3

`राजकारण असंच असत... माणसांचा वापर करून घेणारेच इथे जास्त. हे माहित असूनही मी हे करतोय.. खाज म्हणा हवं तर... काय मिळतं म्हणाल, तर... समाधान... ते सगळ्यात मोठंय्‌' ... सदुभाऊ बोलत होते, आणि आतून त्यांची बायको कुत्सित हुंकार देत होती...
"कसलं समाधान?... घरचं खाऊन लष्कारच्या भाकऱ्या भाजायचे नस्ते उद्योग!' ती आतूनच म्हणाली, आणि सदुभाऊंनी मला जोरदार टाळी दिली.
"वयनी.. पण तुम्हाला नवऱ्याचा अभिमानच वाटत असणार'... मी मुद्दामच म्हणालो...
"अज्जिबात नाही.. मी खमकी आहे, म्हणून चाल्लयं... काही नाही अभिमान-बिभिमान' ती पुन्हा म्हणाली, पण त्या शब्दातलं कौतुक स्पष्ट जाणवतं होतं.

3

मध्यरात्र झाली होती.
वार बुधवार होता. सगळीकडे शुकशुकाट
एक मांजर तेवढ्यात आडवं गेलं. दोन पावलं मागे सरकलो.
आणि पुढे रस्ता चालू लागलो.
एक कुत्र्याचं पिलु विव्हळत चाल्लं होतं
कोण तरी दगड भिरकावल्यामुळे लंगडतही होतं.
कोणी तरी पेताड आपल्याच नादात गुणगुणत चाल्ला होता.
दीर्घ श्वास घेऊन जीव हातात घेऊन मी नाकासमोर रस्त्याने चालू लागलो.

चालता चालता मागुन आवाज आला.

''कुठं फिरु राह्यला बे भाड्या एवढ्या रात्री.''
कोणीच दिसत नव्हतं
मंग ह्यो आवाज कुठून आला.
दरदरुन घाम फुटला. पायानं वेग घेतला.
घशाला कोरड पडली.

3

'व्हाय डोन्ट यू गो टू विजिट द सबमरिन?' डॉ. नवीनने विचारले.
'सबमरिन? मालदिव में सबमरिन है?' डॉ. अनिल.
'तिथे आहे.... ' डॉ. नविनने खिडकीतून बाहेर दाखवले.. समुद्रात दूर अंतरावर एक पांढरी बोट दिसत होती. इन्दिरा गांधी मेमोरियल हॉस्पिटलच्या कॅन्टीनमधून समुद्र फार देखणा दिसतो. मी मुंडके खाली वळवले आणि मुकाटपणे चहा पिऊ लागलो. मालदीवमध्ये चार महिने राहूनही इथे २०० फुटांवर पाण्यात एक सबमरिन आहे हे मला पहिल्यांदाच समजत होते!

दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा!

ही दिवाळी आपणा सर्वांना, आपल्या कुटूंबीयांना, मित्रपरीवाराला आनंदाची, भरभराटीची, आरोग्यदायी जावो या सदिच्छा!

3

'ठेवणीतला' प्रश्‍न!