अभिजात सुमारांची बहुश्रुत दिंडी लॅपटॉपी कीबोर्डाचे चटचट अहिर्निश टाळ निष्क्रिय मत-मतांतरांचे डब्ब दुतोंडी मृदंग वैचारिक साठमारीचे गुगलपुष्ट निर्दय घोडरिंगण जितं मया च्या एकेकट्या भेसूर आरत्या तिथे सुदूर चंद्रभागेकाठी काळाभोर त्याच्या अट्टल दगडी मौनातल्या शयनी एकादशीत कल्पांतापर्यंत अकिम्बो

परीक्षेला बसवलं आहेस तू अशा देवा किती पानं लिहितोय तरी वेळच संपत नाही इतकी अवघड परीक्षा काय ही कामाची हजारदा वाचला तरी तुझा प्रश्नच कळत नाही ! परीक्षेचं वेळापत्रक तरी आधी सांगायचं असतं कोणालाही असं थेट पेपरला बसवायचं नसतं अभ्यासक्रम वेगळा आणि हे प्रश्न भलतेच आहेत गोंधळ झाला तरीही वर मार्क मिळवायचे आहेत ? मागे एकदा दिला होता मी धैर्याचा एक पेपर त्याचं काय झालं पुढे ते कळलंच नाही नंतर आता चालू आहे सहनशक्तीची अफाट चाचणी करतोस तरी कशी तू असल्या प्रश्नांची जुळवणी ? एक पेपर झाला की मध्ये थोडा वेळ द्यायचा असतोय तुझ्या शाळेत मात्र मी सतत परीक्षेलाच कसा बसतोय पेपर संपव तुझे सगळे आता, सांग मी पास

विंडो सीट वरून आताही दिसतात अर्धवट हिरवेगार डोंगर दगडमातीसाठी लचके तोडलेले नागरीकरणाच्या सर्जरीला द्यावी लागते दगडमाती वसलेल्या शहराच्या सौंदर्यामागे असते कुर्बानी डोंगरांची विंडो सीट आजकाल नकोशी वाटते

रानात पाखरांची..चर्चा अफाट झाली उगवेन सूर्य आता ही रात्र दाट झाली! फांदीवरुन कानी येतात सूर काही मी ऐकतो भुपाळी जी चिवचिवाट झाली! गेला चुकून ताफा येथून राजशाही इतक्यात राजरस्ता ही पायवाट झाली!

मलाआजवर कधीच रडू आलं नाही निपचित पडलेल्या कलेवरांच कि कधी चिड आली नाही त्या देहधारी नामधारी आत्म्यांची मला कधीच राग आला नाही त्या बंदुकाधाऱ्यांचा कि मला कधी भिती वाटली नाही हिंस्र झालेल्या श्वापदांची ना मला कधी घृणा वाटली त्या बलात्कारी अंगांची मी रडले मानवतेच्या र्‍हासामुळे, खुप रडले मला चिड आली माझ्या षंढ राहण्याची तुमच्या षंढ असण्याची मला राग आला त्या बंदुकधाऱ्यांच्या चेहऱ्यावरच्या भावांचा, त्यांच्या मानसिकतेचा, त्यांच्या गळ्यात पट्टे होते त्यांना ओळखी होत्या मला भिती वाटली त्या पट्टे धरणाऱ्यांची मला घृणा वाटली त्या बलात्काऱ्यांच्या संस्कारांची, संस्कृतीची, मानसिकतेची त्यांच्या जातीची, धर्म