II बुद्ध वंदना II
आज बुद्धपोर्णिमा , महाकारुणी भगवान गौतमबुद्धांचा जन्मदिवस त्या महान तत्ववेत्त्यास त्रिवार वंदन...!!
तणाने नष्ट होते शेत
तशी द्वेषाने मानव जात
प्रेमानेच प्रेम वाढते
हाच अमृतपाथ
कामासारखा नाही अग्नि
घृणा लक्ष्यविहीन
लोभ कारण दु:खाचे
करे जीवन अपुले कठीण
गौतम म्हणे बा मानवा
हो जरासा स्मृतिमान
सद् धम्माचे मर्म जाणुनी
कर जीवन प्रज्ञा
अस्तित्व
सगळ्याच प्रश्नांना उत्तरे व्यर्थ शोधु नकोस,
सगळेच संदर्भ नाकारायचा वेडेपणा करु नकोस्,
उमलणारं प्रत्येक फूल हारातच गुंफलं जाईल,
असंही नाही.
काही धुळीतदेखील मिसळ्तील
तो सार्वभौम सूर्यसुध्दा
आयुष्याच्या प्रत्येक संध्याकाळी,
समुद्रात आत्महत्या करतो,
नि:शब्दपणे !!!
आयुष्यभर फुले मिळाली, असे भाग्यवान थोडेच!!!!!
बहुतेक आपल्यासारखेच,
ऊन सावल्यातुन प्रवास करणारे,
तू स्वतःला कमळाच्या पानासारखं
अलिप्त करुन जगावसं असही नाही,
फक्त स्वतःचं अस्तित्व टिकवलसं
तरी खुप झालं.
स्वप्नयोगी
सांज स्वीकारली
प्रभाती किरण नवे, रात्री चांदण्यांचे दिवे
पुसता तू, 'काय हवे?' मीच सांज स्वीकारली!
उषा रम्य लावण्याची, निशा धुंद तारुण्याची
उदासीन, कारुण्याची, मीच सांज स्वीकारली!
उषा भूपाळीचे सूर, निशा अंगाई मधूर
मनी जागवी काहूर, मीच सांज स्वीकारली!
उषा प्रभूच्या कटाक्षी, निशा मीलनाची साक्षी
उभी एकली गवाक्षी, मीच सांज स्वीकारली!
उषा किलबिलणारी, निशा दरवळणारी
मागे घुटमळणारी, मीच सांज स्वीकारली!
उषा भैरव वहाते, निशा मालकौंस गाते,
माझे मारव्याशी नाते, मीच सांज स्वीकारली!
नको किरण कोवळे, नको चांदणसोहळे
माझे आभाळ वेगळे, मीच सांज स्वीकारली!
Taxonomy upgrade extras
(एका वृद्धाचे मनोगत)
वृद्धांच्या समस्यांचे चित्रण करणारी 'एका वृद्धाचे मनोगत' ही जागु ह्यांची कविता वाचली आणि आमच्या डोळ्यासमोर काही बेरकी म्हातारे तरळले! म्हटलं ताणलेल्या मनाला जरा विसावा देऊयात! ;)
'साठी बुद्धी नाठी' व्रत घेतले आहे
कांगाव्याने आजाराच्या भंडावले आहे
जेवणापेक्षा चटकमटक पोट भरत आहे
सल्ले कुणाला देऊ?
गुलाब
या जगात सगळच , बाहेरून सुंदर दिसत
प्रत्यक्षात मात्र गुणी ,फारच थोड असत
सुंदर आणि गुणी अस , जगात एकच असत
ते म्हणजे सुंदर , गुलाबाच फुल असत
काट्यावर उभ राहूनही, सतत सारख हसत असत
दुसर्याच्या आनंदासाठी , खुप खुप फुलत असत
निस्वार्थी निरागस अस , मोहक त्याच रूप असत
'प्रेम ' व्यक्त करताना , म्हणुनच ते प्रतिक असत
सर्वांमध्ये त्याला , राजाच स्थान असत
म्हणुनच डौलात ते , वार्यावरती डोलत असत
जितक सुंदर जितक मोहक , तितकच ते खट्याळ असत
काट्याशिवाय हाताला , सहज अस लाभत नसत
देवाच्या देव्हारयात त्याला , मानाच स्थान असत
आपल्याजवळ असत तेंव्हा , आपला ते मान राखत
एक दिवसाच्या आयुष्यात , खुप काही श
विशेष
एका वृद्धाचे मनोगत
वयाबरोबर पाठीनेही बाक घेतला आहे
प्रकृतीने आजारांनाही लाडावले आहे
आहारा पेक्षा औषधच पोट भरत आहे
धार्मिक क्षेत्रात मन आता विसावत आहे
जेष्ठ नागरीक म्हणून समाजात ठिगळ आहे
देणगी देऊन चबुतर्यावर नाव कोरल आहे
सढळ हस्ते दिल्यास पुतळ्यालाही वाव आहे
सौभाग्यवती मृत होऊन भाग्यवान ठरली आहे
दु:खाचे भोग मी घडलेल्या पापांबरोबर भोगत आहे
नातवंड खेळवण्यात मनोरंजन उरले आहे
मुला-मुलींनी आपाअपले स्वतंत्र संसार थाटले आहेत
इस्टेटीच्या वाट्यात मात्र सगळ्यांचे मन एकत्र आहे
मृत्युपत्र, सजीव होण्याच्या प्रतिक्षेत आहे
तुटपुंज्या पेन्शनमुळे थोडा मान उरला आहे
माझा अनुभव, त्यांच्या वर्तमान चालीत वाद आहे
कितीही झाले वाद तर
Taxonomy upgrade extras
पण तु मात्र....
तुझ्या डोळ्यातील
आसवं होवून
तळहातावर विसावावं
क्षणभर...
पण तु मात्र
तटस्थ उभी असतेस
पापण्यांच्या काठावर
तुझ्या केसातील
गजरा होवून
अलगद ओघळावं
मांडीवर...
पण तु मात्र
निस्पर्श असतेस
मिटलेल्या देहावर
तुझ्या अनावर वेगाचं
भान व्हावं क्षणभर
पण तु मात्र
पाठमोरी उभी असतेस
अधीरल्या डोहावर
पुरावा काय?
काल संध्याकाळी फिरता फिरता चौपाटीवर गेलो. (मुळामुठेच्या काठाला आजकाल चौपाटी म्हणायची फॅशन आहे पुण्यात) सहज लक्ष गेले आणी एक परिचीत चेहरा दिसला, जवळ गेलो आणी पाहिले तर काय आमच्या अनेक बेरकी मिपा मित्रांपैकी एक मित्र स्वत:शीच बडबड करत बसला होता. "पण तुला सांगितला कोणी होता शहाणपणा ? चांगले खरडा खरडी खेळत होतास, विडंबन करत होतास... हे भलतेच शहाणपण कुठुन सुचले तुला?"
मी हळुच त्याच्या खांद्यावर हात ठेवला त्या बरोब्बर तो दचकला.
"नाना अरे मी आहे परा" मी म्हणालो.
"मिपावाले दिसलेकीच भिती वाटायला लागलीये आता मला." नाना
मामला गंभीर आहे हे ओळखुन आम्ही नानाला घेउन बळेबळेच पाणवठ्यावर दाखल झालो.
मिसळपाव