावा पाहताक्षणी तो उर भरावा पंचेन्द्रीयांनी सलाम ठोकावा जणू नकळत खाली भूकंप यावा II बॉसने शस्त्र हाती घेता होई पत्रासज्ज जनता मारे लाथ अन धरुन तो ठोके कुण