मनःशांतीचा शोध घेत होतो खूप दिवसांपासून याहूवर शोधले, रेडीफवर आलो जाऊन विकिपिडिया पाहिले नेट काढले गूगलून भाषा पाहिली बदलून चित्रेही शोधत राहिलो शब्द झाले फिरवून ब्लॉग्जही वाचत फिरलो निवांत क्षणी एका उघडले डोळे, उजळली कांती लॅपटॉप बंद झाला सापडली मनःशांती भारनियमनाचा मला कळलेला हा एकमेव फायदा बाकी तीच महागाई, तेच राजकारण आणि तोच कायदा -ॐकार

(अनुवादीत. कवी-शैलेंद्रसिंग) पदर ओढिला काट्यानी चाळ तोडिला पायानी उडत्या माझ्या मनाला कुणि आता नका आवरूं चालले होऊन माझे मन जणू वाऱ्या वरचे पाखरूं आली फिरून उत्कंठा जगण्याची आला फिरून ईरादा मरण्याचा गत रात्रीच्या कभिन्न अंधारातून देखिले चोहिकडे नयन मिचकावून बहरले जीवन फुला फुलातून निश्चय झाला मग हे देखून आली फिरून उत्कंठा जगण्याची आला फिरून ईरादा मरण्याचा का भारावलेले असे माझे जीवन का मोकाट सुट्लेले मी असे तुफान मन होई साशंक करीता जीवन प्रवास वाटे जाईन हरवून मी तुझा सहवास आली फिरून उत्कंठा जगण्याची आला फिरून ईरादा मरण्याचा श्रीकृष्ण सामंत

ध्यास इट्ट्ल इट्टल म्हनता, मन पार येडं झालं ध्यास लागला नामाचा, मन खुळावून ग्येलं हितं तितं सारीकडं, दिसे इट्टल सावळा झाडा पाना फुलामंदी मज भासाया लागला वाटे साजिरी फुलांनी, करू पूजा या द्येवाची परी गोंधळ्ले मन, हितंतिथं दिसे तोचि त्येच्या आंघुळीला वाटे, आणू वाईच गं पानी पान्यातच उभा व्हता, सावळा गं चक्रपाणि गंध उगाळाया हाती, घेतली ग मी सहाण तिच्यामंदी श्रीखंड्याचे, देखिले गं म्या ध्यान निवदासी आणाया, दूध ग्येले मी घरात सोता गोकुळीचा कान्हा, उबा माज्या गोकुळात कशी करू याची पूजा, मज इच्यार पडला कसा द्येव हा इट्टल, आसंल संतांनी पूजिला नको आंगुळीला पानी, नको त्याला पानं फुलं ध्यान निरखता निसत

प्रेमात कधीच नस्त ब॑धन प्रेमात कधीच नस्ते अपे़क्षा प्रेमात फक्त असत॑ समधान प्रेमात फक्त असते प्रतीक्षा प्रेमात कधीच नस्त दु:ख प्रेमात कधीच नस्तो घात प्रेमात फक्त असत॑ सुख प्रेमात फक्त असतो विश्वास प्रेमत कधीच नसतो दुरावा प्रेमात कधीच नसतो भास प्रेमात फक्त असत॑ सोबत असण॑ प्रेमात फक्त असतो आपले पणाचा ध्यास.

स्वाती ताईंची हिरवी जिद्द बघून आमच्या वस्तिगृहातील काही आठवणी हिरव्या झाल्या रद्दीच्या साठलेल्या थरात.... मासिकाचा बोटभर तुकडा शोधून, टंच टंच दिसणार्‍या जाहिराती मधल्या वितभराच्या कपड्यात.... किती ग सुंदर दिसतेस! तुझ्या एका उघड्या पाठीनं ''जीव शिंपडलाय या देखाव्यात'' शरीराला घट्ट धरून ठेवणारी तुझी वसनं... आणि पांढर्‍या शुभ्र 'पार्श्व'भूमीवरच.. तो टोकाचा हसरा काळा तीळ, म्हणजे सौंर्दयाचा कळस! आहा...! डोळे अगदी तृप्त झाले तुला पाहून. बर आहे..., तू चित्रात आहेस!, अशीच राहशील कायम... अशीच राहील तुझी कमनीय काया, तुझ कोवळे पण.. तुझी उघडी पाठ! न जरा

मेक-अप् च्या अडगळलेल्या डब्यात.... लिप् स्टिक् चा बोटभर तुकडा शोधून, ओठांशी मस्ती करणार्‍या आरशामधल्या पाचफुटी फुला.... उगीच का अत्तर लावतोस? तुझ्या या मोरपिशी साडीनंच "अत्तर शिंपडलंय या देखाव्यात'' निर्‍या घट्ट धरून ठेवणारी तुझी बोटं... आणि तांबूसकाळ्या बटांमागचं.. कानावरचं हसरं पिवळं फुल, म्हणजे सुगंधाचा कळस! आहा... ! डोळे कधीच बंद झाले तुला हुंगून. बर आहे..., तू घरात आहेस!, असाच राहशील कायम... असंच राहील तुझं चैतन्यमयी हास्य, तुझं कोवळे पण.. तुझी मोरपिशी साडी! न विस्कटता , न कोमेजता! प्रेरणा: स्वातीताई फडणीसांची हिरवी जिद्द