संस्कृती | मिसळपाव

स्थळः बंगलोर च्या जवळचे एक छोटेसे गाव काळः हल्लीचाच वेळ : सायंकाळी पाच्/सहा घसा फारच खवखव करायला लागला लवंग घ्यावी म्हणून एका दुकानात गेलो. भोवताली ज्या वस्तु दिसल्या त्यात लवंग वगैरे काहीच नव्हते. लवंगेला कानडी/ तमिळ भाषेत काय म्हणतात या बद्दल एकूणच अज्ञान. आता दुकानदाराला लवंग द्या या साठी काय म्हणायचे याचा विचार सुरु झाला मी इंग्रजीत क्लोव्ह दे असे म्से म्हणालो. क्लोव्ह चा उच्चार दुकानदाराने काहीतरी भलताच घेतला असावा. त्याने दुकानातल्या कामगाराला काहीतरी आणायला पिटाळले.

माय मराठी महोत्सव- निळू दामल्यांशी गप्पा

लेखक प्रकाश घाटपांडे यांनी शुक्रवार, 22/01/2010 10:58 या दिवशी प्रकाशित केले.

मराठी ग्रंथप्रदर्शनात अक्षरधारा हे नाव आता इतके रुजलय कि ग्रंथप्रदर्शन म्हणले कि अक्षरधारा असे समीकरण रुजलय.अक्षरधारा तर्फे मराठी वाचकांसाठी सातत्याने काही उपक्रम राबवले जातात. त्यात वेगवेगळ्या साहित्यिकांशी गप्पा हा प्रमुख कार्यक्रम असतो. काल निळू दामल्यांची मुलाखतीचा कार्यक्रम पहायला/ ऐकायला टिळकरोडच्या मराठा चेंबर्सच्या सभागृहात गेलो.

पाकिस्तानी अतिरेक्यांनी २६/११ ला मुंबईवर केलेल्या रक्तलांछित हल्ल्याचे वर्णन पहातांना, वाचतांना व ऐकतांना असं वाटलं होतं कीं इतक्या लोकांना, पोलिसांना व शेवटी लष्करालाही २-२॥ दिवस तंगवून सोडणारं हे पथक ३०-४० लोकांचं तरी असावं. मग कळलं कीं फक्त दहाच पाकिस्तानी अतिरेक्यांनी इथं येऊन हा अनर्थ केला व असा प्रचंड धुमाकूळ इथं यशस्वीपणे घातला.

धुवाधार पावसाचे, तायफूच्या वादळवा-याचे, पानांच्या लाजण्याचे आणि रंगीत पाचोळ्याचे दिवस हा हा म्हणता सरत जातात. हळूहळू गाडीच्या काचांवरच्या फ़्रॉस्टमधून, कंच धुक्यातून, ता-यांनी गच्च भरलेल्या बिलोरी आकाशातून हिवाळयाची चाहूल लागते. डिसेंबरच्या अगदी सुरुवाती सुरुवातीला विंचरलेल्या काळ्याभोर शेतांच्या भांगातला भुरभुर बर्फ़ सकाळच्या अल्लड उन्हात लखकन चमकताना दिसायला लागतो. आणि मग एक दिवस नीरव शांततेत कुणीतरी सहज व्हायोलिनचे एकाकी सूर छेडावेत तसा बर्फ़ पडायला लागतो. ओस पडलेल्या रस्त्यांवरून क्वचित एखादी गाडी वाट मळवत निघून जाते. मग फक्त बर्फ़ाच्या शुभ्र म्हाता-या हवेत भिरभिरत रहातात.

मंडळी नमस्कार. व्हय ही बात्मीच हाय नव्या वर्सात काय करायचं त्ये म्या ठरीवलच नव्हतं. डायरी बियरी ल्हिनं काय आपल्या जमत न्हायी. आन रोज काय ल्हायचं त्या डायरीत. सकाळी पोट साफझालं आज तीन विड्या ओडल्या. आज नानाची उधारी दिलप्या पडून पैशे उसने घीऊन भागवली आसं कायतरी पुळकाट ल्हिऊ? का...आज कारभारीन एकदम मस्त हासत हुती. तिने तिच्या भैनीचा इसारलेला झंपार न्येस्ला हुता. आस्लं ल्ह्यायचं आपल्याला न्हाय जमत आस्लं. रस्त्याने चालत रहाव चिच्चच्या झाडाला एकदम गाभुळलेल्या लै चिच्चा लागलेल्या दिसाव्यात. खीशात मिठाची पुडी अचानाक हाताला लागावी तसे काहीसे झालं.

