रंग उमलत्या मनकळीवर दारिद्र्याचा ठसा उमटतो, अळणी जीवन काय कामाचे सावलीकडूनही 'दु:स्वास' होतो !! मोहोरभरल्या अम्राला वाटसरुही पाईक होतो, भार ओसरता मग भूमीला पोटातील मुळ्यांचा 'त्रास' होतो !! उमंग , इर्षा , धडपड पाहता त्याचा सन्मान 'खास' होतो, थकून डोळ्यावर हात घेता आंबल्या स्वप्नांचा 'वास' येतो !! कूजट कुबट दारिद्र पाहून तापला जीव कासावीस होतो, मूडदुसलेली मान्स बघून हाती घेतला 'घास' राहतो !! कसं जागीवल आजपातुर बाप संघर्षाचा पुतळा वाटतो, वजनाच्या या दुनियेत मातुर शिकून आयुष्याचा 'नास' होतो !! काळोखात किरण दृष्टी पडता कुठेतरी अस्तित्वाचा भास होतो, झेप घेता अनंतामध्ये गुदमरतो, बंद 'श्वास' हो

होत वसुमती अधीन परीहारील कोण विघ्न ज्ञेयज्ञे सारी निम्न आंग्लापुढती नम्न ll १ ll जातीस्मरे काय प्रयोजन संसृती होय प्रहीण हाची मुहूर्त प्राक्चिरम् पुनरपि प्रयत्न प्रसभम् ll २ ll संभूता अन्ये प्रबोधक सङ्कीर्ण करोनि पुष्कल ताडूनि तो स्पुत्कार उदग्र हो जयकार ll ३ ll करोनि युक्ति निश्चय साधोनि कृत्य सम्भूय न होय कर्म उपक्षय दृढ होणे विनिर्जय ll ४ ll - सार्थबोध विनंती: - संस्कृत आणि रचनेबद्दल सूचना आल्यास स्वागत आहे …

काळाच्या घावाने फरफटत जावे, धडपडून उठावे मन म्हणते आहे !! ती सोनेरी क्षणे जीवास ओलावे, डोळ्यात गुंतावे मन म्हणते आहे !! जे राहिले चित्र कोरे काही रंग भरावे, कुंचल्यास उचलावे मन म्हणते आहे !! तुला शौक सुगंधाचा विश्व गांधाळूनी यावे, चंदनासावे झिजावे मन म्हणते आहे !! भ्रमराचे ओठ अन कळीने खुलावे, गीत होऊन जगावे मन म्हणते आहे !! रात्रीस धास्तावले ते तुझ्या नजरेचे काजवे, पहाट बनून जावे मन म्हणते आहे !! श्री. साजीद यासीन पठाण दह्यारी जिल्हा - सांगली (महाराष्ट्र)

(चाल - अशी पाखरे येती - ) अशी वाहने येती, आणिक ढुशी देऊनी जाती दोन दिशांनी धावत थांबत, दोष दुजाला देती ... खांब तो मला कधि ना दिसला, ताठा कोठे अता राहिला जरा खालुनी, जाय उखडुनी, तारा वरच्या झुकती ... पुढून येता पोलिस दिसले, मी स्कूटरवर मला तोलले नव्हते लायसन्स, घरीच ते तर, कुंठित झाली कुमती ... हात एक तो पुढेच सरला- काठीवर खात्रीने फिरला- देवघेवीतील सवयी अजुनी, कुठून मज त्या कळती ... पुढे तयांच्या खाण्यासाठी, मीच हात ते धरले हाती त्या घडल्या तोडीची आता, दूर पसरली ख्याती ... .

अस्त सूर्याचा पाहुनी मी किरणांसाठी झुरतो ll १ ll ती वेळ सुरु परतीची थवा घरट्यास उडतो ll २ ll सांजेचा दीप तोही एकलाच गाभारी जळतो ll ३ ll दिव्यास सोबत माझी तो वातीत काजळतो ll ४ ll भाव दाटला नयनी अलगद गाली ओघळतो ll ५ ll जणू सन्यस्त होऊनी मी ओठी दु:ख थोपवतो ll ६ ll गोठली वेदना एकांती मी स्मृतींमागे पळतो ll ७ ll झाकून दर्दभावना सारी मी मलाच रे सावरतो ll ८ ll आरशास पाहता फिरुनी तो नकळत काही सुचवतो ll ९ ll वाटे चेहराच मला माझा काय असा फसवतो ll १० ll - सार्थबोध

खेळ मांडलेला तेव्हा त्याचे खुळखुळे झाले, ललाटीच्या भग्न रेषा पायतळी ठसे ओले, इथे तिथे व्यर्थ व्यर्थ सारे सारे क्षुद्र झाले, नाही सुटले काहीही त्याने भलतेच केले, खोळ काही काळ पुन्हा मी टाकते गहाण, आता त्याच्या पुण्याईला उरे त्याचेच आव्हान!