ईट्स अफ्रिका ब्वना -२ !!
3
"ओ काका, काही काम देता का?"
बुटाची लेस बांधता बांधता माझं लक्ष एका आवाजाकडे गेलं. आठ दहा वर्षाचा एक मुलगा त्या चप्पल स्टँडच्या मालकाकडे पहात होता. जेजूरी गडावर आलेल्या भक्तांच्या गर्दी कल्लोळात माझी नजर या छोट्या मुलाकडे गेली. अंगात मळालेले कपडे, पायात तुटकी स्लीपर अन् भावनाशुन्य नजर. नक्कीच तो रुपया-दोन रुपयांसाठी हात पसरणा-या मुलांमधला नव्हता.
"स्मथिंग इज राँग...टेरिबली राँग..." माझं मन मला सांगत होतं. कारण ज्या वयात खेळायचं, मित्रांबरोबर मनसोक्त बागडायचं त्या वयात तो काम मागत होता.
"नाव काय रे तुझं?" त्या चप्पल स्टँडच्या मालकाने त्याला विचारले. "कुठून आलास?"
"ओ काका, काही काम देता का?"
बुटाची लेस बांधता बांधता माझं लक्ष एका आवाजाकडे गेलं. आठ दहा वर्षाचा एक मुलगा त्या चप्पल स्टँडच्या मालकाकडे पहात होता. जेजूरी गडावर आलेल्या भक्तांच्या गर्दी कल्लोळात माझी नजर या छोट्या मुलाकडे गेली. अंगात मळालेले कपडे, पायात तुटकी स्लीपर अन् भावनाशुन्य नजर. नक्कीच तो रुपया-दोन रुपयांसाठी हात पसरणा-या मुलांमधला नव्हता.
"स्मथिंग इज राँग...टेरिबली राँग..." माझं मन मला सांगत होतं. कारण ज्या वयात खेळायचं, मित्रांबरोबर मनसोक्त बागडायचं त्या वयात तो काम मागत होता.
"नाव काय रे तुझं?" त्या चप्पल स्टँडच्या मालकाने त्याला विचारले. "कुठून आलास?"
शुक्रवार, २५जुलै, २००८. नेहमीप्रमाणेच बंगळुरु सकाळी सकाळी आळोखे पिळोखे देत जागं होत असतं. नेहमीप्रमाणे मी सकाळची फिरुन परत येते, तेह्वा सकाळचे ७-७.१५ होत असतात. सकाळी बंगळुरुमधली हवा एकदम मस्त असते, रात्रीचा पाऊस झाल्याने, हवेत आल्हाददायक गारवा असतो. पुण्याची हवाही अशीच होती कधीतरी... माझ्या मनात विचार आल्याशिवाय रहात नाही...
गेल्या आठवड्यात पाचवी यादी लागली आणि सकाळी साडेसहा वाजता एका पालकांचा फोन आला. नाव आहे यादीत. पण एक शंका विचारायची होती. या कॉलेजचे कॅरेक्टर कसे आहे हो?
नमस्कार "मिपा" कर आणि मिपा चे समस्त वाचक !
तात्यांनी वर पु.ल.,पंडीत भीमसेन जोशी,कुसुमाग्रज आणि बाबूजी यांच्या फोटोसोबत गुरुपौर्णिमेची एक छान सुरुवात करून दिलीच आहे , त्याचीच जाणीव म्हणून मी मागे लिहिलेला एक लेख माझ्या हस्ताक्षरात इथे प्रसिध्द करत आहे. ही माझी तमाम समाजाला गुरु म्हणून विनम्र अशी मानवंदना आहे ! ज्या भारतीय समाजाने माझ्यावर अतोनात प्रेम केलं त्यांचं हे ऋण कधीही न फिटणारं आहे याची जाण मला काल होती, आज आहे आणि आमरण राहील !
आपण मला इथेही भेटू शकता :
कलास्वाद : https://uday-saprem.blogspot.com/
आणि
ही मी पुणे नाशिक महामार्गावर मंचरजवळ कळंबगावी खाल्लेली मिसळ. चव अफाट होती.देव करो आणि मला परत लवकरात लवकर ही मिसळ खायला मिळो.
टीक-टॉक
टीक-टॉक
टीक-टॉक
ठांग!
लोलक,
जागच्या जागी फिरतोय!
लेफ्ट-राइट
लेफ्ट-राइट
लेफ्ट-राइट
ठक्काक!
मानव,
जागच्या जागीच चालतोय!
ठांग!.
ठांग!!..
ठांग!!!...
तरी ..बदल तर घडतोय...
मुंगीच्या पावलानं..कासवाच्या गतीनं!
अखंड,
अविरत...
अथक!!
बदल तर घडतोच आहे...
क्षणा क्षणाला..कणा कणाने,
वाढणार्या एव्हरेस्ट प्रमाणे!
क्षणा क्षणाला..थेंबा थेंबाने,
वितळणार्या हिमाद्री प्रमाणे!
एक पाऊल पुढे..एक पाऊल मागे,
दोन पाउले पुढे..एक पाऊल मागे!
एक पाऊल पुढे..दोन पाउले मागे...
एक वादळ..
एक वादळ..थोडंसं अंधारात पडलेलं
माहीत नाही कुणाला पण प्रत्येकात दडलेलं..
उठ शोध घे, तुझ्यामधल्या वादळाचा..
विसरून जा सारं मनाविरूद्ध घडलेलं..
अश्रूंपासून शक्ती घे, हुंदक्यांपासून ध्यास
कामाला येईल तुझ्या ते, कधीकाळी रडलेलं..
अंधार हो प्रकाश घे, सुर्य हो प्रकाश दे
नव्या पालवीत विसरून जा एकेक पान झडलेलं
निर्झर हो वाहून जा, झर-झर सारं पाहून जा
खुळ्या हळव्या डोळ्यातून, कुठे पाणी होतोस अडलेलं..
आनंदा