Skip to main content

कथा

एक प्रेमकहाणी, अशीही !

लेखक चाफा यांनी शनिवार, 19/11/2011 19:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
स्मिताली, कालची तुझी भेट आठवली की अजुनही नजरेसमोर तो प्रसंग उभा रहातो. तुफानी पाउस.. आगदी एखाद्या गुन्हेगाराला पोलीसांनी झोडपुन काढावा तसा, आख्या शहराला झोडपत सुटलेला पाउस, त्यात कार्पोरेशनच्या कृपेमुळे तृप्त होऊन तुडुंब भरुन वहाणारी गटारं. मला आठवतयं तु माझ्या या उपमांमुळे खळाळुन हसली होतीस, पण मला दुसरी उपमा वेळेवर सुचलीच नाही त्याला मी काय करणार ? माझी जगाकडे पहाण्याची नजरच जरा उपहासपुर्ण आहे हे खरं. असो, त्या साठलेल्या गुढघाभर पाण्यात तु बंद पडलेली स्कुटी घेउन उभी, तुझा भांबावलेला चेहरा अजुनही मला आठवतोय.

आम्ही ट्रेकींग करतो ( म्हणे ) !

लेखक चाफा यांनी शुक्रवार, 18/11/2011 19:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
" मी या दगडांवरुन आजीबात येणार नाही आधीच सांगुन ठेवतो" आपल्या चिरकलेल्या आवाजात संज्याने डरकाळी फ़ोडली. " तु पक्का डरपोक रे लेकाचा, इथे काय हिमालय चढतोय का आपण?" रव्याने त्याच्या काळी पाच मधल्या आवाजात संज्याला सुनावले. " नालायका, हलकटा झालच तर मेंदुलेस माणसा या निसरड्या दगडावरुन डोंगर चढण्याला तु ट्रेकींग म्हणतोस?" संज्या बिथरला. " मग काय मुंबई पुणे रेल्वेट्रॅकवरुन चालण्याला ट्रेकिंग म्हणतात?" "ए, बास करा यार! आपण इथे ट्रेकींगला आलोय की भांडायला? तु गप रे संज्या.

एक महाप्रवास !

लेखक चाफा यांनी गुरुवार, 17/11/2011 20:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
घाटातून गाडी तशी हळूवारच पण ठामपणे गावाकडे प्रवास करत होती. चांगली हसतीखेळती सकाळ एका फोनने उदासवाण्या दिवसात बदलून टाकलेली. गाडीतली शांतता मधेमधे ऐकू येणार्‍या वहिनीच्या हुंदक्यांनी थोडीफ़ार भंगत होती तितकीच. पावसाळा नुकताच रंग उधळायला लागल्याने बाहेरचे निसर्गसौंदर्य नक्कीच नजर वेधून घेणारे होते, पण गाडीतल्या सगळ्यांचीच मनःस्थिती आत्तातरी निसर्गाचा आस्वाद घेण्यासारखी नव्हती. सगळ्याच रविवारांप्रमाणे आजचाही दिवस आमच्या घरात हसतखेळत उगवला होता, थोडासा आळसावत, थोडा सैलावत.

स्वर्ग आणि नरक; खरा फरक

लेखक कच्चा पापड पक्का पापड यांनी सोमवार, 14/11/2011 17:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक माणुस देवाजवळ स्वर्ग आणि नरकाविषयी बोलत होता. देव म्हणाला , "चल दाखवतो तुला , आधी तुला नरक दाखवतो. देवाने त्या माणसाला एका मोठ्या खोलीच्या दारापाशी नेले. आत एका मोठ्या कढईसारख्या भांड्याभोवती बरीच मंडळी बसली होती. त्या मोठ्या भांड्यात चुलीवर काहीतरी शिजत होते. भोवतालची मंडळी उपासमारीने, भुकेने ग्रासलेली होती. सगळ्यांच्या हातात चमचे होते पण त्या चमच्यांचे दांडे खुप लांब होते , हातापेक्ष पण खुप लांब,. ओघानेच त्या भांड्यातले अन्न त्या चमच्यांने त्यांना घेता येत नव्हते.तोंडात घालता येत नव्हत. फार हालाची परिस्थिती होती. देव नंतर म्हणाला "चल तुला आता स्वर्ग दाखवतो ".