बालगीत

"परदेसी परदेसी जाना नही...मुझेऽऽऽ छोडके... मुझे छोडके" स्वारगेट बस स्ट्यांड्च्या ३ नंबरच्या प्लाट्फार्म वर 'दोशी वडेवाले' या पुण्याच्या दोन नंबरच्या वडापाव सेन्टरच्या मालकाचा; गायधनी दोशीचा नोकिआ १२०० मोबाइल वाजला. अनोळखी नंबर मोबाईल स्क्रीन वर बघून तो बावचळला. पर्वतीहून तो फोन आला होता. गायधनी दोशी: "ह्यालो...?" पलीकडचा आवाज: "गायधनी, मी मोहित नाइक बोलतोय. एक कर्त्यव्य म्हणुन तुम्हाला कॉल केलाय. उद्या मोहित वडेवाले तुमच्या उपहारग्रूहामधे काम करणार्या सगळ्या पोरांना डबल पगाराची खुल्ली आफर देणार आहे. " क्लिक! (गायधनीने कॉल कट केला.) मोहित नाईक: "आयला! काय उमजेनासं झालयं...

आजच चेपुवर एका ग्रुपमधे एका सदस्याने अत्रंगी फेसबुककरांच्या लीलांचा विषय काढला. त्याने (त्याची परवानगी न विचारल्याने नाव देत नाही, पण स्टेटस हा 'ओपन टू आल' मामला असल्याने इथे पेस्टायला हरकत नसावी.) त्याने एका फेक नावाने आलेल्या दीडशहाण्याच्या स्टेटस नोटस ची यादी दिलेली ती अशी. _______________ त्यांची सर्व 'भाशा'वैशिष्ट्यासह साधारण सूची येणेप्रमाणे: १)(भारतीय प्रमाणवेळ ७.२०) : Hy, frends........haw r yoo? gud mornig.. २) (भारतीय प्रमाणवेळ : ८.१०) oopeeth khayla yaa@Kurundwad 3)(भा.प्र.वे. ११.००) chyayla, raaw kantalaa ala raao..yetaaw kaa nadiwar dumbuya? 4)(भा.प्र.वे.

. नवे कपडे नवे बूट पुन्हा तीच शाळा - आजपासून पुन्हा दप्तर करा गोळा ! छान होती सुट्टी कित्ती कित्ती आराम रोज भोवताली गोळा राजा राणी गुलाम ! मित्र मैत्रिणी घालत अवतीभवती पिंगा, आईस्क्रीमच्या पार्टीचा रोजचा धांगडधिंगा रात्री होई जागरण दुपारी खूप दंगा - अभ्यासाचा मुळीच पाठीशी नव्हता भुंगा अस्सू दे ना ग आई शाळेला कायम सुट्टी अजून आहे लहान मी... अस्सू दे थोडा हट्टी !

काव्यरस

शांतरस

साधारणपणे वाईट चित्रपटांच्या काही कॅटेगर्या असतात. वाईट, खुप वाईट आणि अशक्य वाईट. याच्या व्यतिरिक्त एक क्याटेगरी आहे जी केवळ २-४ चित्रपटात संपु शकते. जानी दुष्मन त्यापैकी एक. चित्रपटाचे नाव खुप जालीम आहे. तुमचा एखादा जानी दुष्मन असेल तर त्याला खुर्चीला बांधुन ठेवुन हा चित्रपट दाखवावा. त्याला अजुन टॉर्चर करायचे असेल तर याच चित्रपटातले "जावेद भाई सो रह्यले है" हे गाणे चालीवर पाठ म्हणुन दाखवायची शिक्षा द्या. एकतर तो दुष्मनी सोडुन देइल किंवा दुनिया. दोन्ही तुमच्या साठी चांगलेच आहे.

