जीवनमान

स्व भाग २:

स्वखीला हारदवून टाकणार्या दु:खातून बाहेर काढणे हीच महत्वाची जबाबदारी त्याच्यावर होती.

क्रमशः
ज़िंदगी ...
कैसी है पहेली, हाए कभी तो हंसाये
कभी ये रुलाये ज़िंदगी ...
कभी देखो मन नहीं जागे
पीछे पीछे सपनों के भागे
एक दिन सपनों का राही
चला जाए सपनों के आगे कहाँ
ज़िंदगी ...

बर्याचं दिवसांपासुन व्हॉट्स अॅप गृप वरती किमान ३००० वेळा कट्टा करायच्या गोष्टी चाललेल्या होत्या. गेले २-३ आठवडे हो-ना-हो-ना करता करता शेवटी काल मोदक, मी, कपिलमुनी आणि अनाहितांचा लाडोबा असे चार जणांचा कट्टा ठरला. त्याचा एक वृत्तांत लिहायचा एक माफक प्रयत्न. कट्ट्याचं आयोजनं करतानाचं माझ्याकडुन एक मोठी चुक झाली ती म्हणजे वल्लींना फोन करायचा राहुन गेला :( (वल्ली मनापासुन सॉरी!! ). अन्या दातार कोल्हापुरला गेल्यानी आणि गुर्जीं फुलराणीच्या शोधात मार्केट यार्डामधे असल्यानी येउ शकले नाहीत. ;)

मिस्टिसिझम - एक चिंतन - १
---------------------------------------------------------------------------------------------------
चित्रगुप्त काकांच्या या लेखात मिस्टिक अनुभवाचे वर्णन छान आले आहे.
---------------------------------------------------------------------------------------------------

वास्तू भाग २:
माझ्या लेकीच्या नणदेचा करूण अंत फार मोठा आघात होता. पण लेक मोठी धीराची. तीने स्वतःला आणि नवर्‍याला यातून सावरले. स्वखीच्या नवर्याने कोर्ट केस करणयाचा निर्णय घेतला.
**
तो बहिणीचे घरी पोहोचला तेव्हा पहटेचे ४.३० झाले होते पुण्यात टिळकरोडला रात्री ११.३० वाज्ता झालेली घटना कात्रजला (धाकट्या भावाचे घरी) कळविली सासुरवाडीच्या लोकांनी ३.३० ला.

अंदाजे अठराएक वर्षांपूर्वी

==================================================================

खाऊगल्ली : भाग १

==================================================================

मागिल भाग..
पण त्यांच्या सरकारात-कामाला गेलं,की त्यांचं धोरण पाळणं अटळ असे. कारण जर का ते एकदा जरी चुकलं,की त्यांच्या मंत्रिमंडळातून हकालपट्टी व्हायची..ती कायमचीच!
पुढे चालू...
==================================================

स्वखी भाग २
नव्याचे नऊ दिवस सरले आणि माझ्या भाषेची अडचण आणि मराठी व्याकरणाची बोंब यामुळे अनर्थाला सुरुवात झाली..
मी बोललेल्या प्रत्येक वाक्यातून वेगळेच अर्थ काढू लागले शिवाय फोन आला तर किंवा पुण्यातील दोन्ही वहिनींशी कानडीतून बोलले तरी काय बोलले याचा जाब द्यावा लागे.

माजी सनदी अधिकारी व महाराष्ट्राचे माजी अर्थ आणि उद्योगमंत्री श्री स. गो. बर्वे (१९१४-१९६७) यांची १०० वी जयंती येत्या सोमवारी २७ एप्रिलला आहे. त्यानिमित्य त्यांचा छोटासा परिचय करून देणारा हा लेख :

स्व भाग १:
=======
एक घटना आपल्याच लोकांना कसं बदलविते ते पहा
लग्न होई पर्यंत जर कश्यालाही विरोध केला तरी पटवून दिले तर घरच्यांना पटत असे पण आता मात्र प्रत्येक लहान सहान गोष्टीत सुद्धा "हे तुला बायकोने सांगीतले असेल","तीचे ऐकून असे बोलतोयस झालं" असा समारोप होऊ लागला.
सोसयटीच्या लोकांची आपल्या संसारात नको इतकी लुड्बूड आणि स्वखीच्या धार्मीकतेवर शेरेबाजी कशी “अस्थानी आणि अन्यायी” आहे हे घरच्यांना पटवणे अवघड होऊन बसले. विशेष म्हंणजे हेच लोक गावी सगळ्या चाली-रिती (अगदी देवीला बोकडाचा/कोंबडीचा बळी देण्याची परंपरा) सक्रीय सहभागने चालूच ठेवीत होते.