ज्या कृष्णांना राधा नसतात आणि ज्या राधांना कृष्ण नसतात त्यांनी काय करावे ? ज्या कृष्णांना राधा असतात आणि ज्या राधांना कृष्ण असतात त्यांचे मनोमन कौतुक करावे त्यांच्या प्रेमाच्या पावित्र्याचा आदर करावा किमान राधेच्या चारित्र्याचे उगाचच जज बनू नये. ज्या कृष्णास राधा भेटत नाही ज्या राधेस कृष्ण भेटत नाही त्यांनी काय करावे? न मिळालेल्या जोडीदाराच्या निवड स्वातंत्र्याचे कौतुक करावे किमान न मिळालेल्या जोडीदाराच्या जोडीदाराची इर्षा करु नये.

मिळालं का तुला माझं प्रेमाचं फूल सेंट केलेलं ? मी अजूनही ठेवलंय माझ्या इनबॉक्समध्ये तुझ्याकडून गिफ्ट आलेलं पाठवत गेलो येड्यावानी फुलावरती फुलं फ्लॉवरपॉट झाला असेल त्याचा नंतर कळलं तुझं लग्न आणि तुला झालेली मुलं हादरून गेलो उभाआडवा , काहीच सुचलं नाही लक्षच लागत नव्हते माझे , सारखा स्कीनवर बघत राही त्या एका गिफ्टने बदलवून टाकले पूर्ण जीवन माझे समजत होतो मीच स्वतःला प्रेमनगरीचे राजे सत्य समजता डोळ्यावरची पापणीही लवत नव्हती राजेशाही कोलमडून पार झोप उडाली होती इनबॉक्समध्ये तुझ्यातर्फे फक्त एकच गिफ्ट होती तिंहीं मजला जड होऊन आता नकोशी वाटत होती बुद्धू ती कि मीच खुळा याचा हि

चाळीशी ओलांडली की जगण्याचं गणित थोडं सोपं होतं. करिअरचा दुभाजक पार केलेला असतो. बायकोमुळे अपूर्णांकाचा पूर्णांक झालेला असतो. घरातले लसावि, मसावि होत असतात. नाकावर चाळिशी आणि नाकासमोर सरssळ रस्ता असं एकरेषीय समीकरण असताना अचानक .. प्रमेय बनून ती येते. सुरवातीचं अवघडलेलं अनोळखीपण गेलं की जाणवतं ते "मी"पणा दशांशानेही नसलेलं तिचं निर्मळपण. खाचाखोचा नसलेलं निरागस, प्रसन्न हास्य.. वाहता दहाचा पाढा जणू! रुढार्थाने ती सुंदर असेलच असं नाही; पण तिच्याबरोबर घालवलेला प्रत्येक क्षण अमर्याद सुंदर ...

(नंब्र सूचना: कृपया कवितेचे रसग्रहण आपापल्या मनातच करावे. कवीकडे स्पष्टीकरण मागू नये. कवी मिपावरून हद्दपार होऊ इच्छित नाही. तसेही समझनेवाले अगोदरच कवितेचा अर्थ समझ गये है!) बाई अगदी बावनकशी शिनेमावाणी दिसते जशी काका नेतो तिला डेटवर पिळत पिळत आपुली मिशी कॉफी, गजला, पुस्तकचर्चा काका जाणी जुने बहाणे "वाड्यावरती येइल का ही?" मनात मांडे गुपचुप खाणे बाई परंतू त्यास सवाई ऐकुन हसते चावट कविता फिरुनी सांगे, "सहा वाजले, कन्या थकली वाट पहाता" पर्स उचलुनी भुर्रकन जाते टाळुन त्याची लाडीगोडी हिरमुसलेले काका बसती कुरवाळत मग 'केयलफिड्डी' (पूर्णविराम)