विरंगुळा

गुरूवर्यांवर चालून आलेला शाहिस्तेखान बघून आम्हाला राहवलं नाही ठार मी झालो खरा... खालीबसा पट्कन आला केश्यामिल्याचा हिरा... खालीबसा पट्कन म्हणे शक्ती , नाच, डॉन,द्रोण घालून आणू कवितेचा झरा... खालीबसा पट्कन ब्लॅक दीवार खाकी करून , फुलवीन कवितेच मोगरा... खालीबसा पट्कन आले मिल्या, केसु ,रंगा आणि खोडसाळ घ्या टेबलाचा आसरा... खालीबसा पट्कन तोल ना सांभाळता आला कुली मधे तो बसेल तुम्हालाही ठोसा... खालीबसा पट्कन लिहीतील चीजा, म्हणतील बच्चन कवितेमध्ये वापरा... खालीबसा पट्कन स्क्रीन वर येताच असल्या कविता , शोधा कोपरा अन कोपरा...

आमची प्रेरणा भूषण कटककर यांची रचना प्रतिसाद कुणाचा मिळावा मलाही 'तिरस्कार वाटू नये आपला' ही कधी तिला आजार होतो गळ्याचा कधी थांबतो ना तिचा खोकलाही किती वाट पाहू? किती धीर ठेवू? कधी जायची विडंबनाची बला ही? कशाला अश्या बिड्या ओढायच्या मी? किती धूर हा तुलाही, मलाही! अरे काल झाला असे जन्म माझा जगावे म्हणेतोवरी विडंबलाही कंदीलसुमार

प्रेरणा - प्राजुतैंची नजरा ही कविता. डिसक्लेमर - प्रस्तुत कवीची(?) अर्थातच तेवढी लायकी नसल्याने विडंबन करतेवेळी वृत्त / छंद यांच्याकडे सोयीस्करपणे दुर्लक्ष करण्यात आलेले आहे. असतात ओळखीच्या ज्या ज्या समोर नजरा महिना अखेर येता डसतात त्याच नजरा रीती-रिवाज कसले, अन मित्रही कुठोनी चुकवीत हिंडताना त्यांच्याच आज नजरा बिनधास्त हिंडण्याचे नाहीत दिन गड्या रे बुरखाच त्या कदाचित चुकवू शकेल नजरा सध्या बरी घरातच वस्त्रे ती सर्व भारी त्यांच्यात पाहिले तर धरतील आज नजरा ती फाय फाय फाय गेली कधीच हातुन हाती टिकू न देती साधी बिडीही नजरा देणेकर्‍यांस साल्या टा

आमची प्रेरणा 'ठेव दरवाजा खुला...' ही भूषण कटककर यांची सुंदर गजल! ;) जाहले आहे कठिण, मी भेटणे म्हणजे तुला बेरकी बापुस कधीचा शोधतो आहे मुला! मी सदा वाईट ठरतो, चांगला ठरतो कधी? बंधुराजे गाठ पडता, ठणकतो माझा कुला दूरदर्शन व्हायचे मज तेवढी होती मुभा हलवताना हात दिसली दूरच्या कोणा मुला रोजचा हा सीन, देते पोरगी हुलकावणी मारते फाट्यावरी पण मारते तोवर डुला! छापकाटा चालला आहे नशीबाचा असा वाट का मी बघत राही रातचा लकडी पुला! रोज काटे टोचती जे आज देखिल टोचले का पुन्हा मी हासलो पण आज दिसलेल्या फुला हाय!

बहु असोत कणगीभर संपत्ती ही अहा प्रिय अमुचा खाबुगिरी एक धर्म हा॥ गगनभेदी माया तरी पडते ती उणी लोभाच्या सीमाही वाढती झणी चटक एक रे पदाची सोडी ना क्षणी माल मिळे म्हणूनी मी ही राजकारणी मंत्र्यासी अटक गमे जेथ दु:सहा ॥ १॥ प्रासाद हा हवा अन हवी स्वमंदीरे कार्यकर्त्यांची हीच भव्य भांडारे रस्ता वा चौकासही नाव मम पुरे "भेट"-गाठ हीच साफल्य-धून ठरे शुद्ध नसे वर्तनही पण नसे मज तमा॥२॥ जात, धर्म आणि पंथ किती हव्या मिती 'फोडा अन राज्य करा' हीच तर निती धर्म, न्याय याची नसे कधी अम्हा क्षिती शक्ती, युक्ती एकवटूनी डाव साधती पसरे मम भीती अशी विस्मया वहा॥३॥ गीत राजनीतीचे हे श्रवणी, मुखी असो लक्ष्मी, कीर्ती, सत्

पाषाणभेदाची चांदरात वाचून आम्हाला आमचा 'चांद' आणि रात आठवली!