कथा

कथा — मराठी लघुकथा, दीर्घकथा आणि कथामालिकांचा संग्रह. मिसळपाव लेखकांच्या कल्पनाविश्वातील वैविध्यपूर्ण मराठी कथा येथे वाचा.

ढक्कन खोलना नहीं आता ! इंदुरी दुकानदारीची एक झलक

लेखक यकु यांनी गुरुवार, 22/03/2012 15:24 या दिवशी प्रकाशित केले.

नुकताच झालेला, शेअर करण्‍यासारखा फाऊंटन पेनचा किस्सा आहे.
आत्मशून्य इथे आला तेव्हा आम्ही असेच राजवाड्याशेजारच्या रोडवर बाजारातून फिरत होतो. जुनी कळकट दुकाने बंद व्हायची रात्रीची वेळ. एक फाऊंटन पेनचं दुकान दिसलं. फाऊंटनपेन भलेही रोज वापरत नसलो तरी दुकान दिसलं की पहावे, घ्यावे वाटतातच. त्या दुकानदाराने नेहमीचीच सत्तर, शंभर रुपयांची शाईपेनं समोर मांडली. त्यापैकी बरीच ऑलरेडी इथेतिथे पडून आहेत. मूड गेला. पण दुकानातून निघून कसं यावं म्हणून उगी शान मारत -
''अरे नहीं नहीं, ये तो सब चालू माल है, कलेक्‍शन के लिये कुछ है तो दिखाईये '' अशी वाक्ये फेकली.

'चला दीपक सरकार, जायच का घरी?', एक तासाच्या कंटाळवाण्या मिटिंग मधून बाहेर आल्यावर मी दीपक ला विचारल. दीपक काहीतरी काम सांगून तो मिटिंग ला आला नव्हता, लकी साला. सगळ्यांचे पुढच्या महिन्याचे टार्गेटस ठरवता ठरवता आमच्या बॉस ने आमच्या डोक्याला झिणझिण्या आणल्या होत्या. खूप बिझी दिवस होता आज. कस्टमरना पटवता पटवता नाकी नऊ येत होते, तरी पण आज मी १० कॉम्पुटर विकले होते. संध्याकाळी ५ वाजता कोणी टार्गेट मिटिंगस घेत का? पण या बॉस लोकांना सांगणार कोण? 'नाही रे थांब जरा, अजून वेळ आहे', दीपक म्हणाला.

वार शुक्रवार, संध्याकाळ्चे ०४:३०-५ वाजले असतील...कॉप्रोरेट ऑफिसच्या ए/सि मधुन बाहेर पडलो आणि पुण्याच्या उकाड्यात एंट्री मारली. खिशातुन मोबाइल काढला आणि भाग्याला फोन केला. लास्ट डायल लिस्ट मध्ये तिचाच नंबर होता. .. दोन-तिन रिंग गेल्या ती कॉल पिक करत नव्हती, म्हणुन कंर्फम करायला मोबाइल स्क्रिन पाहिली... "हो तिलाच लावला आहे फोन, मग का नाही उचलत आहे कॉल?" मी स्वता:शिच बोललो. "हा बोल स्वॅप..." पलिकडुन एकदम ऑर्डरच आली. (झाले कंर्फम बायकोच आहे).
"अग किती वेळ लावलास फोन उचलायला" मी कधी नव्हे ते तिला प्रश्न विचारु शकलो.
"अरे काही नाही पुजा मला तिच्या नविन प्रोजेक्ट बद्दल सांगत होती"

खोपडीच्या मुळाशी किती जोर देशी
उगाच्या उगाची किती कुंथीशी
मानवाची नसे कोणतीही स्थिती
चूर्णे खा जराशी ठेवी ती उशीशी

जात जातीत भेदे अशी ती कशी
जळेना कळेना मढी जाळीशी
बाबारे कोरडे तरी तेच आहे
लिहिशी कविता तू ती कशाने अशी

यात ना काही तरी तू तोच आहे
पिसारा कशाला उगा दाविशी
करावे भरावे उणे तूच पाहे
खपावे मरावे गोवरी जाळताहे

(कविवर्यांशी ओळख नसल्याने धार मुद्दाम थोडीशी कमी केली आहे. ओळख असती तर लोकशिक्षण, मुक्त अभिव्यक्ती आणि लोकरंजन वगैरै वगैरै वगैरे सर्वव्यापी फालतूपणासाठी काही शब्द बदलता आले असते )

काव्यरस

भयानक

करुण

शांतरस