मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

राहील कुठे आता ही चिमणी?

खेडूत · · जे न देखे रवी...
वारा वादळ हे जोराचे शाखा तुटल्या झंजावाते उडले घरटे फुटली अंडी सांगेल कुणाला व्यथा मनिची राहील कुठे आता ही चिमणी? उघडून जरी मी कपाट माझे बोलावत आहे तिजला नुसती चिव-चिव करते आहे नकळे मजला आणिक तिजला घरात परि ती कशी रहावी घरी वृक्ष तो आणू कैसा घरटे मग ती कोठे बांधिल आणेल कुठून ती पिले बिचारी सांगेल कुणाला व्यथा आपली राहील कुठे आता ही चिमणी? (महादेवी वर्मा यांच्या मूळ हिंदी कवितेवर आधारित) २८/०१/२०१६

वाचने 6702 वाचनखूण प्रतिक्रिया 12

नाखु Fri, 01/29/2016 - 08:47
आणि अत्यंत परिणामकारक.. अश्याच सरस आणि सुरस भाषांतराचा पंखा नाखु

बोका-ए-आझम Sat, 01/30/2016 - 14:12
शाळेत असलेल्या चिमणीला मग पोपट बोले का गे तुझे डोळे ओले काय सांगू बाबा तुला माझं घरटं कुणी नेलं ही कविता आठवली.