Skip to main content

विचार

आय.आय.एम. अहमदाबादमधून

लेखक क्लिंटन यांनी रविवार, 15/11/2009 09:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, गेल्या अनेक दिवसांपासून मला आय.आय.एम. अहमदाबादमधील विद्यार्थीजीवनावर मिपावर लेख लिहायचा होता. तो आता लिहिता येत आहे याचे समाधान आहे. लेखाच्या निमित्ताने इतरही थोडी माहिती लिहित आहे. भारतीय प्रबंध संस्थान (आय.आय.एम) सर्वप्रथम कलकत्याला १९५९ मध्ये सुरू झाले. त्यासाठी कलकत्ता विद्यापीठ आणि भारतीय संख्याशास्त्र संस्था (Indian Statistical Institute) मधील ज्येष्ठ प्राध्यापकांना अमेरिकेतील हार्वर्ड विद्यापीठातील बिझनेस स्कूलमध्ये ’बी-स्कूल’ संबंधी प्रशिक्षणासाठी पाठवले होते आणि त्यांनी परत आल्यावर आय.आय.एम कलकत्त्यात प्राध्यापक म्हणून अध्यापन करायला सुरवात केली.

वारीचं पुण्य!

लेखक विसोबा खेचर यांनी शनिवार, 14/11/2009 13:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
आजच एका मिपाकराचा फोन आला.. "काय तात्या, कसा आहेस? मीही एक मिपाकर आहे पण फक्त वाचनस्वरुपात." बर्‍यापैकी वयस्कर माणसाचा आवाज वाटत होता.. "बरं. बोला साहेब.." "तात्या तुझ्या मिपाची खरी शोभा काय सांग पाहू?" "मिपावर मनापासून लिहिणारे/वाचणारे मिपाकर!" मी. "च्च.. ते झालंच रे. पण खरी शोभा काय ते सांग ना साल्या!" हा म्हातारा एकदम शिव्यांवर आलेला पाहून मला बरं वाटलं! :) "म्हणजे मिपाचं खरं बलस्थान काय? असं विचारतोय मी. छ्या! साल्या तुझं हे संकेतस्थळ आणि तुलाच ह्याचं उत्तर माहीत नाही?" "हम्म..! येथे लिहिले जाणारे उत्तम लेख, हसीमजाक, कम्पूबाजी वगैरे..!" पुन्हा मी. "च्च.. ते झालंच रे.

और कारवॉ बनता गया.

लेखक विनायक प्रभू यांनी शनिवार, 14/11/2009 09:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
आकाश फाटल तर ठीगळ तरी कुठे कुठे लावायच? तुला जिथे जमते तिथे लाव, उरलेल्याची काळजी करु नकोस. इतके दिवस एकटाच होतो. देखते देखते कारवां बन रहा है. मिपावर आल्यावर रामदासांशी मैत्री झाली. पहील्या भेटीतच लक्षात आले की हे रसायन वेगळ आहे. तीच गोष्ट विजुभौंची. ही मंडळी आपल्याबरोबर आली तर? बोलत राहीलो, भेटत राहीलो. कुठेतरी मनात पक्की गाठ बांधली ह्यांना पण आपल्या सारखेच बोर्डावर तुणतुणे घेउन उभे करायचे. त्यांच्या दैनंदिन जिवनातुन वेळ देतील की नाही ह्याची शंका होती. पण 'मराठी- मराठी' ही

जेंव्हा ते पहील्यांदा चालून आले...

लेखक विकास यांनी शनिवार, 14/11/2009 00:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनसेवरून गेल्या दोनचार दिवसात झालेल्या अनेक चर्चांमधे एक प्रकर्षाने वेगळी जाणवलेली चर्चा ही श्री. कलंत्री यांची होती.

महाराष्ट्र खरेच पुढारलेला आहे?

लेखक विकास यांनी शुक्रवार, 13/11/2009 08:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
ह्या चिंतनाचा विषय "विरंगुळा" सदरात मोडला आहे हे पाहूनच प्रतिसाद द्यावात ही विनंती! ;) मनसे आमदारांनी घातलेल्या "विधानसभेतील" गोंधळामुळे मला जितके वाईट वाटले त्याहूनही अधिक वाईट आपण किती मागासलेले आहोत हे खालील चित्रफिती पाहाताना जाणवून शरमेने मान खाली गेली :) तैवानमधे एक स्त्री खासदार सभागृहात सभापती स्त्रीच्या कानाखाली वाजवू शकते (हा व्हिडीओ दुव्यावर टिचकी मारूनच बघता येईल!) -------------- फक्त अठ्ठावन्न सेकंदात लोकशाही कशी वागू शकते ते कोरीयातील सभागृहातील दृश्यात खाली पहा.

उचललेस तू मीठ मुठभर

लेखक भोचक यांनी गुरुवार, 12/11/2009 17:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
यंदाच्या 'मौज'च्या दिवाळी अंकात महात्मा गांधींनी केलेल्या मिठाच्या सत्याग्रहाविषयी पत्रकार अंबरिश मिश्र यांचा एक छान लेख आहे. एरवी गांधीजींनी केलेले हे एक आंदोलन या पलीकडे त्याची आपल्याला फारशी माहिती नसते. 'उचललेस तू मीठ मुठभर, साम्राज्याचा खचला पाया' या वाक्याच्या उत्तरार्धाविषयी मनात का कुणास ठाऊक खिल्लीच दाटून येते. पण या लेखातून या सत्याग्रहामागची गांधीजींची व्यापक भूमिका समजायला मदत होते. आणि खरोखरच या साध्याशा वाटणार्‍या सत्याग्रहातून ब्रिटिश साम्राज्याचा पाया गांधींनी कसा हादरवला हेही कळते.

गोष्ट

लेखक अरभाट आणि चिल्लर यांनी गुरुवार, 12/11/2009 02:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपल्याला प्रत्येकाला लहानपणी २ गोष्टी सान्गितल्या होत्या. त्यातली एक छोटी आणि दुसरी न सम्पणारी. छोटी गोष्ट म्हणजे एक होत गाव, त्या गावात होत एक पोस्ट, सम्पली आमची गोष्ट. दुसरी न सम्पणारी गोष्ट म्हणजे एक धान्याच कोठार होत, तिथे एक चिमणी आली, एक दाणा घेतला आणि उडून गेली. दुसरी चिमणी आली एक दाणा घेतला आणि उडून गेली. तिसरी चिमणी आली......... या गोष्टीचा आपल्याला लहानपणी खूप राग यायचा पण आता अस नाही का वाटत की आयुष्यात बर्‍याच गोष्टी रिपीट होत असतात, मग ते रोजच जीवन असो, पिक्चर असो किन्वा इतर काही.

हवामानखात्याचा निषेध

लेखक युयुत्सु यांनी बुधवार, 11/11/2009 11:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
मराठी भूमीजवळ निर्माण झालेल्या चक्रीवादळाला Phyan हे फिरंगी नाव दिल्याबद्दल हवामानखात्याचा निषेध...