अरे अंगणात बाप अन दारात माय, घरला तुज्या यायला मी खुळा हाय की काय, येड्या, रानात गेला बाप अन बाजारला माय, एकली हाय घरला, आता येतो का नाय, घराकडे आलो तर काय काय देशील घराकडे आलो तर काय काय देशील गरम गरम पीठल अन भाकर तू खाशील सोताच्या हातानी भरवणार हाय, रानात गेला बाप अन बाजारला माय, एकली हाय घरला, आता येतो का नाय, पोटभर खाल्यावर लै झोप येते पोटभर खाल्यावर लै झोप येते दोघांसाठी खोलीत गोधडी घालते खोलीच दार आतुन लावनार हाय, रानात गेला बाप अन बाजारला माय, एकली हाय घरला, आता येतो का नाय, काय हुईल बाजारन जर आली आई काय हुईल बाजारन जर आली आई सांगेन आई ह्यो तुजा जावई, मागन मला घालायाला येनार हाय

काव्यरस

आमची प्रेरणा: परागुरु यांचा हा धागा परागुरुंनी आयडी कसा काढावा नि त्याचा वापर कसावा याबाबत मौलिक मार्गदर्शन केलेले आहेच. ही पहिली यत्ता पार झालात की पुढच्या टप्प्यात आपले संस्थळ कसे चालवावे याबाबत अडवान्सड कोर्स घ्यावा अशी मनीषा आहे. (मनीषा आहे म्हणजे आमच्या माईंडमधे आहे. कोण ही मनीषा अशी खरड/व्य. नि. करू नये) नाही म्हणूच नका, प्रत्येक आयडीच्या मनात जसा एखादा डु. आयडी काढण्याची मनीषा (खुलासा वर पहावा) असते तसेच आपलेही एक संस्थळ असावे अशी खुमखुमी असतेच.

खोपडीच्या मुळाशी किती जोर देशी उगाच्या उगाची किती कुंथीशी मानवाची नसे कोणतीही स्थिती चूर्णे खा जराशी ठेवी ती उशीशी जात जातीत भेदे अशी ती कशी जळेना कळेना मढी जाळीशी बाबारे कोरडे तरी तेच आहे लिहिशी कविता तू ती कशाने अशी यात ना काही तरी तू तोच आहे पिसारा कशाला उगा दाविशी करावे भरावे उणे तूच पाहे खपावे मरावे गोवरी जाळताहे (कविवर्यांशी ओळख नसल्याने धार मुद्दाम थोडीशी कमी केली आहे. ओळख असती तर लोकशिक्षण, मुक्त अभिव्यक्ती आणि लोकरंजन वगैरै वगैरै वगैरे सर्वव्यापी फालतूपणासाठी काही शब्द बदलता आले असते )

काव्यरस

भयानक

करुण

शांतरस

चिऊताई चिऊताई नकोस फिरकू अंगणात ग - मम्मी-डॅडीचा गुडबॉय कधीच तुला विसरला ग ! बोकेभाऊ बोकेभाऊ टपून बसला ना तुम्ही - मोठ्ठा गोळा लोण्याचा कधीच मटकावला आम्ही ! बोकडदादा बोकडदादा किती अजागळ दिसता हो - तुमची दाढी पाहुन बायको भांडत नाही का हो ? हत्तीराव हत्तीराव ब्रश कसा हो वापरला - दोन दात दोन दिशांना नीट का नाही धरला ? कावळोबा कावळोबा उगाच करता काव काव - संतूर लक्स टाईड रिन वापरून तरी बघा राव !

माझ्या ट्विन्स वर केलेली कविता !!

झोपला का ग? तेंव्हा आमच घर लहान होत. वन बेडरुम, किचन.. बेडरुम मधे बेड भिंतिला लागुन होता मी त्यावेळी २-३ रीत असेल बाबा भिंतिच्या बाजुला, मी मधे,आई कडेला ,अस झोपायचो. झोपल्यावर आई कडेला ठेवायची मला.. मी रात्री जाम झोपायचो नाहि.. ति मांडिवर घेउन दामटुन झोपवायची.. सारखे दोघेपण झोप झोप करायचे... उद्या सकाळी शाळा आहे अस म्हणायची मधुनच बाबा झोपला का ग? म्हणायचे.. झोपतोय.. आई म्हणायची,"लहान आहे ना, दमतो" मी मानांत हसायचो.... मला माहित होत ते मला सारख झोप झोप का करतात ते..... [कल्पना स्त्रोत.प्रतिसाद.. मित्रवर्य ली] अविनाश....

Subscribe to बालगीत

बालगीत

दोशी मोहित मर्जर... (भाग १)

फीस्ट (ऊर्फ फेसबुकचे इनोदी स्टेटस)

" अजून आहे लहान मी... ! "

जानी दुष्मन एक अनोखी प्रेम कहानी

अंगणात बाप, दारात माय,

टीआरपी साठी ’टेन कमांडमेंट्स’

<गोवरी>

चिऊताई चिऊताई

बबडू ची कविता !!

झोपला का ग?