पुसाच्या थंडीनं कहर मांडला तवा मास्तर मालकाची माडी चढला . तवा मालकाच्या सोबत बसल्याली फारेनर पाहुणी विलायती गरमी गिलासात वतत हुती. या मास्तर , हे मास्तर आमच्या साळंचे. यांचा लई जीव पोरांवर आणि आमचा जीव त्यांच्या आयांवर मालक बोलले फारेनराला.आणि खिंकाळले जोरात. पुसाच्या थंडीत आंग आखडून मास्तर बसला . तवा मालक म्हणलं घ्या मास्तर गिलासात गरमी भरून. सलगीचं घोडं दामटत मास्तर म्हणलं चार हिरव्या नोटा भेटल्या तर..... दोनाचे चार करीन म्हणतो धावीचे वर्ग. आनी, थोडा सोडा घाला की मालक. लई सवकलास की मास्तरा. थोडी गिलासातली बरुबरी दिली तर सोडा मागतोस व्हय.? मालक गिरमटून बोललं तवा,दोन पाहुणं चार हिरव्या नोटा चु

काव्यरस

करुण

स्थळ - कंपनीतील गणपती मंदिर. वेळ : संध्याकाळचे ७. ०० वा. दिनांक २९ डिसेंबर २००९ साधारण ७०-८० जणांचा ग्रुप कंपनीतील सांस्कृतीक मंडळाने आयोजीत केलेल्या ' सिध्दिविनायक पदयात्रेला' जाण्यासाठी जमला होता. यापुर्वी चार वेळा असा उपक्रम मंडळाने यशस्वी पार पाडला होता. मी पहिल्यांदाच अशा प्रकारच्या पदयात्रेत जात असल्याने एक उत्सुकता निर्माण झाली होती. कंपनीच्या आवारातील गणपतीच्या मंदिरात आरती करुन दिंडीला सुरवात झाली. ' गणपती बाप्पा मोरया ! मंगलमुर्ती मोरया ! उंदीर मामा की जय !!!! ' चा जयघोष सुरु झाला . आणि सुरु झाली रात्रीची भटकंती.

सांता क्लॉज नाताळ मधे खुप मजा असायची रात्री मोजा लावायाचो अन सकाळी उठल्यावर मज्जाच मज्जा सांता चॉकलेट्स,खाउ, खेळणी द्यायचा खुप मजा यायची, मग बाबांना विचारायाचो..... बाबा सांगाना, कुणी दिला हा खाऊ? खेळणी? सांता आला होता, तुला आवडतात म्हणुन दिलि.....बाबा मग मला का नाहि जाग केले?..... सांता म्हणाला त्याला झोपु द्या...बाबा म्हणाले. सांता कधिच भेटला नाहि एका नाताळला मोजा लावला अन हसत बसलो... काय रे लबाडा का हसतोस?

वर्ष संपत आले की प्रत्येक वर्षी हेच फीलिंग येते. कोनीतरी अगदी जवळचे दुरावणार असल्यासारखे राहून राहून वाटत असते. डिसेंबर चा पहिला पंध्रवडा या हुरहुरीत जातो अन दुसरा येतो कधी अन जातो कधी तेच कळत नाही इतक्या भर्रकन संपलेला असतो. या सरत्या वर्षात काय मिळवले काय गमावले याचा कधीतरी लेखाजोखा मांडुयात. नक्की काय अनुभव पदरी पडले ते पहाण्यात.प्रत्येक वर्षाखेरीला हा विचार मनात अख्खा महिनभर वारंवार डोकावत असतो. आणि आपण एखाद्या बेसावध क्षणी झोपायच्या तयारीत असताना हा विचार एकदम तोंड वर काढतो. झोपेची आराधना वगैरे करावे लागत नाही. विचारांची गाडी सुरू होते. आठवणींची स्टेशने मागे मागे जायला सुरुवात होते.

जरा मोकला झाल्तो तर कालपास्न ईचार करीत व्हतो .क लीवाच बर ?पन डोस्क्यान कई येचना. रिंग रिंग रिंग रिंग रिंग .... मोबाईल वाजतवता. 'ह्या~लू ! बोल्तो कोन ?' 'बाला आर मना नाय वलीकलास ? मी चंद्या, बारके पाड्यानचा. ' झारकन डोस्क्यान वायर घुस्ली. 'हा बोल आर हायस कुट तू ? ' .........धा मिन्टानी फोन खाली ठ्येवला न डायरेक मना मत्मा गांधीच आटवले बोल. चवतीत आसताना शिक्शन ईंन्स्पेक्टर समोर भाडखाउनं मत्मा गांधी वर भाशन दिल्लवत. ज्याआयला भाशन आयकता आयकता ईंन्स्पेक्टर झीट येऊन खाली परलावता. ईयत्ता चवतीचा वर्ग.

Subscribe to संस्कृती

असाही एक अनुभव

माय मराठी महोत्सव- निळू दामल्यांशी गप्पा

२६/११ ला मुंबईवर लादल्या गेलेल्या रक्तलांछित हल्ल्यांपासून आपण काय शिकले पाहिजे?

नववर्ष

माज्या इमान प्रवासाची बातमी

व्यथा

देवा तुझ्या द्वारी आलो

सांता क्लॉज

हिषेब्...जमा खर्चाचा

भाशन. यत्ता चवतीतल